I SA/Gl 625/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K . T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia K. T., działając za pośrednictwem pełnomocnika B. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2010 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, że należy on do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wraz z jednoczesnym złożeniem pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, bądź poprzez podpisanie skargi przez skarżącą. Pełnomocnik wezwany został ponadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...], w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu doręczone zostały pełnomocnikowi w dniu 14 czerwca 2010 r. Wpis sądowy uiszczono w dniu 18 czerwca 2010 r. a zatem w przewidzianym terminie. Przy piśmie z dnia 25 czerwca 2010 r. (nadanym w tym samym dniu) Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazał do Sądu egzemplarz skargi K. T., podpisany osobiście przez skarżącą i nadany przez nią do Izby Skarbowej w K. w dniu 18 czerwca 2010 r. Organ wskazał w swoim piśmie, iż na podstawie rozmowy telefonicznej z pełnomocnikiem K. T. – p. B. Z. ustalono, że wyżej wymieniony egzemplarz skargi winien być skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach a nie do organu podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest niewątpliwie brak dokumentu, z którego wynika umocowanie do jej podpisania (wniesienia). Zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo składa pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Ponadto, zgodnie z art. 35 § 1 cytowanej ustawy, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Osobami takimi są doradcy podatkowi (w sprawach obowiązków podatkowych) oraz rzecznicy patentowi. Art. 37 § 1 P.p.s.a. stanowi przy tym, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Skarga w niniejszym postępowaniu złożona została przez pełnomocnika skarżącej w osobie B. Z.. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe, co obligowało Sąd do wezwania pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi. W rozpatrywanej sprawie, termin przewidziany do usunięcia tego braku (poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego dla B. Z. wraz z wykazaniem, iż należy on do kręgu osób mogących być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym bądź – alternatywnie – podpisania skargi przez skarżącą) upłynął w dniu 21 czerwca 2010 r. Egzemplarz skargi podpisany przez skarżącą został wprawdzie nadany w urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2010 r., jednakże nie pod adresem Sądu, ale organu administracji publicznej. Przekazanie skargi Sądowi według właściwości przez ten organ nastąpiło w dniu 25 czerwca 2010 r. (data nadania pisma pod adresem Sądu) a zatem już po upływie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 P.p.s.a., równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest jego oddanie w polskim urzędzie pocztowym, jednak pod warunkiem, iż zostało ono prawidłowo zaadresowane. Pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07, opubl. w bazie LEX pod nr 356127). Mając zatem na względzie uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.