II SA/Wa 214/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.), Sędziowie Sławomir Antoniuk, Anna Mierzejewska, Protokolant Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową – oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a kpa oraz art. 18 ust. 4 i art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004r. Nr 52. poz. 525 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] cofającą J. P. pozwolenie na broń palną sportową. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Komendant Wojewódzki Policji w G., z uwagi na uzyskanie informacji o skreśleniu J. P. z ewidencji członków Klubu Strzeleckiego "S.", wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia ww. pozwolenia na broń palną sportową, a następnie, działając na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji przedmiotowe pozwolenie cofnął. W wyniku rozpatrzenia odwołania J. P., Komendant Główny Policji uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Komendant Wojewódzki Policji ponownie rozpoznając sprawę uzyskał informację z Klubu Strzeleckiego "S." z dnia [...] czerwca 2009 r., iż skarżący został skreślony z listy członków na własną prośbę, a ponadto z powodu choroby nie brał w 2008 r. udziału w żadnych zawodach oraz treningach strzeleckich, jak również nie opłacił składki członkowskiej za wskazany rok. Ponadto organ wezwał stronę, na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy o broni i amunicji, do poddania się badaniu lekarskiemu i przedstawienia wydanego na jego podstawie orzeczenia wyznaczając 14-dniowy termin do wykonania tej czynności — licząc od dnia doręczenia pisma. Pomimo faktu, iż termin do przedłożenia orzeczenia upłynął w dniu 6 lipca 2009 r., strona nie złożyła wymaganych dokumentów. Natomiast w dniu [...] lipca 2009 r. wpłynęło do organu pismo strony, w którym zwrócił się o prolongatę wyznaczonego terminu z uwagi na trwającą rehabilitację oraz urlopy lekarzy upoważnionych do wydawania orzeczeń. W odpowiedzi na powyższe organ wydał postanowienie o odmowie przedłużenia terminu do wykonania badań. Następnie w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję o cofnięciu J. P. pozwolenia na broń palną sportową. Po wydaniu powyższej decyzji wpłynęło do organu, w dniu [...] sierpnia 2009 r. kolejne pismo strony z ponową prośbą o przedłużenie terminu do przedstawienia wymaganych dokumentów. W odwołaniu od powyższej decyzji J. P. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania ewentualnie o wyznaczenie jej nowego terminu do poddania się badaniu lekarskiemu i przedstawienia wydanego na jego podstawie orzeczenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż czynnie wykonuje zawód adwokata, a pozytywne orzeczenia o braku przeciwwskazań do uprawiania strzelectwa dostarczył do klubu "S." w G. Ponadto wskazał, że w dalszym ciągu poddaje się rehabilitacji, jednakże jego stan zdrowia się poprawia, zaś strzelectwo sportowe jest jego pasją i chciałaby je nadal uprawiać. Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Główny Policji nie znalazł podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powołał się na treść art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji, zgodnie z którym właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności, które stanowiły podstawę do jego wydania. Organ wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie strona zaprzestała uprawiania sportu strzeleckiego, co zostało poparte stosownymi informacjami z klubu "S.", oznacza to więc, iż ustała przyczyna dla której stronie wydano pozwolenie na broń. Ponadto organ wyjaśnił, iż prawidłowym było działanie organu I instancji, polegające na skierowaniu strony na badania lekarskie i przedstawienie wydanego na jego podstawie orzeczenia. Jak wyjaśnił Komendant działanie to, było uzasadnione pozyskanymi informacjami o poważnej chorobie strony, związanej z długotrwałą rehabilitacją i niezdolnością do pracy. Organ podkreślił, iż strona nie przedstawia dotychczas wymaganego dokumentu. W związku z tym została wypełniona również przesłanka z art. 18 ust. 5 pkt 2, zgodnie z którym właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie, obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia w tym zakresie orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3-5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji. Zarzucił naruszenie art. 18 ust. 4 ustawy broni i amunicji, poprzez błędne ustalenie, że zachodzą okoliczności wyczerpujące hipotezę tego przepisu, naruszenie art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 5 ustawy o broni i amunicji, poprzez nieuzasadnione zastosowanie tego przepisu, naruszenie art. 7 i 77 §1 kpa, poprzez nieustalenie na podstawie właściwych dowodów okoliczności związanych z jego stanem zdrowia, naruszenie przez organ II instancji art. 138 § 2 w zw. z art. 136 kpa, poprzez utrzymanie przez organ odwoławczy w mocy decyzji organu I instancji, a więc merytoryczne orzeczenie w sprawie, pomimo, iż zachodziła konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przekraczającego zakres uzupełniający. Ponadto ponownie podkreślił, iż jego stan zdrowia poprawia się, co oznacza, iż nie zrezygnował jeszcze ze swojej pasji – sportu strzeleckiego. Ponadto podkreślił, iż dostarczył do swojego klubu sportowego orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do uprawiania spotu strzeleckiego. Dodatkowo wyjaśnił, iż przynależność do klubu sportowego nie jest przesłanką do wydania pozwolenia na broń palną sportową, stąd też skreślenie go z listy członków klubu nie przesądza o konieczności pozbawienia go prawa do posiadania broni palnej sportowej, ani też nie przesądza faktu, że nie uprawia on czynnie tego sportu. Ponadto stwierdził, iż organ korzystając w niniejszej sprawie z uznania administracyjnego nie wziął pod uwagę faktu, iż w niniejszej sprawie chodzi o pozwolenie na broń sportową, a nie np. bojową, a także pominął okoliczność, iż strona wykonuje zawód zaufania publicznego – adwokata. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga J. P. analizowana pod tym kątem, nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została oparta na dwóch podstawach - art. 18 ust 4 i art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust 5 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004r. Nr 52. poz. 525 ze zm.). Zgodnie z art. 18 ust 4 cytowanej ustawy, właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania. Powołany przepis stwarza dla wskazanego w nim organu administracji, działającego w ramach uznania administracyjnego, możliwość cofnięcia przyznanego wcześniej stronie postępowania uprawnienia do posiadania broni w sytuacji spełnienia przesłanki tym przepisem określonej. Stosownie do art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, pozwolenie na broń może być wydane m. in. w celach sportowych. Okolicznością zaś uzasadniającą, w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, przyznanie pozwolenia na broń jest uprawianie sportu strzeleckiego (por. wyrok NSA z 23 grudnia 2008 r., II OSK 1674/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem właściwy organ Policji, chcąc cofnąć pozwolenie na broń, na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji, zobowiązany jest ustalić, czy osoba której wydano pozwolenie na broń sportową uprawia dalej strzelectwo. Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1675 ze zm.), sport jest formą aktywności człowieka, mającą na celu doskonalenie jego sił psychofizycznych, indywidualnie lub zbiorowo, według reguł umownych. Stąd też, aby można było mówić o uprawianiu sportu przez określoną osobę, musi ona realizować swoje zainteresowania w tej dziedzinie w sposób ciągły, mniej lub bardziej regularny. Ponadto uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa w tej dziedzinie sportu (art. 53 b ustawy o kulturze fizycznej). W niniejszej sprawie bezsprzeczny jest fakt, iż skarżący na własną prośbę został skreślony z listy członków z Klubu Strzeleckiego "S.", a ponadto z powodu choroby nie brał w 2008 r. udziału w żadnych zawodach oraz treningach strzeleckich. Te okoliczności w pełni uzasadniają przyjęcie organu, iż skarżący nie uprawia czynnie sportu strzeleckiego, czyli ustała przyczyna wydania pozwolenia na broń palną sportową. Przechodząc natomiast do drugiej materialnoprawnej podstawy zaskarżonej decyzji, należy wskazać, iż również przesłanka tam zawarta ziściła się w omawianym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 2 cytowanej ustawy właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie, obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o których mowa w art. 15 ust. 3-5. Stosownie natomiast do art. 15 ust 5 cytowanej ustawy w przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2-4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji. W ustępie 1 tego artykułu w pkt od 2 do 4 wymieniono osoby z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej; osoby wykazujące istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego oraz uzależnione od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych. Wskazać należy, że również w tym wypadku organ wydający decyzję o cofnięciu pozwolenia na broń, działa w ramach uznania administracyjnego. Nie oznacza to jednak dowolności działania, ale kierowanie się prawem swobodnej oceny materiału dowodowego (art. 80 kpa) przy ustalaniu, czy sytuacja faktyczna uzasadnia cofnięcie pozwolenia. Cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni z powodu braku przedmiotowego orzeczenia musi być więc w każdym indywidualnym przypadku uzasadnione szczególnymi okolicznościami faktycznymi i nie mogą to być okoliczności subiektywne, lecz obiektywnie istniejące. Sąd podziela pogląd organu, iż w rozpoznawanej sprawie, w kontekście długotrwałej choroby skarżącego, zachodziła konieczność poddania się przez niego badaniom lekarskim i przedstawieniu stosownych orzeczeń. Skoro więc strona nie przedłożyła organom wymaganego orzeczenia, to nie udokumentowała, że posiada zdolność psychofizyczną do dysponowania bronią. Bez znaczenia pozostają tu twierdzenia skarżącego, iż wykonuje on zawód zaufania publicznego i cieszy się nieposzlakowana opinią, co wskazuje, iż posiadanie broni w trakcie rehabilitacji nie zagraża porządkowi publicznemu, bowiem obowiązek przedstawienia orzeczenia lekarskiego na żądanie organu uprawnionego adresowany jest do wszystkich osób uprawnionych do posiadania broni i to bez względu na rodzaj posiadanego uprawnienia. Sąd nie zgodził się z zarzutem skarżącego dotyczącego naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego. Organy bowiem przed wydaniem decyzji dokładnie wyjaśniły stan faktyczny i prawny w sprawie, analizując zebrany materiał dowodowy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Ponadto dopuściły w trakcie toczącego się postępowania wszystkie dowody, które mogły przyczynić się do wnikliwego rozpatrzenia sprawy. Zarówno decyzja I, jak i II instancji zawierają wszystkie elementy wymagane przez kpa, a w jej uzasadnieniu wyjaśniono, z jakich powodów cofnięto J. P. pozwolenie na broń palną sportową. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji.