I GZ 279/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. E.– P. K. H. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1324/10 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi P. E.– P. K. H. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w pkt 2 w zakresie kosztów postępowania i w tej części przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G.. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia 19 lutego 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] odmawiające P. E. –P. K. H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. zwrotu kwoty podatku akcyzowego w kwocie 154.800 złotych. W dniu 25 marca 2010 r. pełnomocnicy spółki złożyli skargę na tę decyzję uiszczając wpis sądowy w kwocie 2.000,00 złotych. Organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., uwzględnił skargę i z dniem 2 czerwca 2010 r. wydał decyzję, którą uchylił zakwestionowaną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu celnego I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. o sygn. akt III SA/Gl 1324/10 umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i orzekł o przyznaniu stronie od organu kwoty 2.000,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. została wyeliminowana z obrotu prawnego, wobec tego odpadła przyczyna wniesienia skargi do sądu i w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Od powyższego postanowienia P. E. P. K. H. Sp. z o.o. złożyła zażalenie, któremu zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. i wniosła o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W art. 201 § 1 p.p.s.a. nie określono rodzaju kosztów, jednakże zamieszczenie tej regulacji w rozdziale zatytułowanym: "Zwrot kosztów postępowania między stronami" przemawia za przyjęciem, że cytowany przepis dotyczy tak jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania o których mowa w art. 205 p.p.s.a. a nie tylko kosztów sądowych, określonych w art. 211 p.p.s.a. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa. Systemowa wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia przez organ administracji publicznej skargi na decyzję i wydania w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. nowego rozstrzygnięcia stronie należy się od organu zwrot nie tylko kosztów sądowych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego ale również zwrot kosztów związanych z zastępstwem procesowym pełnomocnika profesjonalnego. Stawki wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 wspomnianego rozporządzenia określa szczegółowo podstawę obliczania stawek minimalnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym w I instancji, które wynoszą: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest wartość pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenia skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 złotych, c) w innej sprawie -240 złotych. Kwestią problematyczną pozostaje sprawa wysokości wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego podlegająca zwrotowi w trybie art. 201 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2004 r. o sygn. akt FZ 345/04 stwierdził, że w razie wyeliminowania decyzji w trybie samokontroli, co skutkuje następnie umorzeniem postępowania sądowego, wkład pracy pełnomocnika będzie mniejszy niż w razie rozstrzygania sprawy na rozprawie. Dlatego Sąd I instancji powinien zasądzić koszty zastępstwa procesowego według stawek minimalnych. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 marca 2009 r. o sygn. akt I GZ 3/09. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji umarzając postępowanie sądowe zasądził od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony zwrot kosztów postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi. Nie orzekł natomiast o zwrocie kosztów wynagrodzenia adwokata za sporządzenie skargi na decyzję. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za uzasadnione i na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.