III SA/Gl 1355/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonywania działalności przez przedsiębiorców zagranicznych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu zażalenia H.K. reprezentowanej przez S. D. oraz zażalenia A. K. – O. od postanowienia z [...] r. o nr [...] wydanego przez Prezydenta Miasta K. w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagranicznych przedsiębiorców uchyliło zaskarżone postanowienie w całości. W podstawie prawnej wskazało - art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 17 pkt 1, art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 97 § 1 pkt 4 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. -Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, póz. 296, z późn. zm.), § 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) Stan sprawy w wyniku, którego doszło do wydania tej treści postanowienia jest następujący. Pismem z dnia [...] 2008r. H. K. reprezentowana przez pełnomocnika S. D. zwróciła się do Prezydenta Miasta K. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 6 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., którą to dokonano zmiany decyzji – zezwolenia Wojewody K. nr [...] z dnia [...] 1988r. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta K. wznowił postępowanie w sprawie zmiany decyzji - zezwolenia Wojewody K. nr [...] z dnia [...] 1988r. dokonanej decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] nr [...] r. Postanowieniem nr [...] z [...] 2009r. Prezydent Miasta K. zawiesił postępowanie administracyjne wznowione po wniosku H. K. dot. zmiany decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] nr [...] r. w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagranicznych przedsiębiorców wynikającego z zezwolenia Wojewody K. nr [...] z dnia [...] 1988r. Jednocześnie postanowieniem tym wezwano H. K. do wystąpienia w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia do sądu cywilnego ze stosownym pozwem o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, czy na dzień [...] 2008 r. H. K. przysługiwały prawa do Przedsiębiorstwa Zagranicznego w Polsce "A" w związku z wypowiedzeniem umowy spółki przez A. K. – O. w piśmie z dnia [...] 2007 r. Wydając postanowienie organ zauważył, iż na początku należy rozważyć czy H. K. jest legitymowana jako strona do zwracania się do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1pkt 4 K.p.a. Dalej powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wywiódł, iż w takiej sytuacji organ bada te okoliczność w toku wznowionego postępowania. W konsekwencji, w ocenie organu by móc się odnieść do oceny zagadnienia czy decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu koniecznym jest uprzednie rozstrzygnięcie, czy na dzień [...] 2008r. – to jest dzień wydania decyzji przez Prezydenta Miasta K. H K. posiadała legitymację strony . Dalej podniesiono, że ustalenie składu osobowego spółki "A" było przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w K., który w wyroku z [...] 2006 r. (sygn. akt [...]) ustalił, że wspólnikami tejże spółki na dzień [...] 1994 r. byli A. K. – O. i H. K.. A. K. – O. powiadomił o fakcie wypowiedzenia przez niego umowy spółki z H. K. ze skutkiem na dzień [...] 2007 r. Ustąpienie ze spółki cywilnej przez jednego z dwóch jej wspólników jest równoznaczne z rozwiązaniem spółki. Ponieważ H. K. uważa to wypowiedzenie za nieskuteczne, wskazując równocześnie, że A. K. – O. nie podjął żadnych działań w zakresie rozliczenia związanego z rozwiązaniem tejże spółki, dlatego też zdaniem organu I instancji występuje zagadnienie wstępne, którego rozstrzygnięcie leży w kompetencji sądu powszechnego. To zaś po myśli art. 97 § 1 K.p.a. uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie Omawiając kwestię wezwania H. K. do wystąpienia z "odpowiednim" pozwem do sądu cywilnego, stwierdzono w uzasadnieniu postanowienia, że skoro S. D. jako pełnomocnik H. K. podniósł w piśmie z dnia [...] 2008 r. zarzuty kwestionujące skuteczność wypowiedzenia umowy spółki przez A. K. – O. oraz praw do spółki, stąd wybór pozwu jest uzależniony od własnej oceny H. K.. W zażaleniu wniesionym przez H. K. reprezentowanej przez S. D., zakwestionowano to, iż w wydanym postanowieniu błędnie przyjęto, iż wypowiedzenie umowy spółki łączącej H. K.i A. K. – O. jest równoznaczne z jego wystąpieniem ze spółki, jej rozwiązaniem, rozliczeniem zgodnie z wymogami prawa, a w konsekwencji z utratą praw wspólnika. Pismo z [...] 2007 r. sformułowane lakonicznie i ogólnikowo mogło jedynie wskazywać na uprzedzającą zapowiedź w zakreślonym terminie wystąpienia ze spółki A. K. – O. , nadto osoba ta nie podjęła żadnych wymaganych prawem działań, co może wskazywać na pozorność podjętej czynności, aby w ten sposób uzyskać stosowną decyzję. Podniesiono również, że zarówno w 2008 r. jak i obecnie organ administracyjny jest związany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] 2006 r. (sygn. akt [...] ), z którego wynika, że wspólnikami spółki cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Zagraniczne w Polsce "A" w K. na podstawie zezwolenia Wojewody K. nr [...] z dnia [...] 1988 r. według stanu na dzień [...] 1994 r. byli A. K. –O. i H. K.. W sytuacji, gdy prawa wspólnika H. K. do "A" wynikają z prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego z dnia [...] 2006 r., to wezwanie zawarte w spornym postanowieniu jest bezprzedmiotowe. W zażaleniu wniesionym przez A. K. – O. postawiono zarzuty obrazy przepisów postępowania, a w szczególności zarzut naruszenia : 1) art. 24 § 1 pkt 6 K.p.a. polegający na uczestniczeniu w procesie administracyjnym pracowników organu administracyjnego w osobie A. Ł. oraz P. U. wyłączonych z mocy prawa od czynności administracyjnych w postępowaniu dotyczącym "A" od dnia [...] 2009 r., tj. od daty doręczenia tym osobom, subsydiarnego aktu oskarżenia w sprawie karnej zawisłej przed Sądem Rejonowym K. - Zachód w K. (sygn. akt [...]), co skutkuje bezwzględną nieważnością zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. w zw. z art. 157 § 1 i art. 126 k.p.a., 2) art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 28 k.p.a. a contrario polegającą na przyjęciu, iż w sprawie z wniosku H. K. z [...] 2008 r. złożonego przez jej pełnomocnika S. D. w dniu [...] 2008 r. istnieje konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, podczas, gdy sama analiza faktów prawnych musi prowadzić do wniosku, iż H. K. nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., co powinno skutkować oddaleniem wniosku, 3) art. 145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a. w sytuacji, gdy w przedmiotowym postępowaniu nie zachodzą przesłanki, z których wynika podstawa do wznowienia postępowania, W konsekwencji postawionych zarzutów A. K. – O. wniósł o: 1) stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. w zw. z art. 157 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a., ewentualnie jego uchylenie w całości oraz wydanie rozstrzygnięcia o odmowie uchylenia decyzji z dnia z 16 lipca 2008 r.. W uzasadnieniu zażalenia żalący wskazał, że we wniesionym akcie oskarżenia przeciwko P. U. i A. Ł. postawił zarzuty przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych w związku z wykonywanymi funkcjami co miało mieć miejsce w związku z postępowaniami administracyjnymi dotyczącymi decyzji Wojewody K. nr [...] z dnia [...] 1988 r. Odpisy aktów oskarżenia oboje oskarżeni otrzymali w dniu [...] 2009 r. W związku z tym od tego momentu A. Ł., P. U. jak i Prezydent Miasta K. jako organ, podlegają wyłączeniu od załatwienia sprawy. Podniósł także, że nie istnieje podstawa do zawieszenia postępowania, a organ powinien wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] r. Wskazał, iż wystąpił ze spółki cywilnej zawiązanej w dniu [...] 1990 r. z H K., a wypowiedzenie tejże umowy zostało skierowane do H. K. [...] 2007 r., i doręczone w [...] 2007 r. W dniu [...] 2009 r. S. D. ponowił do protokołu twierdzenia, iż H. K. była stroną postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. o nr [...] ) i powinna była mieć możliwość odwołania się od tej decyzji, gdyż wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r. określił H. K. i A. K. – O. jako wspólników spółki cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Zagraniczne w Polsce "A" na podstawie zezwolenia Wojewody K. z dnia [...] 1988 r. nr [...] , a przy tym ujawniono H. K. w postanowieniu Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2009 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozpoznając zażalenia stwierdziło, iż zarówno są one dopuszczalne jak i zostały wniesione z zachowaniem ustawowego terminu . W pierwszym rzędzie odnosząc się do zarzutu A. K. – O. w przedmiocie prowadzenia postępowania pierwszoinstancyjnego przez osoby, które miałyby podlegać wyłączeniu od załatwienia sprawy w myśl art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a., stwierdzono, że w formule tego przepisu nie mieszczą się wszelkie postępowania powiązane z daną sprawą, lecz jedynie te, w których wszczęto określone przedmiotowym przepisem postępowania. Subsydiarne akty oskarżenia, jak wynika z twierdzeń A. K. –O., nie dotyczą postępowania wznowionego na wniosek H. K. postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...]r. W konsekwencji zdaniem organu nie zachodzą podstawy do wyłączenia na podstawie art. 24 § 1 pkt 6 K.p.a. Następnie stwierdzono, iż w postępowaniu zażaleniowym nie możliwym jest orzekanie poza zakresem zażalenia i tym samym orzekanie o bycie prawnym decyzji z [...] r. Przechodząc do oceny merytorycznej wydanego postanowienia stwierdzono brak podstaw do zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Przywołując treść wyroku z [...] 2006r. sygn. akt [...] oraz regulacje z art. 365 § 1 K.p.c. stwierdzono, iż z treści wym. wyroku jednoznacznie wynika, iż wypowiedzenie umowy spółki przez jednego z jej wspólników oznacza, rozwiązanie spółki. Zatem wypowiedzenie umowy spółki przez A. K. – O. doręczone H. K. [...] 2007r. spowodowało rozwiązanie łączącej ich spółki. Doręczenie wypowiedzenia jest bezsporne, a poza tym nie toczy się żadne postępowanie przed sądem powszechnym podważające skuteczność rozwiązania spółki. To jednak w ocenie SKO, nie oznacza by H. K. utraciła status strony w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] r. o nr [...] . Zgodnie bowiem z art. 875 § 1 i 2 K.c. do czasu zwrotu wkładu wniesionego do spółki cywilnej trzeba mówić o majątku wspólnym wspólników, do którego po rozwiązaniu stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Wskazano przy tym, iż nie budzi wątpliwości, że wkład w postaci Przedsiębiorstwa Zagranicznego "A" w K. do spółki zawartej dnia [...] 1990 r. przez H. K. i A. K. – O. wniósł ten ostatni, gdyż przesądził to w powoływanym wyroku z dnia [...] 2006r. Sąd Okręgowy w K.. Z uwagi jednak na to, że zwrot tego wkładu w związku z rozwiązaniem przedmiotowej spółki nie nastąpił - okoliczności tej nie podnosi, żaden z uczestników postępowania - to nie sposób uznać, że przestał być on majątkiem wspólnym. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że był to np. jedyny majątek spółki. Wskutek zawarcia spółki i wniesienia do niej wkładu, wkład ten stał się majątkiem wspólnym, do którego od momentu rozwiązania spółki do zwrotu wkładu stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, co oznacza, że dokonywanie zmian w decyzji - zezwoleniu z dnia [...] 1988 r. nr [...] , stanowiącym składnik przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ pkt 5 K. c., nastąpić musiało z udziałem wszystkich dotychczasowych wspólników spółki cywilnej. Zgodnie bowiem ze stosowanymi odpowiednio do majątku wspólnego wspólników przepisami K.c. o współwłasności w częściach ułamkowych do czasu zwrotu wkładu każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 w zw.z art. 875 § 1 i 2 k. c.), tak jak każdy ze współwłaścicieli może wykonywać wszelkie czynności i dochodzić wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa. (art. 209 w zw. z art. 875 § 1 i 2 k. c.). Konkludując