II OZ 294/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. M. oraz B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 393/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 393/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez B. P., J. M. i S. M. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest decyzją która nie nadaje się do wykonania, a tylko takie decyzje podlegają wstrzymaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli S. M. oraz B. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie skarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Trafnie ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie podlega wykonaniu i nie powoduje bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane wyżej skutki mogłyby wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże decyzja w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu i dopiero w przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego, może zostać wstrzymane jej wykonanie. Nie mogą zatem odnieść skutku argumenty Stowarzyszenia dotyczące postępowania związanego z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wyłącznie zażalenie na odmowę wstrzymania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie drogi publicznej, gruntowej o nawierzchni ulepszonej tłuczniowej wraz z jednostronnym chodnikiem na działkach nr ewid. [...]. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji