VII SA/Wa 714/10

WyrokWSA w Warszawie2010-06-23

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Jarosław Stopczyński, Daria Gawlak-Nowakowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, stosując przepisy Prawa budowlanego dotyczące kręgu stron, które weszły w życie po dacie wydania tej decyzji?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej błędnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, stosując przepisy Prawa budowlanego dotyczące kręgu stron, które weszły w życie po dacie wydania tej decyzji. W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji należy badać przymiot strony na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania kontrolowanej decyzji, czyli na podstawie art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie nowszych przepisów Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że spółka nie jest stroną w sprawie, ponieważ nowe przepisy Prawa budowlanego (po nowelizacji z 2003 r.) nie przyznają jej takiego statusu. Spółka zaskarżyła decyzję organu, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych oraz naruszenia jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VIISA/Wa 714/10 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. ([...]) po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o. w [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...]Kopalniom [...] S.A. pozwolenia na budowę obiektów umożliwiających przepuszczenie rzeki [...] przez wyrobiska Kopalni [...] [...] - "[...] - [...] Etap I" odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu swojej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał m.in. przeprowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest możliwe tylko w przypadku, gdy wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jest dopuszczalne z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych. Artykuł 157 § 3 kpa na które organ powołał się odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie ma zastosowanie m.in. do sytuacji gdy z żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wynika w sposób oczywisty, że podmiot wnoszący żądanie nie ma w sprawie interesu prawnego, a tym samym nie posiada przymiotu strony. Następnie organ przytoczył treść przepisów art. 28 ust 2 oraz 3 pkt 20 Prawa budowlanego oraz stwierdził, że stroną postępowania budowlanego jest jedynie ten komu oddziaływanie zamierzonej inwestycji może ograniczyć prawo do zgodnego z przepisami zagospodarowania jego nieruchomości. Zdaniem organu skarżąca Spółka nie może wywodzić przymiotu strony, z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego bowiem nie jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym ani zarządcą nieruchomości przedmiotowej inwestycji. Podkreślono, że Spółka z o.o. [...] swój interes prawny wywodzi, z niezgodnego z prawem wykonania i eksploatacji przez inwestora stopnia wodnego [...] co przyczyniło się do spadku mocy należącej do Spółki Małej Elektrowni wodnej w [...]. To nie przesądza jednak o posiadaniu przez Spółkę interesu prawnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie wynikają z przepisów prawa nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Ów podmiot może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny. W ocenie organu błędne jest stanowisko skarżącej spółki poszukującej swojego interesu prawnego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2008 r. wydanego w sprawie Sygn. akt II OSK 1849/06. Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego stanowi odrębne postępowanie administracyjne i ustalenia w nim poczynione pozostają bez wpływu dla niniejszej sprawy. Zatem brak jest podstaw do uznania, że doszło do wynikającego z przepisów prawa ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości Spółki z o.o. [...], co w konsekwencji prowadzi do uznania, iż ustalenie że żądanie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji pochodzi od podmiotu nie będącego stroną winno skutkować wydaniem decyzji o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. W uzasadnieniu tej ostatniej decyzji (z dnia [...] stycznia 2010 -[...]) organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo podkreślił, ze wbrew twierdzeniom spółki w treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2001 r. brak jest stwierdzenia, że sporna inwestycja nie powinna szkodzić Małej Elektrowni Wodnej w [...]. Nawet w przypadku gdyby w w/w decyzji znajdował się taki zapis to nie mógłby on stanowić podstawy do stwierdzenia że skarżącej przysługuje przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Wskazał także że kwestia realizacji inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę może stanowić przedmiot odrębnego postępowania przed właściwym organem nadzoru budowlanego, natomiast nie ma wpływu na ustalenie posiadania przez skarżącą przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwolenie na budowę. Decyzje wydane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżyła Spółka z o.o. [...] w [...] zarzucając organowi naruszenie: 1. art. 5 ust 1 pkt 9, art. 7 ust 1 pkt 1 i 2, art. 18 ust 1 pkt 1, art. 20 ust 1 pkt 1, art. 25 ust 1, art., 28 ust 2, art. 32, art. 35, art. 36 ust 1, art. 57 pkt 2a, 5, 6, art. 59, art. 81 i art. 84 ustawy Prawo budowlane, 1. art. 10, 154 i 156 § 1 pkt 2,3,4,5 i 7 kpa 2. art. 379 pkt 2 kpc 2. naruszenie praw spółki [...]przy wykonaniu przez inwestora inwestycji "[...] - [...] Etap I" oddziałującej na nieruchomości skarżącej w takim 3. zakresie, że Spółka nie może prowadzić działalności gospodarczej polegającej na produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych co gwarantuje jej Konstytucja RP, a ponadto działalność spółki gwarantowały decyzje: * o pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] listopada 2000 r. wydanej przez Ministra Środowiska * o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2001 r. wydanej przez Wojewodę [...] Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 ([...]) oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2001 r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obiektów umożliwiających przepuszczenie rzeki [...] przez wyrobiska Kopalni Kruszywa [...] - "[...] - [...] Etap I" W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że wykonanie obiektów niezgodnie z przedstawioną do uzyskanego pozwolenia na budowę dokumentacją szkodzi prawom Spółki jakie posiada w wyniku władania nieruchomością. Sad zważył co następuje: Zaskarżona decyzja jak i decyzja ja poprzedzająca podlegają uchyleniu albowiem organ oceniając przymiot strony skarżącej spółki w sposób błędny odwołał się do treści art. 28 ust 2 ustawy Prawo budowlane. Wniosek o stwierdzenie nieważności złożony przez Spółkę z o.o. [...]dotyczył decyzji wydanej przez Wojewodę [...] w dniu [...] marca 2001 r. Wówczas art. 28 ustawy Prawo budowlane nie przewidywał, iż stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Dopiero nowelizacja dokonana ustawą z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. Nr 80 z 2003 r. poz. 718) zmieniła brzmienie art. 28 Prawa budowlanego m.in. przez dodanie ust 2 który określił pojecie strony w sprawie pozwolenia na budowę. Ma to istotne znaczenie albowiem orzecznictwo sądowe przyjmuje, że ustalenie kręgu podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 28 ust 2 Prawa budowlanego jest wadliwe w szczególności wówczas, gdy przepis ten nie obowiązywał w dacie wydania decyzji, której wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczy (przed 11 lipca 2003 r.) Z istoty postępowania nieważnościowego wynika bowiem, że poddaje się w nim kontroli decyzję, która uprzednio była wydana w postępowaniu zwyczajnym, a skoro tak to ustalenia kręgu stron w postępowaniu nadzwyczajnym należy dokonać na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania tej decyzji (tak NSA m.in. w wyroku z dnia 16 lutego 2007 r. Sygn. akt 339/06 -niepublikowane) Oznacza to że obowiązkiem organu przed podjęciem decyzji w sprawie była ocena przymiotu strony w przypadku składającej wniosek Spółki z o.o. [...] z uwzględnieniem wymagań jakie stawiał art. 28 kpa. Ten przepis miał bowiem zastosowanie wówczas kiedy Wojewoda [...]i podejmował decyzję z dnia [...] marca 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na budowę. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie także w tej części orzecznictwa sądowego, które generalnie stoi na stanowisku iż przepis art. 28 ust 2 Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 kpa i może mieć zastosowanie zgodnie z jego brzmieniem wyłącznie w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Natomiast postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwolenie na budowę nie jest takim postępowaniem ( por. m.in. wyroki NSA z dnia 2 marca 2007 r. Sygn. akt II OSK 462/06 - niepublikowane, oraz z dnia 16 lutego 2007 r. Sygn. akt II OSK 339/06 - niepublikowane) Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie niniejszej będzie więc mogła mieć miejsce wówczas kiedy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ustali, że składająca wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Spółka nie ma przymiotu strony ale w rozumieniu art. 28 kpa. Dopiero brak owego przymiotu w powyższym rozumieniu pozwoli organowi na zastosowanie przepisu art. 157 § 3 kpa a więc na odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2001 r. (nr I - [...]) Podstawą rozstrzygnięcia sądu jest art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło