VII SA/Wa 890/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Kontrolowaną decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania C. Spółka z o.o. w W. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...], którą organ architektoniczno-budowlany odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlowo-usługową i garażem podziemnym stanowiącego I etap zespołu budynków mieszkalnych z zadania drugiego zlokalizowanego na dz. nr ew.[...], obr. [...] przy ul. [...] w W. Organ pierwszej instancji rozpatrywał wniosek inwestora o pozwolenie na budowę z dnia [...] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 579/09 uchylającym decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] oraz utrzymaną przez nią decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy pozwolenia na budowę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] nałożono na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonym wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia m.in. poprzez doprowadzenie do zgodności zakresu inwestycji objętego projektem zagospodarowania terenu z zakresem (obszarem) inwestycji określonym w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] obejmującym działki nr [...] oraz części działek nr ew.[...],[...],[...] z obrębu [...] (zgodnie z art. 55 w związku z art. 64 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz dostarczenie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla wszystkich działek objętych projektem zagospodarowania terenu, określonych zgodnie z punktem 2 (zgodnie z art. 33 ust.2 ptk.2 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 55 oraz 64 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) Wobec tego, że inwestor nie usunął nieprawidłowości w zakreślonym terminie, a ponadto pismem z dnia 29 grudnia 2009r. stwierdził , że nie zamierza zmienić zakresu wniosku i załączonego projektu zagospodarowania terenu, organ decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił na podstawie art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] rozpoznając odwołanie inwestora stwierdził, że normatywy zabudowy ustalone w decyzji nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy wiążą organ architektoniczno-budowlany. Decyzja o warunkach dotyczy adaptacji i modernizacji istniejącego stadionu piłkarskiego i lekkoatletycznego, urządzenia trawiastego boiska treningowego oraz urządzenia ogólnodostępnych terenów rekreacji biernej oraz realizacji zespołu zabudowy wielorodzinnej i usługowej wraz z niezbędnym zapleczem parkingowym i technicznym na dz. nr ew. [...] i [...] oraz część dz. nr ew. [...],[...],[...] obr.[...]. Organ wskazał, że zamierzenie inwestycyjne o odmiennym terenie bądź sposobie jego zagospodarowania wymaga uzyskania nowych warunków zabudowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył inwestor C. Spółka z o.o. (d. I. Sp. z o.o.) w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił organowi : 1. Naruszenie przepisu art. 34 ust.1 i 3 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż zakres projektu zagospodarowania terenu nie jest zgodny z zakresem inwestycji określonym w Decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] oraz art. 35 ust 1 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że projekt budowlany nie spełnia wymogów określonych tym przepisem i tym samym naruszenie zasady praworządności (art. 6 kpa) oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art.8 kpa), 2. naruszenie przepisu art.33 ust.2 ptk.2 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż skarżący zobowiązany jest załączyć do wniosku o pozwolenie na budowę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek, na których nie zamierza wykonywać żadnych prac budowlanych i tym samym naruszenie zasady praworządności (art. 6 kpa), zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art.8 kpa), zasady obowiązku udzielania informacji faktycznej i prawnej (art.9 kpa), 3. naruszenie przepisu art.35 ust.3 Prawa budowlanego oraz art.107 § 1 i 3 kpa poprzez nieuprawnione zastosowanie dyspozycji art. 35 ust.3 Prawa budowlanego z powodu nieusunięcia przez skarżącego faktycznie nie istniejącego braku materialno- prawnego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę polegającego na niedoprowadzeniu do zgodności zakresu tj. obszaru terenu inwestycji objętego projektem zagospodarowania terenu z zakresem (obszarem) inwestycji określonym w Decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] i tym samym naruszenie zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów Państwa (art.8 kpa) W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z brzmieniem art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej ppsa). Skarga została uwzględniona ponieważ zaskarżona decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji naruszają przepis art. 153 ppsa. Organy rozpatrywały wniosek inwestora o pozwolenie na budowę po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny uprzednio wydanych przez organy decyzji, a zgodnie z przepisem art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. W myśl art. 170 ppsa prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to, że ani żaden organ administracji publicznej ani inny wojewódzki sąd administracyjny nie może formułować nowych ocen prawych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie. Bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu tego orzeczenia w przewidzianym do tego trybie. Orzekając w sprawie VII SA/Wa 579/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przez organy przepisów art. 33 i 35 ustawy Prawo budowlane. Sąd ten wskazał, że żaden z przepisów tej ustawy nie nakłada na inwestora obowiązku przedstawienia projektu budowlanego dla całego zamierzenia inwestycyjnego w przypadku wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę wybranych obiektów lub zespołu obiektów. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku w sprawie VII SA/Wa 579/09, że przepis art. 33 ustawy Prawo budowlane nie dawał organowi upoważnienia do zobowiązania inwestora do przedstawienia projektu budowlanego dla całego zamierzenia inwestycyjnego tj. także co do części inwestycji nie objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Wydanie pozwolenia na budowę na poszczególne obiekty możliwe jest, gdy mogą one samodzielnie funkcjonować, a tak jest w tym przypadku. Sąd zobowiązał właściwe organy do ustalenia i oceny, czy zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 33 Prawa Budowlanego, a także do dokonania analizy złożonego projektu zagospodarowania terenu, jego szczegółowych postanowień tak w części opisowej, jak i rysunkowej pod kątem zgodności z dyspozycją art.34 ust.3 ptk.1 Prawa budowlanego i §8 ust 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a następnie do uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami art. 107 kpa. W kontekście wyżej przytoczonych wytycznych Sądu w sprawie VII SA/Wa 579/09 nałożenie przez Prezydenta [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] obowiązków usunięcia nieprawidłowości wniosku o pozwolenie na budowę poprzez doprowadzenie zgodności zakresu inwestycji z zakresem określonym w warunkach zabudowy oraz dostarczenie oświadczenia o prawie do dysponowania na cele budowlane dla wszystkich działek objętych projektem zagospodarowania terenu nie znajduje uzasadnienia . Wniosek inwestora z dnia 28 sierpnia 2008r. dotyczy budowy budynku mieszkalnego z częścią handlowo – usługową i garażem podziemnym na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w W., dzielnica [...]. Inwestycja ta stanowi pierwszy etap zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanego na działce ew. [...] z obrębu [...] z zadania II-ego zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] w granicach oznaczonych na projekcie zagospodarowania terenu literami a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k. Do wniosku inwestor dołączył projekt Plan zagospodarowania terenu, na którym został przedstawiony cały teren objęty decyzją nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy lecz inwestycja będzie realizowana wyłącznie na działce nr [...] z obrębu [...]. Inwestor zamierza wybudować 7 budynków mieszkalnych o wysokości od VI do XV kondygnacji w trzech etapach tj. inwestycja z zadania II-ego opisanego w decyzji o warunkach zabudowy. Wniosek o pozwolenie dotyczy zamierzenia inwestycyjnego stanowiącego pierwszy etap zespołu budynków mieszkalnych z zadania II-ego decyzji o warunkach. Ocena prawna i wskazanie sądu administracyjnego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 lipca 2009r. w sprawie VII SA/Wa 579/09 przesądziły, że nie było uzasadnione nałożenie przez Prezydenta [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] obowiązku przedłożenia projektu budowlanego obejmującego zamierzenie inwestycyjne w całości zgodne z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] tj. projektu obejmującego rozbudowę i modernizację obiektów sportowych oraz budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej i usługowej wraz z zapleczem parkingowym i technicznym. Sąd wskazał, że etapowanie procesu inwestycyjnego jest możliwe. W tej sytuacji realizacja etapu pierwszego z zadania II-ego decyzji o warunkach zabudowy odbywać się będzie wyłącznie na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W., a wniosek inwestora o pozwolenie na budowę dotyczy jedynie tego etapu inwestycji. Przepis art. 33 Prawa budowlanego nie upoważnia organu do zobowiązania inwestora do przedstawienia projektu budowlanego a także co do części nie objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę. Należy się zgodzić z organami, że decyzja o pozwoleniu na budowę winna być zgodna z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] jednakże dopuszczalna jest, jak to wskazał Sąd, realizacja przedsięwzięcia budowlanego etapowo. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi z punktu widzenia organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę gwarancję zgodności inwestycji z prawem w zakresie oceny dopuszczalności konkretnego zagospodarowania terenu dla potrzeb planowanej inwestycji. Organ architektoniczno- budowlany winien więc sprawdzić, czy występuje zgodność decyzji o warunkach z wnioskiem o pozwolenie na budowę, oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz czy dane przedsięwzięcie budowlane na danym terenie może być zrealizowane. Decyzja o warunkach zabudowy określa rodzaj inwestycji, warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczone na kopii mapy zasadniczej. Natomiast konkretne określenie usytuowania obiektu budowlanego, jego wysokości, kształtu i innych szczegółów architektoniczno-budowlanych następuje w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Linie rozgraniczające teren inwestycji ogólnie wyznaczają teren objęty działalnością inwestycyjną. Jeśli pod względem rodzaju zabudowy, lokalizacji w liniach rozgraniczających projekt budowlany spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. W konkretnej sytuacji niniejszej sprawy decyzja o warunkach obejmuje teren działek nr ew. [...] i [...] oraz część dz. nr ew.[...],[...],[...] w obrębie [...] przy ul. [...] na terenie dzielnicy [...] w W. oraz przewiduje na tym terenie realizację rozbudowy i modernizacji obiektów sportowych oraz budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej i usługowej z zapleczem parkingowym i technicznym. Całe przedsięwzięcie przewiduje realizację w 2-óch zadaniach tj. zadanie I – tereny sportowe i zadanie II –zabudowania mieszkaniowe. Decyzja o warunkach zabudowy zawiera szczegółowe warunki i między innymi wymagania dotyczące ochrony i kształtowania ładu przestrzennego dla każdego z w/w zadań i warunki te są wiążące dla organu architektoniczno-budowlanego. Organ architektoniczno-budowlany nie może jednak ingerować w zamierzenia inwestora co do kolejności i obszaru realizacji tych zadań, bowiem to inwestor określa teren, na którym zamierza realizować obiekt budowlany, ustala kolejność realizacji poszczególnych zadań. Z powyższych względów skoro organy obu instancji nie zastosowały się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie VII WA/Sa 579/09 należało uchylić decyzję zaskarżoną i decyzję ją poprzedzającą na podstawie art.145 §1 ptk1 c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy oraz z mocy art. 152, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.