I SA/Ke 269/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu S. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną jako wpis od skargi. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Końskich, postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu wobec S. S. postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2009r. W tym samym dniu postanowieniem nr [...], przedłużył 60 dniowy termin zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. w kwocie 265 229 zł dla P.P.H.U. "P." S.S. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia dokonywanego w ramach postępowania podatkowego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał na art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie poinformował podatnika, że przedmiotowe postanowienie rozstrzyga sprawę co do istoty w związku z czym nie przysługuje na nie zażalenie lecz skarga do sądu administracyjnego. Na ww. postanowienie S. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z ww. wymienionych dlatego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Przepis art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2008r., stanowi podstawę do przedłużenia terminu zwrotu różnicy VAT do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego m.in. w ramach postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają natomiast regulacji procesowych dotyczących instytucji przedłużenia terminu zwrotu VAT do czasu zakończenia postępowania podatkowego tak jak ma to miejsce w przypadku przedłużenia ww. terminu w ramach prowadzonych czynności sprawdzających. Z przepisu art. 274b Ordynacji podatkowej wynika bowiem, że przedłużając termin zwrotu podatku do czasu zakończenia czynności sprawdzających organ wydaje zaskarżalne postanowienie. Dział IV Ordynacji podatkowej regulujący przebieg postępowania podatkowego nie przewiduje w analogicznej sytuacji środka zaskarżenia. Nie zawiera również odesłania do art. 274b Ordynacji podatkowej. Przyjmując racjonalność ustawodawcy, przy uwzględnieniu specyfiki czynności sprawdzających należy uznać, że w ramach prowadzonego postępowania podatkowego przedłużenie terminu zwrotu VAT nie posiada samodzielnego bytu prawnego i podlega ewentualnej kontroli instancyjnej realizowanej w ramach tego postępowania. Przy czym w związku z tym że kwestia przedłużenia terminu jest kwestią podejmowaną w toku prowadzonego postępowania podatkowego zasadnym jest zastosowanie formy postanowienia. Nie jest to jednak postanowienie rozstrzygające o istocie sprawy bowiem nie zostało wskazane w przepisach Ordynacji podatkowej (vide: art. 216 Ordynacji podatkowej). Implikacją powyższego, uwzględniając treść art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej jest stwierdzenie, że na wydane w toku postępowania postanowienie o przedłużeniu terminu do zwrotu VAT zażalenie nie przysługuje. Skoro zaś nie jest to zagadnienie rozstrzygane postanowieniem kończącym postępowanie, jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty, zgodnie z art. 237 Ordynacji podatkowej postanowienie to na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a