w ocenie SKO nie sposób uznać, że występowało w sprawie zagadnienie wstępne określone w zaskarżonym postanowieniu. Organ odwoławczy zauważył ponadto, iż odpowiednie stosowanie w przedmiotowym przypadku art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oznacza stosowanie z modyfikacjami, zatem możliwe jest jedynie uchylenie zaskarżonego postanowienia. Na poparcie swego stanowiska przywołał treść wyroku NSA z 8 czerwca 2000 r. o sygn. akt I SA 936/99, opubl. LEX nr 54134). W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. K. –O.i postawił SKO w K. zarzut obrazy art. 24 § 1 pkt 6 K.p.a. polegający na uznaniu, iż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] r. w sprawie o nr [...] wydanego przez A. Ł., podczas, gdy zaskarżone postanowienie jest nieważne z mocy prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 K.p.a. w zw. z art. 157 § 1 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a., z ostrożności procesowej naruszenie art.28 K.p.a. a contrario polegające na przyjęciu, iż H. K., w związku z nie rozliczeniem majątku spółki cywilnej zawartej z A. K. – O. [...] 1990r. posiada interes prawny podczas, gdy analiza obowiązujących przepisów prawa uniemożliwia takie stanowisko uwzględniając zasady przyznawania osobom zagranicznym statusu przedsiębiorcy w myśl regulacji z 6 lipca 1982r. o zasadach prowadzenia działalności gospodarczej przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne. Ponadto w związku z rozwiązaniem spółki na dzień [...] 2007r. jak i wygaśnięcie decyzji – zezwolenia nr [...] H. K. w ocenie skarżącego H. K. nie posiada uprawnień strony wynikających z art. 28 K.p.a. W konsekwencji postawionych zarzutów skarżący wniósł o "uznanie nieważności zaskarżonego postanowienia lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy SKO do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż samo podpisanie umowy spółki z H. K. nie spowodowało nabycia praw do PZ "A" , gdyż mogło ono jedynie wynikać z wpisania H. K. do zezwolenia Wojewody K. nr [...]. Skoro uprawniony wspólnik w czasie trwania spółki nie złożył stosownego wniosku do dnia [...] 2007r., to tym samym zdaniem skarżącego nie można mówić o tym, iż posiada tytuł i interes prawny do występowania w sprawach dotyczących zezwolenia Wojewody K. nr [...]. Końcowo skarżący podniósł że H. K. nie jest obywatelką Polski zatem nie spełnia wymogów wynikających z przepisów ustawy o zasadach prowadzenia działalności gospodarczej przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne . W uzupełnieniu skargi zawartej w piśmie z [...] 2008r. skarżący podniósł, iż SKO nie odniosło się do wszystkich zarzutów podniesionych w zażaleniu i zakwestionował stanowisko SKO w zakresie oceny prawnej skutków wywiedzionych z przepisów Kodeksu cywilnego wynikających z rozwiązania spółki na tle uznania H. K. za stronę w spornej sprawie. Dokonał analizy pojęcia "interesu prawnego" i " prawnie chronionego interesu osoby". Podkreślił porządkowy charakter zmian dokonanych decyzją z [...] r. Prezydenta Miasta K.. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w spornym postanowieniu. H. K. reprezentowana przez S. D. w odpowiedzi na pisma A. K. O. zawnioskowała o oddalenie skargi jako bezzasadnej . Na rozprawie skarżący oraz uczestnik postępowania podtrzymali stanowiska prezentowane we wniesionych pismach procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjne-go; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Skład orzekający w niniejszej sprawie po analizie jej zarzutów doszedł do przekonania, iż rozstrzygnięcie zaskarżonego postanowienia, pomimo jego błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena legalności postanowienia SKO w K., którym to orzeczeniem organ ten uchylił w postępowaniu zażaleniowym postanowienie organu I instancji zawieszające postępowania wznowione po wniosku H. K. w sprawie zmiany decyzji – zezwolenia Wojewody K. nr [...] dokonane decyzją Prezydenta Miasta K. nr [...] z [...] r. SKO nie podzieliło trafności stanowiska Prezydenta Miasta K. wyrażonego w postanowieniu z [...] r., co do zaistnienia w sprawie zagadnienia wstępnego, uzasadniającego w niej po myśli art. 97 § 1 ust. 1 pkt 4 K.p.a. zawieszenie postępowania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez sąd powszechny, czy na dzień [...] 2008r. H. K. przysługiwały prawa do Przedsiębiorstwa Zagranicznego w Polsce "A", w związku z wypowiedzeniem umowy spółki przez A. K. – O. w piśmie z dnia [...] 2007r. Rozstrzygnięcie tej okoliczności warunkowało, zdaniem organu I instancji, ocenę czy w dniu [...] 2008r. H. K. posiadała legitymację strony, co z kolei dawało możliwość analizy czy decyzja z [...] r. została wydana przez Prezydenta Miasta K. bez uzyskania stanowiska innego organu wymaganego prawem. Organ II instancji uchylając orzeczenie Prezydenta Miasta K. z [...]r. swoje stanowisko co do braku podstaw zawieszenia oparł o treść wyroku Sądu Okręgowego z [...] 2006r. oraz regulacje z art. 365 § 1 K.p.c. Wywiódł, iż jakkolwiek wypowiedzenie umowy spółki przez A. K. –O. pismem z [...] 2007r., powoduje rozwiązanie umowy spółki cywilnej, jednak ten fakt nie oznacza utraty przez H. K. statusu strony w postępowaniu zakończonym decyzją wydaną przez Prezydenta Miasta K. z [...] 2008r. Prawidłowości swego stanowiska organ upatruje w brzmieniu regulacji art. 875 § 1 i 2 K.c., z której to wywodzi, iż w sytuacji gdy przedsiębiorstwo "A" zostało wniesione przez A K. – O. do spółki cywilnej zawartej z H. K. – O. to po jej rozwiązaniu, wkład ten stał się majątkiem wspólnym do, którego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, co z kolei oznacza, że dokonywanie zmian w zezwoleniu z [...] 1988r. nr [...] stanowiącym składnik przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ pkt 5 K.c. winno nastąpić z udziałem wszystkich dotychczasowych wspólników spółki cywilnej. Natomiast zdaniem Sądu brak było podstaw prawnych do zawieszenia postępowania administracyjnego przez organ I instancji w sprawie wznowionej postanowieniem z dnia [...] r. w zakresie zmiany decyzji - zezwolenia Wojewody K. na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości prowadzonej przez zagranicznych przedsiębiorców dokonanej decyzją ostateczną z [...] r nr [...]. Przychylić należy się więc do stanowiska SKO, iż zasadnym było uchylenie postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania wznowionego w sprawie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości prowadzonej przez zagranicznych przedsiębiorców z uwagi na brak konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny co do oceny czy na [...] 2008r. H. K. przysługiwały prawa do Przedsiębiorstwa "A" w związku z wypowiedzeniem umowy spółki cywilnej przez A. K. –O.., a w konsekwencji rozstrzygnięcie statusu strony. Jednakże motywy z powodu, których podjęto to orzeczenie są błędne. Jednak przed wskazaniem przyczyn wadliwości uzasadnienia zaskarżonego do WSA postanowienia wskazać należy, iż w dniu [...] 1988r. Wojewoda K. wydał decyzję - zezwolenie nr [...] , na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości prowadzonej na terenie Polskiej Reczypospolitej Ludowej przez zagraniczny podmiot gospodarczy. W decyzji tej zamieszczono w punkcie 8, iż decyzja wygasa [...] 2008r. Niespornym jest także, iż w dniu [...] 2008r. Prezydent Miasta K. wydał decyzję nr [...] ., którą to zmienił decyzję –zezwolenie Wojewody K. nr [...] z [...]r. nadając jej nowe brzmienie w zakresie trzech punktów (punkty 1, 2, 4 dot. adresu zamieszkania wnioskodawcy, siedziby przedsiębiorstwa, pełnomocnika, zamieszkania). Decyzja ta została wydana A. K. –O. i jemu doręczona. Pismem z dnia [...] 2008r. H. K. zwróciła się do Prezydenta Miasta K. o wznowienie postępowania administracyjnego w tej sprawie zakończonego decyzją ostateczną z [...] r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 6 K.p.a. Podniosła, iż organ ten, nie mógł uwzględniając wyrok Sądu Okręgowego z [...] 2006r. określającym, iż na dzień [...] 