II OZ 1066/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Gminy Dobrcz na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 lipca 2010 r. sygn. akt II SO/Bd 6/10 o wymierzeniu grzywny Radzie Gminy Dobrcz za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi M. B. na uchwałę Rad Gminy Dobrcz z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia do realizacji aktualizacji planu odnowy miejscowości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. M. B. pismem z 5 kwietnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wymierzenie Radzie Gminy Dobrcz grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., w związku z nie przekazaniem przez Radę Gminy Dobrcz jej skargi z dnia 1 lutego 2010 r. na uchwałę nr [...] Rady Gminy Dobrcz z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie zatwierdzenia do realizacji aktualizacji planu odnowy miejscowości [...] opracowanego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 działanie "Odnowa i rozwój wsi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt II SO/Bd 6/10 wymierzył Radze Gminy Dobrcz grzywnę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości 3102,96 zł i zasądził od Rady Gminy Dobrcz na rzecz M. B. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że iż organ bezwzględnie zobligowany był przekazać przedmiotową skargę z dnia 1 lutego 2010 r. na uchwałę nr [...] Rady Gminy Dobrcz z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie zatwierdzenia do realizacji aktualizacji planu odnowy miejscowości [...] opracowanego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 działanie "Odnowa i rozwój wsi" - do sądu administracyjnego. Z istoty sądowej kontroli administracji publicznej wynika bowiem, że to do właściwego Sądu ostatecznie należy ocena dopuszczalności skargi, a następnie ocena zasadności zarzutów w niej zawartych, gdy organ nie korzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. z możliwości uwzględnienia skargi w całości lub w części do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rada Gminy Dobrcz nie miała prawa uznając, że skarga nie ma podstaw prawnych, nieprzekazać jej do Sądu. Uniemożliwiono w ten sposób wnioskodawczyni skorzystanie z drogi sądowej, tj. z jednego z podstawowych praw obywatelskich zapisanych w Konstytucji RP.. Podniesiono, iż na wysokość wymierzonej grzywny miało wpływ to, że przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku organ ostatecznie nie wypełnił ustawowego obowiązku przekazania akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na nią do Sądu, mimo, że jest w ich posiadaniu. Nadto Sąd uwzględnił czas, jaki upłynął od dnia 8 marca 2010 r. (ostatni dzień terminu na przekazanie skargi według właściwości do Sądu) do dnia orzeczenia o wymierzeniu grzywny - 6 lipca 2010 r. (cztery miesiące) oraz to, że organ nie uzasadnił dostatecznie powodów niedotrzymania zarówno ww. terminu, jak i powodów, dla których nie przekazał Sądowi ww. dokumentów. W ocenie Sądu nie uzasadniał tego fakt, że organ uznał skargę - wniesioną 4 lutego 2010 r., za pozbawioną podstaw prawnych w związku z podjęciem uchwały przez Radę Gminy Dobrcz nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Rada Gminy Dobrcz, wnosząc o uchylenie postanowienia i zarzucając błędne ustalenia stanu faktycznego sprawy, ponieważ skarga M. B. z dnia 1 lutego 2010 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 30 kwietnia 2010 r. Sprawa ta została zarejestrowana przez WSA w Bydgoszczy pod sygnaturą II SA/Bd 400/10. M. B. w piśmie z dnia 16 września 2010 r., stanowiącego odpowiedź na zażalenie, wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., organ winien przekazać skargę wniesioną do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa powyżej sąd może, na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Rację ma Sąd I instancji, że grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jednakże Sąd I instancji błędnie ustalił, iż od dnia złożenia skargi do organu do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, przedmiotowa skarga M. B. na uchwałę Rady Gminy Dobrcz z dnia [...] lutego 2010 r. nie została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Jak słusznie zauważył skarżący organ, skarga M. B. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana do Sądu w dniu 29 kwietnia 2010 r. (data nadania skargi wraz z aktami administracyjnymi w urzędzie pocztowym) i zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy w dniu 4 maja 2010 r. pod sygnaturą akt II SA/Bd 400/10, co umknęło uwadze Sądu I instancji wydającemu zaskarżone postanowienie. Wprawdzie skarga M. B. z dnia 4 lutego 2010 r. została przekazana z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., ponieważ wskazany termin upływał w dniu 8 marca 2010 r. natomiast skarga została przekazana w dniu 29 kwietnia 2010 r., jednakże błędne ustalenia Sądu I instancji mogły mieć wpływ na wysokość wymierzonej organowi grzywny. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.