VII SA/Wa 828/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2010 r. sprawy ze skargi P. B. Stacja Paliw Płynnych na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy wydania poświadczenia wyposażenia i warunków lokalowych dla stacji kontroli pojazdów we wznowionym postępowaniu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego decyzją z dnia [...] listopada 2009r., (nr [...]), na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071. ze zm.), zw. dalej k.p.a., oraz art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 108. poz. 908 ze zm.) - uchylił we wznowionym postępowaniu decyzję z dnia [..] czerwca 2005r. (nr [...].) poświadczającą spełnianie wymagań posiadanego wyposażenia i warunków lokalowych okręgowej stacji kontroli pojazdów, prowadzonej przez P. B. - Stacja Paliw Płynnych w K.i odmówił wydania poświadczenia w powyższym zakresie. Organ wskazał, że w wyniku kontroli ww. stacji przeprowadzonej w dniu 12 października 2009r. stwierdzono niespełnienie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz.U. Nr 40, poz. 275). P. B. posługiwał się bowiem certyfikatem zgodności dotyczącym urządzenia do pomiaru sił hamujących i oceny hamulców pojazdów samochodowych, przyczep i ciągników rolniczych z wyłączeniem motocykli. Natomiast w stacji skarżącego stosowano je także do badania hamulców motocykli. Organ wskazał, że certyfikat wydany dla ww. urządzenia przedstawiony przez P. B. podczas oględzin w 2005r., w nazwie wyrobu zawiera oznaczenie "Urządzenie do pomiaru sił hamujących i oceny skuteczności hamulców pojazdów samochodowych, przyczep i ciągników rolniczych". Natomiast w certyfikacie, o tym samym numerze otrzymanym z Instytutu Transportu Samochodowego oraz od producenta urządzenia R.Sp. z o.o., w nazwie wyrobu wskazuje się, że jest to "Urządzenie do pomiaru sił hamujących i oceny skuteczności hamulców pojazdów samochodowych, przyczep i ciągników rolniczych (z wyjątkiem motocykli)". W związku z powyższym organ stwierdził, że przedsiębiorca posługiwał się dokumentem o treści niezgodnej z jego rzeczywistym brzmieniem w celu uzyskania korzystnego rozstrzygnięcia sprawy. Wznowienie postępowania było zatem zasadne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego, gdyż strona od 2005r. dokonywała badań motocykli nieodpowiednim urządzeniem. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 201 Or., (znak: [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 83 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, po rozpatrzeniu odwołania P. B. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odowławczy podzielił stanowisko przedstawione w decyzji organu I instancji i dodał, że zgodnie z orzecznictwem, w przypadku wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego (art. 145 § 2 k.p.a.). Organ stwierdził, że wprawdzie w zaskarżonej decyzji przepis ten nie został powołany, to jednak uchybienie to pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia organu II instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania co do ewentualnej odpowiedzialności sprzedawcy za zamontowanie niewłaściwych urządzeń organ odwoławczy wyjaśnił, że nie przesądza o czyjejkolwiek winie tylko stwierdza, że przedmiotowy certyfikat zawiera nieprawdziwe informacje, a zatem jest fałszywy. Skargę na powyższą decyzję złożył P. B. i wnosząc jej o unieważnienie wskazał, że od chwili uruchomienia ww. stacji niczego nie zmieniał w tym dokumencie, nie fałszował danych i nie ukrywał żadnych informacji. Zaznaczył, że producent sprzedał mu kompletne wyposażenie dla okręgowej stacji kontroli pojazdów, w tym sporne urządzenie wraz z kompletem nakładek właśnie do badania hamulców motocykli, na potwierdzenie czego posiada faktury. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Kontroli Sądu podlegała decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 201 Or. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] listopada 2009r., uchylającą we wznowionym postępowaniu decyzję z dnia [...] czerwca 2005r. (nr [...].) poświadczającą spełnianie wymagań posiadanego wyposażenia i warunków lokalowych okręgowej stacji kontroli pojazdów prowadzonej przez P. B. i odmawiającą wydania poświadczenia w powyższym zakresie. Jak wynika z akt sprawy postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. zostało wznowione przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa. W przepisie art. 145 § 1 pkt 1 kpa wskazuje się, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. Przepis ten należy stosować z uwzględnieniem art. 145 § 2 kpa, który stanowi, że z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub pełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa dopuszczalne jest co do zasady wtedy, gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, a sfałszowanie dowodu stwierdzone zostało orzeczeniem sądu lub innego organu. Wyjątkiem od tej zasady jest wznowienie postępowania przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli spełnione są jednocześnie dwie przesłanki: sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Organy ustaliły, że przedstawiony przez skarżącego w 2005r. certyfikat zgodności opatrzony datą [...] grudnia 1998r. o nr [...] dla urządzenia do pomiaru sił hamujących jest fałszywy, gdyż w nazwie wyrobu zawiera oznaczenie "Urządzenie do pomiaru sił hamujących i oceny skuteczności hamulców pojazdów samochodowych, przyczep i ciągników rolniczych", natomiast certyfikat wydany dla tego urządzenia przesłany organowi przez Instytutu Transportu Samochodowego oraz od jego producenta w nazwie wyrobu zawiera wyłączenie wskazujące, że nie obejmuje ono motocykli. Jednak zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji nie wykazały w uzasadnieniach swych decyzji, że w sprawie wystąpiły łącznie wskazane wyżej przesłanki. Przede wszystkim nie można zgodzić się z oceną, że w okolicznościach niniejszej sprawy sfałszowanie przedmiotowego certyfikatu jest oczywiste. Organy winny mieć na uwadze, że fałszerstwo dowodu musi być pewne, bezsporne, nie może budzić żadnych wątpliwości. W orzecznictwie wskazuje się, że o oczywistości fałszu dowodu świadczą przypadki, gdy przy prostym zestawieniu dowodu ze stanem faktycznym wynika, bez potrzeby prowadzenia postępowania wyjaśniającego, że jest on np. podrobiony (patrz wyrok NSA z dnia 2 lutego 2007r., I OSK 418/06, LEX nr 255973). Wniosków takich nie można było zatem wyprowadzić tylko z porównania kopii certyfikatu złożonego przez skarżącego dla potrzeb uprzednio toczącego się postępowania, zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. i certyfikatów przedstawionych przez producenta tego urządzenia oraz Instytut Transportu Samochodowego. Jak wynika z akt sprawy, w toku prowadzonego postępowania wznowieniowego skarżący konsekwentnie podnosił, że od momentu uruchomienia okręgowej stacji kontroli pojazdów niczego nie zmieniał w tym dokumencie, nie fałszował danych i nie ukrywał żadnych informacji. W skardze skarżący wyjaśnił, że zakupił od f-my R. Sp. z o.o. kompletne wyposażenie dla okręgowej stacji kontroli pojazdów, wraz ze spornym urządzeniem rolkowym BSA 332N, a także kompletem nakładek właśnie do badania hamulców motocykli. Na rozprawie podtrzymał swoje stanowisko oświadczając dodatkowo, że certyfikat w takiej postaci został mu doręczony faxem przez producenta i nie podsiada jego oryginału. W przedstawionych okolicznościach niewątpliwie konieczne było stwierdzenie sfałszowania dowodu orzeczeniem Sądu bądź innego organu. Przesądzenie przez organy o fałszywości przedmiotowego certyfikatu na podstawie powyższych danych było za daleko idące. Zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika organu złożonym na rozprawie w tej sprawie prowadzone jest śledztwo w Prokuraturze Rejonowej w K. W związku z powyższym rzeczą organów administracji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem rozstrzygnięcia wydanego przez ww. organ. Wobec poczynionych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w pkt I i II sentencji.