1994r. wspólnikami spółki prowadzącej działalność pod firmą Przedsiębiorstwo Zagraniczne w Polsce " A" – K. są H. K. i A. K.- O., jak i normę prawną z art. 365 § 1 K.p.c. przy rozpatrywaniu wniosku złożonego przez tego ostatniego w jego imieniu, pominąć wspólnika H. K. przy wydawaniu decyzji z [...]r. Postanowieniem z dnia [...] r nr [...] Prezydent Miasta K. wznowił postępowanie w sprawie zmiany decyzji - zezwolenia nr [...] z [...] r. na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości na terytorium RP przez zagraniczny podmiot gospodarczy zakończonej decyzją z [...] r nr [...] . W tak zaistniałym stanie faktycznym sprawy, Sąd na wstępie zauważa, iż wniosek o wznowienie postępowania H. K. złożyła w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] r nr [...] . dot. zmiany decyzji - zezwolenia Wojewody K. nr [...] z [...] 1988r. na prowadzenie na terytorium PRL działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości pod firmą Przedsiębiorstwo Zagraniczne w Polsce "A". Jak wynika z pkt 8 decyzji z [...]r. zezwolenie to było ważne do [...] 2008r., do tej daty zostało bowiem udzielone. Ta okoliczność powoduje, iż postanowienie z [...] r. o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...]r., zostało wydane przez Prezydenta Miasta K. w sytuacji, gdy w obrocie prawnym nie funkcjonowało już w/w zezwolenie- decyzja o nr [...] . To zaś rodzi wątpliwość czy istniał przedmiot postępowania w zakresie, którego H. K. wnioskowała o wznowienie postępowania. Powyższa wątpliwość nie oznacza jednak wykluczenia możliwości orzekania przez organ w zakresie wznowienia postępowania w tej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 149. §1 K.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Zaś postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (149 § 2 K.p.a. ). Zauważyć w tym miejscu należy w ślad za NSA w W-wie, który w wyroku z 7 stycznia 2009 sygn. akt OSK 1747/07( publ. LEX nr 484887) stwierdził " iż tylko gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany organ wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W przeciwnym wypadku musi wznowić postępowanie (art. 149 § 1 k.p.a.) i przeprowadzić je zarówno co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia a także co do istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Stwierdzenie, w tej kolejnej fazie postępowania, że z wnioskiem wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną albo, że nie zaistniały przesłanki wznowienia lub termin z art. 148 k.p.a. nie został zachowany skutkuje - zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. - odmową uchylenia decyzji dotychczasowej. Nadto dodać należy, iż ugruntowane już w orzecznictwie sądowoadministarcyjnym są poglądy, iż w wypadku gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., to organ rozpatrując dopuszczalność wznowienia nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem oceny i ustaleń w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a. Uznając zatem w świetle poczynionych uwag za prawidłowe wydanie postanowienia o nr [...] z [...] r. o wznowieniu postępowania w sprawie wrócić należy do oceny prawidłowości zaskarżonego do WSA postanowienia. Pojęcie strony normuje art. 28 K.p.a. zgodnie z którym, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalony jest pogląd, iż "mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. W wyroku NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 755/06, (publ.Lex nr 337023), przyjęto natomiast, że: "Interes prawny to interes indywidualny, konkretny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. W wyroku zaś WSA w Warszawie z 29 marca 2006 r., VI SA/Wa 2401/05,(publ. Lex nr 223329), który to pogląd skład orzekający podziela w całości stwierdzono, że: "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego". Interes prawny musi być ponadto uzasadniony okolicznościami i zdarzeniami, które wystąpiły lub nadal trwają. Przenosząc zatem te rozważania na grunt niniejszej sprawy analizy ze strony organu wymagała kwestia, czy w świetle zmian jakie następowały w kolejnych latach, począwszy od 1988 roku, w stanie faktycznym sprawy, a dotyczących zapisów postanowień w zezwoleniu nr [...] z [...] 1988r. na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości na terytorium PRL RP przez zagraniczny podmiot gospodarczy - H. K. posiadała status strony w postępowaniu administracyjnym z jej wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z [...] r . Decyzją ostateczną z [...] r. nr [...] , co do której H. K. złożyła wniosek o wznowienie w niej postępowania administracyjnego - Prezydent Miasta K. dokonał zmian w decyzji – zezwoleniu Wojewody K. nr [...] z [...] 1988r. kreując w nowym zakresie warunki funkcjonowania w obrocie gospodarczym tegoż podmiotu zagranicznego dotyczące pełnomocnika, siedziby przedsiębiorstwa, miejsca zamieszkania podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Podczas gdy powołaną decyzją zezwolono A. K. – O., obywatelowi polskiemu na stałe zamieszkującemu w Republice Federalnej Niemiec, na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości pod firmą "A" w Polsce, gdzie pełnomocnikiem przedsiębiorcy został H. D., siedziba firmy była pod adresem K. ul [...] ze wskazaniem, iż działalność będzie prowadzona w zakładzie z siedzibą w D.ul [...] i adres zamieszkania to [...]. Treść jednak tej pierwotnej decyzji, przed wydaniem decyzji ostatecznej z [...]r. którą to dokonano zmiany decyzji – zezwolenia nr [...] z [...] 1988r., ulegała różnym modyfikacjom. Przykładowo można podać, iż po rozpoznaniu wniosku A. K.– O.w oparciu o dołączoną do wniosku umowę spółki cywilnej z dnia [...] 1990r. decyzją z dnia [...] r. Wojewoda K. zmienił zakres udzielonego zezwolenia w ten sposób, iż zezwolił na wspólne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości w ramach Przedsiębiorstwa Zagranicznego A. K. – O. i H. O.. W aktach znajdują się także kolejne decyzje administracyjne jak z dnia 21 maja 1992r., którymi Wojewoda K. ponownie dokonał zmiany zakresu udzielonego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości pod firmą "A" ujawniając A. K. – O. i H. D. jako podmiot prowadzący działalność pod firmą "A". [...] r. została wydana kolejna decyzja Prezydenta Miasta K., którą to dokonano zmian w decyzji nr [...] , a która to następnie została utrzymana w mocy w postępowaniu odwoławczym. To rozstrzygnięcie było przedmiotem skargi do NSA , który to w dniu 9 lutego 1998r. wydał wyrok uchylający zarówno decyzję wydaną w II instancji jak i decyzję ją poprzedzającą z [...] 1996r. Wskazując na powyższe, kolejne orzeczenia wydane w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministarcyjnego , które nie były jedynymi jakie zapadły w sprawie skład orzekający Sądu w niniejszej sprawie stwierdził, iż po wpływie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją w zakresie zmiany zezwolenia Wojewody K. nr [...] jakiej dokonano decyzją z [...] 2008r. na rzecz A. K. – O., organ nie rozważył jaki jest ostateczny prawny kształt decyzji – zezwolenia nr [...] – zwłaszcza pod względem personalnym. Natomiast w ocenie składu orzekającego ta właśnie okoliczność winna być punktem wyjścia w zakresie oceny czy H. K. jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną w dniu [...] r. przez Prezydenta Miasta K.. Inaczej rzecz ujmując, w sytuacji gdy wpłynął wniosek H. K. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...] r., to na organie spoczywał obowiązek dokonania analizy decyzji - zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości na terytorium PRL przez zagraniczny podmiot gospodarczy, z uwzględnieniem kolejno wydawanych decyzji ją zmieniających, funkcjonowania dokonanych zmian w obrocie prawnym, a w konsekwencji rozważenia czy H. K. posiadała interes prawny w dochodzeniu przed organem wznowienia postępowania administracyjnego. Dopiero po wyjaśnieniu tych kwestii możliwe będzie w następstwie rozważenie zasadności ewentualnego uchylenia decyzji z [...] r. nr [...] , jako wydanej bez jej udziału w charakterze strony. Wskazane okoliczności powodują, iż - jak już wyżej wskazano - zdaniem Sądu SKO w K. podjęło prawidłowe w osnowie orzeczenia rozstrzygnięcie o uchyleniu postanowienie organu I instancji o zwieszeniu postępowania w sprawie, nie prawidłowo jednak je argumentując. Bez jednak uprzedniej oceny co do ostatecznego kształtu pod względem personalnym decyzji - zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej pod firmą Przedsiębiorstwo Zagraniczne w Polsce " A" pogląd, iż H. K. jest stroną tego postępowania należy uznać za co najmniej przedwczesny. Zdaniem Sądu, dopóki wskazane zagadnienie nie zostanie rozważone wnikliwie stwierdzenie SKO w K., iż wniesienie do spółki cywilnej wkładu w postaci przedsiębiorstwa "A" i objęcia go w następstwie rozwiązania spółki współwłasnością w częściach ułamkowych, a w konsekwencji uznanie za składnik przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ¹ K.c., implikuje możliwość dokonywania zmian w decyzji – zezwolenia nr [...] z udziałem wszystkich dotychczasowych wspólników, w tym i H. K. jako strony, również należy uznać co najmniej za przedwczesne. Zdaniem Sądu jest to przedwczesne na tym etapie postępowania administracyjnego albowiem status strony winien być pierwotnie ustalany w oparciu o przepisy prawa administarcyjnego dotyczącego postępowania co do którego wniosek o wznowienie został złożony. Zaś rozstrzyganie co do rozliczeń w zakresie statusu majątkowego pomiędzy byłymi wspólnikami w wyniku rozwiązania spółki cywilnej może być wyłącznie przedmiotem postępowania przed sądem cywilnymi i na tym etapie postępowania administracyjnego nie może determinować oceny w zakresie uznania H. K. za stronę w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z [...]r. Na zakończenie odnosząc się do argumentów skargi należy zauważyć, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut podjęcia wadliwego rozstrzygnięcia w postępowaniu zażaleniowym przez SKO z uwagi na dotknięcie wadą nieważności postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta K. z uwagi na fakt wydania postanowienia przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu. Po pierwsze okoliczność wydania postanowienia przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 K.p.a. może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, nie zaś stwierdzenia nieważności postanowienia. Po drugie taka podstawa prawna wadliwości orzeczenia może być zgłaszana jedynie wobec orzeczenia mającego charakter orzeczenia ostatecznego. Jedynie bowiem decyzje oraz postanowienia, od których nie służy odwołanie, zażalenie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Takiego charakteru nie ma zaś postanowienie wydane przez Prezydenta Miasta K. z [...] r. skoro zostało objęte wniesionym zażaleniem i ma wyłącznie charakter wpadkowy, incydentalny, formalny. Zaakcentować należy, że rację ma SKO, iż wykładnia pojęcia "sprawy administracyjnej" z art. 24 § 1 pkt 6 K.p.a. przyjęta w skardze przez skarżącego, a polegająca na jej ujęciu jako sprawy w szerokim znaczeniu, jako dotyczącej wielu postępowań administracyjnych zakończonych odrębnymi orzeczeniami wydanymi w określonym przedziale czasowym stronie skarżącej, a związanych jedynie z decyzją – zezwoleniem z dnia [...] 1988r. nr [...] nie jest prawidłową. Skoro w istocie przedmiotem skargi jest postanowienie SKO w K. uchylające postanowienie organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, to okoliczność, skierowania subsydiarnego aktu oskarżenia p-ko P. U. i A. Ł. w związku z przekroczeniami uprawnień i niedopełnieniem obowiązków służbowych jakie miały mieć miejsce w związku z postępowaniami administracyjnymi dotyczącymi decyzji - zezwolenia nr [...] z [...] 1988r w zakresie przedsiębiorstwa "A" pozostaje bez wpływu na legalność zaskarżonego tu postanowienia. Przy rozstrzyganiu sprawy z wniosku H. K. organ I instancji przed ponownym wydaniem stosownego rozstrzygnięcia zobowiązany jest uwzględnić zakres uwag poczynionych w niniejszym wyroku. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił.