I SAB/Go 16/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. postanawia: 1. Umorzyć postępowanie sądowe. 2. Zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. . Wnioskiem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżąca S.B. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej o zastosowanie nadzwyczajnego trybu postępowania w postaci wznowienia postępowania zakończonego wydaną decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. Z kolei w dniu [...] marca 2010 skarżąca złożyła skargę do tutejszego Sądu na powyższą decyzję. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie, zaś w dniu [...] kwietnia 2010r. zawiadomił skarżącą o możliwości zapoznania się z materiałem i wypowiedzenia w sprawie w ciągu 7 dni od doręczenia zawiadomienia. Z uwagi na nieskorzystanie przez skarżącą w zakreślonym terminie z przysługującego jej uprawnienia, Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. zawiadomił skarżącą o przyczynach niedotrzymania terminu oraz wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] czerwca 2010 r. W dniu 7 kwietnia 2010 r. wpłynęło do w/w organu ponaglenie skarżącej skierowane do Ministerstwa Finansów na niezałatwienie sprawy z wniosku o wznowienie postępowania w terminie. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Minister Finansów uznał ponaglenie za nieuzasadnione. W dniu [...] czerwca 2010 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej wnosząc o: - zobowiązanie organu podatkowego do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenie mu akt, - ukaranie dyscyplinarne pracowników winnych niezałatwienia sprawy w terminie, - zasądzenie kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia w całości wydanej przez siebie decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2005 r. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej zwana P.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny, wprowadzona powyższym przepisem instytucja autokontroli stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną prawnie możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wcześniej wniesiono skargę do sądu (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). Warunkiem zastosowania autokontroli jest jednak uznanie przez organ administracji publicznej skargi w całości, co oznacza uznanie nie tylko zarzutów i wniosków, ale również wskazanej w skardze podstawy prawnej. Konsekwencją uznania przez organ skargi w całości będzie wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności. Wydanie przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia w sprawie prowadzi z kolei do sytuacji, w której dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe i jako okoliczność stanowiąca przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy prowadzi do jego umorzenia. Ustawodawca w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wskazał na konkretne przesłanki umorzenia postępowania. Z kolei w pkt 3 wskazał na bezprzedmiotowość postępowania z "innych przyczyn". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z "innych przyczyn" ma miejsce, jeżeli w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (postanowienie NSA z 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Niewątpliwie jedną z takich "innych przyczyn" jest z sytuacja, w której organ wydaje rozstrzygniecie w sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność. Wydanie bowiem jakiegokolwiek rozstrzygnięcia przez organ administracji, bez względu na jego trafność, przerywa bezczynność kwestionowaną skargą do sądu (wyrok NSA z dnia 29 listopad 2007 r., II OSK 1380/07, LEX nr 437951). W niniejszym postępowaniu skarga na bezczynność została złożona przez skarżącą w dniu [...] czerwca 2010 r. Tymczasem [...] czerwca tego roku Dyrektor Izby Skarbowej w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości wydając rozstrzygnięcie w sprawie. Tym samym, między skarżącą a organem podatkowym ustał spór co do legalności niewydania w terminie rozstrzygnięcia, co jest równoznaczne z wygaśnięciem sprawy sądowoadministracyjnej, a w konsekwencji prowadzi do bezprzedmiotowości dalszego postępowania i jego umorzenia. Sąd wskazuje również, że w sytuacji umorzenia postępowania wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, stronie skarżącej należy się od organu administracji zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponadto, jeżeli postanowienie o umorzeniu postępowania zapada na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.), wówczas Sąd orzeka o kosztach należnych stronie skarżącej z urzędu. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 54 § 3 w zw. z 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.