II GSK 538/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie NSA Maria Myślińska Janusz Zajda (spr.) Protokolant Grzegorz Heleniak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "H. L." Spółki z o.o. w Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 95/10 w sprawie ze skargi "H. L." Spółki z o.o. w Ś. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.; 2. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz "H. L." Spółki z o.o. w Ś. kwotę 737 (siedemset trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 10 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 95/10, oddalił skargę "H. L." Sp. z o.o. w Ś. na informację Zarządu Województwa [...] z [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy. Sp. z o.o. "H. L." w Ś. złożyła [...] października 2009 r. wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pod nazwą ,,[...]", w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie zamkniętym nr [...] w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, II Priorytet ,,Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmacnianie potencjału innowacyjnego", Działanie 2.1 ,,Mikroprzedsiębiorstwa". Pismem z 14 grudnia 2009 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia i poprawy wniosku. W punkcie 5 wezwania zwrócono się o wyjaśnienie i ewentualną korektę dokumentów w zakresie powiązań wnioskodawcy z innymi podmiotami. Spółka złożyła w terminie poprawiony wniosek oraz pismo wyjaśniające, w którym podała, że przedsiębiorstwo "H. L." Sp. z o.o. we wrześniu 2009 r. oraz obecnie jest przedsiębiorstwem samodzielnym, nie posiada żadnych przedsiębiorstw partnerskich ani powiązanych i w myśl art. 3, art. 6 ust. 1 i art. 2 ust. 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. (Dz.U.UE.L.08.214.3) kwalifikuje się do kategorii MŚP mikroprzedsiębiorstwo. Spółka przyznała, że w latach poprzednich "H. L." Sp. z o.o. posiadał innych właścicieli, jednakże nie angażowali się oni bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie przedsiębiorstwem. Przez cały okres działalności wnioskodawca nie przekroczył progów określonych w art. 2 ust. 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., bo zatrudniał do 10 pracowników oraz posiadał roczny obrót lub bilans roczny poniżej 2 milionów €. Zdaniem Spółki, dla określenia wielkości przedsiębiorstwa kluczowy jest moment składania wniosku, a nie fakt istnienia powiązań z innymi przedsiębiorstwami w przeszłości. Po dokonanych uzupełnieniach organ stwierdził, iż wniosek nie spełnia kryteriów formalnych, gdyż wnioskodawca nie wykazał powiązań z innymi przedsiębiorstwami i nie dokonał poprawek w Oświadczeniu o posiadaniu statusu MŚP. Pismem z [...] grudnia 2009 r. wnioskodawca został poinformowany o odrzuceniu wniosku. Pismem z 27 stycznia 2010 r. reprezentujący Zarząd Województwa [...] Wicemarszałek Województwa [...], negatywnie rozpoznał protest złożony od powyższej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalając skargę stwierdził, że najistotniejszą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest to, czy "H. L." Sp. z o.o. w Ś. spełnia kryteria mikroprzedsiębiorstwa, które jest beneficjentem ogłoszonego konkursu zamkniętego nr [...], gdyż, zdaniem Sądu, tylko przedsiębiorstwo posiadające przymiot mikroprzedsiębiorstwa może złożyć wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu nr [...] i po spełnieniu dalszych kryteriów otrzymać stosowną pomoc finansową. Stwierdził nadto, że w pierwszej kolejności należało wyjaśnić kwestię związaną z pojęciem mikroprzedsiębiorstwa, a następnie daty, na jaką należy badać kryteria mikroprzedsiębiorstwa, jakie ma spełniać beneficjent. Sąd wskazał, że podmiotami uprawnionymi do składania wniosków były mikroprzedsiębiorstwa w rozumieniu Załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. W pkt 53 preambuły stwierdzono, iż definicja MŚP stosowana na potrzeby rozporządzenia powinna opierać się na definicji zawartej w Zaleceniu Komisji 2003/361/WE z 6 maja 2003 r., dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W myśl art. 2 ust. 3 Załącznika do Zalecenia Komisji w kategorii MŚP, mikroprzedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów €. Identyczną definicję mikroprzedsiębiorstwa zawiera Załącznik I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (art. 2 ust. 3 pkt 1). Zgodnie z art. 4 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji dane dotyczące określenia liczby pracowników i kwot finansowych, to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego, obliczane w skali rocznej. W przypadku nowoutworzonych przedsiębiorstw, których księgi rachunkowe nie zostały jeszcze zatwierdzone, odpowiednie dane pochodzą z oceny dokonanej w dobrej wierze w trakcie roku obrachunkowego. Zdaniem Sądu, z powyższych przepisów wynika logiczny wniosek, że jeżeli z wnioskiem o dofinansowanie w ramach programu operacyjnego skierowanego do mikroprzedsiębiorstw występuje przedsiębiorstwo funkcjonujące na rynku już od lat, dla którego rokiem obrachunkowym jest rok kalendarzowy, a tak jest w przypadku skarżącej Spółki, co wynika z przedłożonych przez nią dokumentów finansowych, to takie przedsiębiorstwo powinno podać dane dotyczące zatrudnienia i dane finansowe za okres roku kalendarzowego poprzedzającego datę złożenia wniosku. Bieżący rok, w którym złożono wniosek może być brany pod uwagę jedynie do firm nowo utworzonych. W ocenie Sądu podstawowym obowiązkiem Instytucji Zarządzającej [...] Regionalnym Programem Operacyjnym (dalej IZ [...]) było poprawne ustalenie statusu beneficjenta "H. L." Sp. z o.o. w Ś., a zatem czy Spółka ta ma status mikroprzedsiębiorstwa, a jeżeli tak, to do jakiej kategorii przedsiębiorstwa Spółkę zaliczyć, czy do niezależnego, czy do partnerskiego, czy też do związanego. Aby powyższą okoliczność rozstrzygnąć koniecznym było złożenie przez wnioskodawczynię niezbędnych danych dotyczących powiązań z innymi przedsiębiorstwami i to już w momencie składania wniosku. Z wypisu KRS dołączonego do wniosku wynikało, że przedsiębiorstwo I. S.A. posiadało 50 % udziałów w "H. L." Sp. z o.o. w Ś. od 2005 r. do września 2009 r. Ponadto jak wynika z ustaleń, podanych w piśmie z 14 grudnia 2009 r., przedsiębiorstwo "H. L." Sp. z o.o. w latach 2007-2008 powiązane było z przedsiębiorstwem P. S.A. Wnioskodawczyni powyższym faktom nie zaprzeczyła. W sytuacji, gdy we wniosku nie zwrócono uwagi na powyższe powiązania i nie podano danych tych przedsiębiorstw zasadnym było wezwanie wnioskodawczyni do przedłożenia oświadczenia o posiadanym statusie MŚP uwzględniającym wszystkie powiązania "H. L." Sp. o.o. za lata 2007-2008. Sąd wskazał, że co prawda wnioskodawczyni złożyła pismo wyjaśniające, w którym potwierdziła, że w latach poprzednich miała innych właścicieli, jednakże nie przedłożyła innego niż złożonego wcześniej wraz z wnioskiem oświadczenia o posiadaniu statusu MŚP, reprezentując niezmienne stanowisko, że najistotniejszym dla niniejszej sprawy jest obecny stan prawny Spółki, a ten jednoznacznie świadczy o tym, iż jest przedsiębiorstwem niezależnym. Zdaniem Sądu wnioskodawczyni nie stosując się do wezwania IZ [...] naruszyła pkt 12 Rozdziału VIII Regulaminu Konkursu nr [...], zgodnie z którym nieuwzględnienie przez beneficjenta w określonym terminie wszystkich wskazanych przez IZ [...] poprawek/uzupełnień lub też dokonanie błędnych poprawek w dostarczonych ponownie dokumentach jest podstawą do odrzucenia wniosku z powodu błędów formalnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że ocena projektu skarżącej Spółki została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa. "H. L." Sp. z o.o. zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 ust. 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych, które miały wpływ na wynik postępowania: 1. art. 30c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 2 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), poprzez oddalenie skargi pomimo tego, że podlegała ona uwzględnieniu z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj. naruszający przepisy pkt 7 i 12 rozdziału VIII Regulaminu Konkursu [...] Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013 Priorytet lI Stymulowanie Wzrostu Inwestycji w Przedsiębiorstwach i Wzmocnienie Potencjału Innowacyjnego, Działanie 2.1 Mikroprzedsiębiorstwa, Z. październik 2009 r.; 2. art. 30c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 2 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez oddalenie skargi pomimo tego, że podlegała ona uwzględnieniu z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj. naruszający przepisy art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju; 3. art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez to, że sąd nie wyszedł poza granice skargi, mimo że powinien był to uczynić z urzędu w zakresie naruszeń opisanych w lit. c/; 4. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedokonanie w uzasadnieniu wyjaśnienia podstawy prawnej oddalenia skargi w zakresie wykładni Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) z 6 sierpnia 2008 r. nr 800/2008. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że organ mógł wzywać do uzupełnienia/poprawy załącznika tylko wtedy, gdy było to konieczne, tzn. wtedy, gdy przewidywały to przepisy prawa powszechnie obowiązującego lub tzw. "miękkiego prawa" – tworzonego przez organ w ramach [...] (pkt 7 Rozdziału VIII Regulaminu). Obowiązkiem skarżącego jako wnioskodawcy było złożenie oświadczenia o posiadanym statusie MŚP za lata 2008 i 2007, skarżący takie oświadczenia złożył. Zadaniem organu było ustalenie stanu faktycznego w oparciu o posiadane informacje. Organ dysponując tymi danymi powinien był orzec, czy skarżący jest mikroprzedsiębiorcą; nie istniała zatem w tym zakresie konieczność poprawiania wniosku. Skarżąca wskazała również na nieprawidłowości istniejące w zakresie reprezentacji organu. Instytucją Zarządzającą - zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - jest Zarząd Województwa [...]. Wezwanie do uzupełnienia braków z 14 grudnia 2009 r., jak również informacja o odrzuceniu wniosku z [...] grudnia 2009 r. podpisane zostały przez Zastępcę Dyrektora Departamentu [...] Regionalnego Programu Operacyjnego K. D., działającą z upoważnienia Marszałka Województwa. Tymczasem upoważnienia takiego powinien udzielić Zarząd Województwa, jako organ właściwy do prowadzenia sprawy. Z kolei pismo, w którym organ rozpoznał złożony protest negatywnie uznając go za niezasadny i niepodlegający uwzględnieniu podpisał Wicemarszałek Województwa [...], który wbrew twierdzeniom Sądu nie był upoważniony do reprezentacji Zarządu Województwa w tym zakresie. Skarżąca wskazała również na nieprawidłowości w uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji, polegające na braku wykładni zacytowanych przepisów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że zakres sądowego rozpoznania sprawy jest ograniczony do zarzutów podniesionych przez autora skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (pkt 2), przy czym skarga powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 176 p.p.s.a.). Należy na wstępie podnieść, że Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania, z uwagi na skierowane do Trybunału Konstytucyjnego pytanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - "Czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz. 712) w zakresie, w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji?" - i możliwy wpływ odpowiedzi na toczące się postępowanie. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia będzie miało wpływ na wynik innego postępowania (tzw. kwestia prejudycjalna). Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności, zawieszając postępowanie w sprawie, należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej). Powyższe okoliczności należało oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo NSA uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Skoro bowiem Spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania, w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. (por. postanowienie z 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 47/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie NSA uznał za niecelowe. Przechodząc do rozpoznania skargi kasacyjnej w granicach wyznaczonych jej zarzutami i wnioskami, za usprawiedliwiony i oparty na uzasadnionych podstawach należało uznać podniesiony w niej zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Zarzut ten jest najdalej idącym zarzutem skargi kasacyjnej, jego uwzględnienie determinuje zasadność rozważenia pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd nie będąc skrępowanym podniesionymi wnioskami i zarzutami, sposobem sformułowania skargi czy użytymi argumentami ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nawet wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Według strony skarżącej Sąd pierwszej instancji nie wyszedł poza granice skargi, do czego był zobowiązany z urzędu, w zakresie zbadania prawidłowości przeprowadzenia oceny projektu. Zdaniem skarżącej, uchybienia w zakresie podpisywania korespondencji i rozstrzygnięć kierowanych do skarżącej w ramach konkursu stanowią naruszenie art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Rozważając powyższy zarzut należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku złożonego w ramach konkursu, jak również informacja z 30 grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku zostały podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu [...] Regionalnego Programu Operacyjnego K. D. z upoważnienia Marszałka Województwa. Zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa. Również pkt 9.1.2 [...] Regionalnego Programu Operacyjnego stanowi, że instytucją zarządzającą zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest Zarząd Województwa [...]. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym przygotowanym przez Zarząd Województwa [...] obowiązki instytucji zarządzającej pełni jednostka organizacyjna w ramach Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Obecnie funkcję tę pełni Biuro Instytucji Zarządzającej [...] Regionalnym Programem Operacyjnym. Ze schematu struktury organizacyjnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] (zał. Nr 1 do Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] Nr 206/1580/09) wynika, że Biurem, o którym mowa powyżej jest Departament [...] Regionalnego Programu Operacyjnego. Zgodnie z § 12 pkt 18 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego do zakresu działania tego departamentu należy m.in. realizacja procesu naboru, preselekcja i ocena formalna projektów o dofinansowanie ze środków EFRR w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego. Dyrektor departamentu zgodnie z § 7 ust. 5 pkt 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego wydaje decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych oraz podpisuje korespondencję, w ramach imiennego upoważnienia udzielonego, odpowiednio przez Marszałka lub Zarząd. Natomiast § 8 Regulaminu stanowi, że w czasie nieobecności dyrektora departamentu, zakres uprawnień i obowiązków przejmuje zastępca. Sąd pierwszej instancji nie rozważył, czy informację z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku mógł podpisać zastępca dyrektora departamentu z upoważnienia Marszałka Województwa. Z Regulaminu organizacyjnego wynika, że zastępca przejmuje zakres uprawnień i obowiązków dyrektora departamentu w czasie jego nieobecności. Z akt sprawy nie wynika jednak, czy dyrektor departamentu [...] miał imienne upoważnienie do wydawania indywidualnych decyzji administracyjnych i podpisywania korespondencji, które mógłby przejąć jego zastępca. Ponadto rozważyć też należy, czy takie imienne upoważnienie mógł wydać Marszałek Województwa, który zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu Organizacyjnego może udzielać upoważnień i pełnomocnictw w zakresie swoich kompetencji. Natomiast zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucją zarządzającą jest Zarząd Województwa, który jest odpowiedzialny za przygotowanie i realizację programu operacyjnego. Nie rozważając bliżej kwestii wydania decyzji przez pracownika organu bez stosownego upoważnienia, Sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 134 § 1 p.p.s.a, w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Na marginesie należy zauważyć, mając na uwadze sformułowanie z odpowiedzi na skargę kasacyjną, że organ administracji wydawał się dopuszczać możliwość własnych "nieprawidłowości proceduralnych w rozpatrzeniu niniejszej sprawy", ale usprawiedliwieniem dla nich nie może być przekonanie tego organu, iż i tak "nie będzie mógł przyznać skarżącej dofinansowania, gdyż nie posiada (ona) statusu mikroprzedsiębiorcy." Natomiast nie budzi wątpliwości fakt podpisania pisma stanowiącego rozpoznanie protestu przez wicemarszałka E. P. Zgodnie z Podręcznikiem Procedur Instytucji Zarządzającej [...] z 1 grudnia 2009 r. (załącznik do uchwały 219/1739/09) - Tryb odwoławczy pkt 2.9, zespół ds. procedury odwoławczej po rozpatrzeniu protestu przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, który przekazuje do akceptacji i podpisu przez Pionowego Członka Zarządu. Natomiast zgodnie z punktem 2 załącznika nr 4 do Regulaminu Organizacyjnego obszarem spraw powierzonych do realizacji Departamentowi [...] Regionalnego Programu Operacyjnego kieruje właśnie wicemarszałek E. P., która jako Pionowy Członek Zarządu, była uprawniona do podpisu pisma stanowiącego rozpoznanie protestu. Uznanie zasadności zarzutu naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. czyni zbędnym rozważanie pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.