III SA/Wa 565/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (sprawozdawca) Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz J. G. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. orzekł o odpowiedzialności podatkowej J. G. – dalej zwanego Skarżącym, jedynego członka zarządu "W." Spółka Akcyjna z siedzibą w W. za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień października, listopad, grudzień 2003 r., styczeń i luty, marzec 2004 r. w łącznej kwocie 28.878zł, odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 18 774 zł. Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołania z dnia 30 grudnia 2008 r. do którego dołączył świadectwo pracy z dnia 8 marca 2004 r., protokół przekazania – odbioru funkcji członka zarządu z dnia 5 marca 2004 r. oraz podanie o rozwiązania umowy o pracę z dnia 1 marca 2004 r. W odwołaniu wskazał ,ze od początku marca 2004 r. nie pełnił funkcji członka zarządu. Decyzja z dnia [...] maja 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił powyższa decyzje w całości i przekazał sprawę do rozpoznania organowi pierwszej instancji, wskazując na konieczność przeanalizowania dokumentów załączonych do odwołania a wskazujących na możliwość zmiany stanu zarządu spółki w marcu 2004 r. Zwrócił również uwagę na fakt ,że już samo wszczęcie postępowania naprawczego stanowi – na gruncie przepisów ordynacji podatkowej przesłankę wyłączenia odpowiedzialności członków organów zarządzających. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ ma jednoznacznie stwierdzić czy do takiego wyłączenia doszło. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] października 2009 r. orzekł o odpowiedzialności podatkowej J. G. – dalej zwana Skarżącą, członka zarządu "W." Spółka Akcyjna z siedzibą w W. za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r., styczeń i luty 2004 r. w łącznej kwocie 11.908 zł, odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 8.649 zł i umorzył postępowanie w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości ww. Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień, październik i listopad 2003 r. oraz za marzec 2004 r. Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie, w którym zarzucił zarzuca naruszenie przepisu art. 107 § 3 K.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia w sposób niejasny i wewnętrznie sprzeczny oraz naruszenie art. 116 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: O.p.) przez uznanie przez organ podatkowy, iż postępowanie układowe otwarte postanowieniem Sądu nie jest przesłanką wyłączającą odpowiedzialność skarżącego. Ponadto zarzucił decyzji naruszenie art. 116 § 2 O.p. przez uznanie, że jako członek zarządu Spółki Akcyjnej "W." odpowiada za zaległości podatkowe Spółki, których termin płatności określono na dzień 25 marca 2004 r., podczas gdy od marca 2004 r. nie pełnił już tej funkcji. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IS) decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powołując się na art. 116 § 1 i § 2 O.p. stwierdził, iż Skarżący w okresie, kiedy powstała zaległości podatkowa był członkiem zarządu Spółki Akcyjnej "W." i egzekucja w stosunku do majątku Spółki okazała się bezskuteczna. Ponadto przymusowa realizacja zaległości w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji okazała się niemożliwa. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. oraz Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wystawił tytuły wykonawcze na należności objęte decyzją. W dniach 22 listopada 2004 r., 27 listopada 2006 r., i 18 października 2006 r. zostały sporządzone raporty przez poborcę skarbowego, z których wynika, że Spółka nie prowadzi działalności pod wskazanym adresem (W. ul. J. [...]) i nie pozostawiła majątku, a jej nowy adres prowadzenia działalności nie jest znany, Spółka o zmianie siedziby nie poinformowała organu podatkowego. Dokonano zajęcia rachunku bankowego w Banku [...] SA. Pismem z dnia 2 listopada 2004 r. Bank powiadomił Urząd, iż brak środków na rachunku bankowym stanowi przeszkodę w realizacji zajęć. W ramach poszukiwania składników majątkowych Spółki, organ egzekucyjny [...] Urzędu Skarbowego W. występował do różnych instytucji z zapytaniem o ich posiadanie przez Spółkę. Z pisma Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 2007 r. wynika, iż Spółka nie jest właścicielem nieruchomości. Spółka nie jest również właścicielem środków transportu (pismo CEPiK z dnia 28 maja 2007 r.). W związku ze wskazaniem listy dłużników Spółki, zostały zajęte wierzytelności w M. Sp. z o.o., B. Sp. z o.o., K., P. Sp. z o.o., K. Sp. z o.o., R. Sp. z o.o. P. S.A., D. Sp. z o.o. Z powyższych zajęć jedynie Spółka B. przekazała w dniu 16 listopada 2006 r. kwotę 152,67 zł na tytuł wykonawczy w podatku od towarów i usług za sierpień 2004 r., R. Sp. z o.o. i K. Sp. z o.o. nie uznały zajętych wierzytelności, a pozostałe zawiadomienia o zajęciu nie zostały odebrane przez adresatów. Ponadto Skarżący w dacie powstania zobowiązań i zaległości z tytułu podatku od towarów i usług objętych niniejszą decyzją był członkiem zarządu "W." Spółka Akcyjna i figurował w Krajowym Rejestrze Sądowym jako członek zarządu (zarząd jednoosobowy). Obowiązki członka zarządu, jak na to wskazuje wpis w KRS, Skarżący pełnił od 19 listopada 2002 r. do 6 kwietnia 2004 r. Skuteczne rozwiązanie umowy o pracę przez Skarżącego nie powoduje utraty statusu członka zarządu. Organ odwoławczy wskazał, że Skarżący jako przesłankę uwalniającą go z odpowiedzialności za zaległości Spółki wskazuje otwarcie postępowania układowego. Sąd Rejonowy dla m. W. Wydział [...] Gospodarczy postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. otworzył postępowanie układowe "W." Spółka Akcyjna, a w dniu 29 września 2003 r. zatwierdził układ zawarty 24 września 2003 r. z wierzycielami. Do końca marca 2004 r. zostały spłacone drobne wierzytelności. Do dnia 29 września 2004 r. Spółka Akcyjna "W." była zobowiązana zapłacić pierwszą część ustalonych przez Sąd rat układowych. Spółka starała się podpisać kolejną umowę z kluczowym klientem - firmą A. S.A. Negocjacje trwały od lipca 2004 r., jednak w dniu 15 października 2004 r. miało miejsce wypowiedzenie dalszej współpracy, co spowodowało konieczność złożenia wniosku o upadłość. W ocenie organu samo otwarcie przez Sąd postępowania układowego nie stanowi przesłanki uwalniającej z odpowiedzialności za długi Spółki. Dyrektor IS podniósł, że dłużnik nie mógł sprostać rosnącemu zadłużeniu, mimo zawarcia układu, i w dniu 15 listopada 2004 r. wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Strona nie udowodniła, że wniosek o otwarcie postępowania układowego został złożony we właściwym czasie. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia przepisów art. 107 § 3 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza, że postępowanie podatkowe zakończone niniejszą decyzją prowadzone było na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Na powyższą decyzję Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc zarzuty naruszenia: 1) prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1, pkt 1, lit a) w postaci: -rażącego naruszenia art. 116 §2 w związku z art. 116 §1 O.p. polegającego na jego rażąco błędnej wykładni poprzez uznanie, że to Skarżący winien w niniejszej sprawie udowodnić, że nie był Prezesem Zarządu W. S.A. w dacie, w której stwierdzono jego odpowiedzialność za zaległości Spółki, podczas gdy ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na organie podatkowym. 2) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy [art. 145 §1, pkt 1, lit. c)] w postaci: - rażącego naruszenia art. 122, art. 180 §1, art. 187 §1 oraz art. 191 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych działań w celu dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a przez to niedostateczne zgromadzenie materiału dowodowego oraz wadliwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego skutkującą wydaniem decyzji na niepełnym materiale dowodowym - a to głównie poprzez zaniechanie wglądu do akt rejestrowych W. S.A. oraz zaniechanie dopuszczenia dowodów z dokumentów w tych aktach się znajdujących, a także poprzez uznanie, że wyciąg z KRS jest wystarczającym dowodem na sprawowanie przez J. S. funkcji Prezesa Zarządu po dacie 5 marca 2004 r. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2009 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty od pełnomocnictwa. Dodatkowo wniósł w wypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów, podnoszę zarzuty następujące i wnoszę o ich rozpoznanie: - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1pkt 1 lit. c) w postaci naruszenia art. 121 § 1 oraz art. 210 § 4 O.p. przez: - uznanie za "bezzasadny" zarzutu "wadliwości uzasadnienia" decyzji przy faktycznym nierozpoznaniu tego zarzutu i niezamieszczeniu jakiegokolwiek uzasadnienia merytorycznego ani jakichkolwiek rozważań w tym zakresie; - nierozpoznanie podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia przepisów postępowania polegającego na wydaniu decyzji przez osobę podlegającą wyłączeniu z uwagi na fakt, iż brała ona udział w wydaniu decyzji w i instancji oraz brak jakiegokolwiek ustosunkowania się do podniesionych w tym zakresie wątpliwości Skarżącego; - nierozpoznanie podniesionego w odwołaniu zarzutu przedawnienia ustalonych decyzją odsetek od zaległości podatkowej i podniesionych w tym zakresie wątpliwości Skarżącego; - przez dokonywanie całkowicie odmiennej interpretacji tych samych norm prawa i okoliczności faktycznych przez ten sam organ [Dyrektor Izby Skarbowej] i dokonania następujących ustaleń, że "Samo otwarcie przez Sąd postępowania układowego nie stanowi przesłanki uwalniającej z odpowiedzialności za długi", podczas gdy ten sam organ w tej samej sprawie [w decyzji z dnia [...] maja 2009 r. uchylającej decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego] przedstawił sprzeczne z powyższym stanowisko poprzez przyjęcie, że "Należy więc podzielić stanowisko, iż już samo wszczęcie postępowania naprawczego stanowi - na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - dostateczną przesłankę wyłączającą odpowiedzialność członków organów zarządzających spółki". Ponadto Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności wskazane w jej uzasadnieniu.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zasady odpowiedzialności podatkowej osób trzecich określone są w rozdziale 15 Działu III Ordynacji podatkowej. W rozdziale tym mieści się zakres podmiotowy oraz przedmiotowy tej odpowiedzialności. Zgodnie z art. 107 § 1 ustawy tylko w przypadkach i w zakresie przewidzianym w tym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są zgodnie z art. 116 § 1 ord. pod. członkowie zarządu. Członkowie zarządu odpowiadają za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych spółki powstałych w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu. Mogą być pociągnięci do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki tylko i wyłącznie wówczas, gdy egzekucja należności podatkowych z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. W postępowaniu w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu organy podatkowe obowiązane są wykazać jedynie, że zaległości podatkowe spółki istnieją, a zobowiązania podatkowe, których dotyczą, powstały w okresie pełnienia funkcji przez tego członka zarządu oraz że egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2003r., sygn. akt SA/Bd 85/03, POP 2003/4/93). Członka zarządu obciąża natomiast obowiązek wykazania istnienia przesłanek wyłączających jego odpowiedzialność (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2005r. sygn. akt I FSK 66/05). Z punktu widzenia obowiązków organów, wynikających z konieczności wykazania istnienia przesłanek odpowiedzialności określonych w art. 116 ord. pod. (w brzmieniu obowiązujący w dacie powstania zaległości podatkowej tj. po upływie terminu płatności podatku od towarów i usług za grudzień 2003 i styczeń, luty 2004 r. tj. odpowiednio po 25 stycznia 2004 r., 25 lutego 2004 r. i po 25 marca 2004 r.) znaczenie miało ustalenie stanu majątkowego spółki w okresie, kiedy prowadzona była wobec niej egzekucja. Decydował on bowiem o skuteczności tej egzekucji, a także ustalenie czy osoba, wobec której wydawana jest decyzja o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki była członkiem zarządu spółki w czasie powstania zaległości podatkowych, a wiec czy może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych spółki powstałych w czasie pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu. Z kolei w przypadku Skarżącego jego obowiązkiem było wykazanie istnienia przesłanek egzoneracyjnych, określonych w art. 116 § 1 ord. pod., wyłączających orzeczenie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych. Chodzi więc o wykazanie następujących okoliczności: - czy we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe; - czy niezgłoszenie upadłości oraz brak postępowania układowego nastąpiły bez winy członka zarządu; - czy członek zarządu wskazał mienie spółki, z którego możliwa jest egzekucja. Do ustalenia zatem odpowiedzialności członka zarządu konieczne jest nie tylko ustalenie pozytywnych jej przesłanek, czyli bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowej oraz powstania zobowiązania w okresie pełnienia przez nią tej funkcji, ale także wykazanie, że nie zachodzą przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność Odnosząc się do wynikającej z art. 116 § 1 ord. pod. przesłanki pozytywnej, warunkującej możliwość przeniesienia odpowiedzialności na członka zarządu spółki kapitałowej, kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie ma ustalenie, czy w dacie pełnienia funkcji członka zarządu przez Skarżącego powstały zaległości podatkowe spółki ,które zostały następnie na niego przeniesione. Nie ulega wątpliwości, że tylko w wypadku gdy w dacie powstania zaległości podatkowych Skarżący pełnił funkcje członka zarządu można na niego przenieść odpowiedzialność podatkowa za zobowiązania spółki. Niedopuszczalna, niezgodna z zasadą zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 ord. pod.) oraz zasadą prawdy obiektywnej (art. 122 ord. pod.) jest zatem sytuacja, w której organ mechanicznie przenosi na członka zarządu odpowiedzialność za zobowiązania spółki, ponieważ w oparciu o odpis pełny z KRS uznaje, że Skarżący przestał pełnić funkcje członka zarządu z dniem 6 kwietnia 2004 r. W tym miejscu należy zauważyć ,że już w odwołaniu od decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżący wskazywał, że w marcu 2004 r. nie pełnił już funkcji członka zarządu. Do odwołania dołączył dokumenty mające potwierdzić te twierdzenia tj. świadectwo pracy z dnia 8 marca 2004 r., protokół przekazania – odbioru funkcji członka zarządu z dnia 5 marca 2004 r. oraz podanie o rozwiązania umowy o pracę z dnia 1 marca 2004 r. Wyrażona w art. 122 ord. pod. zasada prawdy obiektywnej oznacza dla organu podatkowego obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Zasadę tę realizuje szereg przepisów o postępowaniu dowodowym, spośród których zasadnicze znaczenie ma art. 187 § 1 nakładający na organ powinność zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Organ podatkowy zobowiązany jest więc zebrać materiał dowodowy dotyczący wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia obowiązującego stanu prawnego. Powyższe obowiązki nałożone zostały nie tylko na organ rozstrzygający w pierwszej instancji, ale również na podatkowy organ odwoławczy. Ma rację organ zarówno pierwszej jak i drugiej instancji wskazując ,że zgodnie z art. 369 § 6 kodeksu spółek handlowych do złożenia rezygnacji przez członka zarządu stosuje się odpowiednio przepisy wypowiedzenia zlecenia przez przyjmującego zlecenie. Zatem skuteczne złożenie oświadczenia o rezygnacji musi być złożone spółce - organowi uprawnionemu do jej reprezentacji. W przypadku zarządu spółkę reprezentuje rada nadzorcza, która jest organem kolegialnym i decyzje podejmuje w formie uchwały. Jak wyżej wskazano zgodnie z art.116 ordynacji podatkowej członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki powstałe w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. W niniejszej sprawie nastąpiło przeniesienie odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług. Z treścią art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) zobowiązanie podatkowe w tym podatku powstaje z mocy prawa, a podatnicy są zobowiązani do składania deklaracji miesięcznych w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. W tym samym terminie podatnicy są zobowiązani do obliczenia i wpłaty podatku (art. 26 ustawy o VAT). Zaległość podatkowe powstaje w tym podatku z dniem 26 każdego miesiąca. Skoro więc Skarżący twierdził, że był członkiem zarządu do dnia 5 marca 2004 r. to organ powinien to dogłębnie zweryfikować, gdyż ma to wpływ na zakres odpowiedzialności jaką ponosi Skarżący z zaległości podatkowe spółki. W celu udowodnienia swych twierdzeń Skarżący przedstawił wyżej wymienione dokumenty majce w jego ocenie dowodzić tego, że z dniem 5 marca 2004 r. przestał pełnić funkcje członka zarządu. Skoro organ pierwszej instancji uznał je za niewystarczające to miał obowiązek zgodnie z treścią art.122 ordynacji podjąć niezbędne działania w celu wyjaśnienia tej kwestii a w trybie art.189 ordynacji zobowiązać Skarżącego do złożenia koniecznych uchwał. Organ odwoławczy winien dokonać właściwej oceny takiej sytuacji, a przede wszystkim ustalić, czy rzeczywiście, z uwzględnieniem właściwych środków, podejmowane były czynności mające na celu ustalenie, czy Skarżący w dacie 26 marca 2004 r. pełnił funkcje członka zarządu spółki W. co umożliwiałoby przeniesienie na niego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki za luty 2004 r. Nie można zatem przyjmować, że o zaprzestaniu pełnienia funkcji członka zarządu decyduje deklaratoryjny wpis w KRS jak uczyniły w niniejszej sprawie organy podatkowe. W niniejszej sprawie w ocenie składu orzekającego organy administracji nie wykazały, że w dacie 26 marca 2004 r. Skarżący pełnił funkcje członka zarządu spółki W. co umożliwiałoby przeniesienie na niego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki za luty 2004 r. W przedłożonych Sądowi wraz ze skargą aktach administracyjnych brak jest dokumentów pozwalających przyjąć w sposób nie budzący wątpliwości powyższe twierdzenie zwłaszcza w kontekście załączonej do skargi Uchwały nr 1/05/03/2004 Rady Nadzorczej Spółki W. S.A. podjętej w dniu 5 marca 2004 r. o odwołaniu J. G. -Skarżącego z funkcji prezesa Zarządu i załączonej do skargi Uchwały nr 2/05/03/2004 Rady Nadzorczej Spółki W. S.A. podjętej w dniu 5 marca 2004 r. o powołaniu 5 marca 2004 r. na to stanowisko Pana W. W.. Odnośnie drugiego zarzutu skargi to jest nie uwzględnienia jako przesłanki uwalniającej od odpowiedzialności otwarcia postępowania układowego należy uznać, że organy podatkowe miały racje wskazując na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1997 r. (IIICKN 65/97OSNC1997, nr 11, poz.181), w którym to Sąd Najwyższy uznał, że do wyłączenia odpowiedzialności członka zarządu nie wystarczy wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie postępowania układowego ale konieczne jest rzeczywiste wszczęcie tego postępowania, a także powinno dojść do należytego wykonania układu, gdyż dopiero wówczas zrealizuje się cel postępowania układowego, jakim jest zapobieżenie upadłości. Sąd Rejonowy dla m. W. Wydział [...] Gospodarczy postanowieniem z dnia 20 maja 2003 r. otworzył postępowanie układowe "W." Spółka Akcyjna, a w dniu 29 września 2003 r. zatwierdził układ zawarty 24 września 2003 r. z wierzycielami. Do końca marca 2004 r. zostały spłacone drobne wierzytelności. Do dnia 28 września 2004 r. Spółka Akcyjna "W." była zobowiązana zapłacić pierwszą część ustalonych przez Sąd rat układowych . Aby tego dokonać Spółka starała się podpisać kolejną umowę z kluczowym klientem – firmą A. S.A. Negocjacje trwały od lipca 2004 r. , jednak w dniu 15 października 2004 r. miało miejsce wypowiedzenie dalszej współpracy, co spowodowało konieczność złożenia wniosku o upadłość, a tym samym zawarty układ nie został wykonany. Biorąc pod uwagę treść art. 153 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy winien uzupełnić materiał dowodowy sprawy o dokumenty źródłowe, tj. Uchwałę nr 1/05/03/2004 Rady Nadzorczej Spółki W. S.A. z dniu 5 marca 2004 r. o odwołaniu J. G.-Skarżącego z funkcji prezesa Zarządu i Uchwałę nr 2/05/03/2004 Rady Nadzorczej Spółki W. S.A. z dnia 5 marca 2004 r. o powołaniu 5 marca 2004 r. na to stanowisko Pana W. W. które umożliwiłyby dokonanie weryfikacji zaskarżonej decyzji odnośnie zaistnienia przesłanki pełnienia przez Skarżącego funkcji członka zarządu w dacie powstania zaległości podatkowej za luty 2004 r. Rozważanie pozostałych zarzutów skargi na tym etapie postępowania stało się bezzasadne. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., art. 152 p.p.s.a. i art.200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.