I SA/Go 852/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Grzegorz Oracz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi K.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oddala skargę. I SA / Go 852 / 08 U Z A S A D N I E N I E Skarżąca K.T. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].09.2008 roku nr [...] utrzymująca w mocy decyzje Dyrektora urzędu Kontroli Skarbowej nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązani podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok. Z akt sprawy wynika że : Decyzją z dnia [...].06.2008 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowy od osób fizycznych za 2005 roku w kwocie 3.812,0 złotych. W trakcie przeprowadzonej kontroli w dniach [...].10.2007 roku do [...].12.2007 roku u skarżącej stwierdzono iż zakupiła maszyny i urządzenia od Przedsiębiorstwa "P" o wartości brutto 15.494,0 złotych, netto 12.700 złotych w tym podatek VAT w kwocie 2.794,0 złote. W dniu [...].12.2004 roku zawarła z Przedsiębiorstwem "P" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością umowę dzierżawy zgodnie z którą zobowiązała się wydzierżawić zakupione urządzenia tejże spółce, jednocześnie zobowiązując się do wniesienia aportem do tej spółki powyższego majątku ruchomego i nieruchomego do dnia [...].12.2006 roku Skarżąca wyraziła również zgodę na dokonywanie przez tę spółkę wszelkich czynności formalno prawnych np. konserwacji i remontów na koszt i rzecz spółki. Wynagrodzenie za wydzierżawienie majątku ustalono warunkowo w kwocie 30.000 złotych, a w przypadku wniesienia aportu do dnia [...].12.2006 roku uzgodniona że skarżąca dokona na swój koszt wyceny tego majątku, za co przejmie udziały w ilości proporcjonalnej do wartości wniesionego aportu. Część z zakupionych maszyn i urządzeń skarżąca wniosła aportem dnia [...].08.2005 roku do tej spółki. Wartość tych maszyn i urządzeń została wyceniona po siedmiu miesiącach, a torowiska po dwuletnim okresie eksploatowania ich przez spółkę. W dniu sprzedaży maszyny i urządzenia były zdatne do użytku i były niezbędne dla spółki do prowadzenia działalności . Wartości według cen zakupu netto maszyn i urządzeń wynosiła 9.250 złotych a brutto 11.285,0 złotych, a według operatu 417.756,0 złotych. Wobec rozbieżności w cenach według wyjaśnień K.T. spółka miała obowiązek doprowadzenia wydzierżawionych maszyn do stanu nadającego się do uch eksploatacji, ale organ stwierdził iż nie ustalono takiego warunku w umowie. Fakt iż maszyny były wydzierżawione z opcją wniesienia ich aportem do spółki oznacza iż były one zdaniem organu sprawne. Zgodnie z wyjaśnieniami sprzedającego R.S. w związku z kryzysem na rynku chciał sprzedać urządzenia i maszyny jednakże jako całość. Zdaniem organu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie bowiem w kwietniu.2004 roku nabył on nową formę do produkcji kręgów i utworzył stanowisko do ich produkcji. Również powołał Przedsiębiorstwo P o tym samym profilu produkcji które zarejestrował w Sądzie Rejonowym w KRS. Jednocześnie spółka wydzierżawiła od skarżącej maszyny i urządzenia, co oznaczało zdaniem organu iż R.S. nie chciał on zlikwidować prowadzonej działalności. Skarżąca przedstawiła również oświadczenia świadków którzy wyrażali chęć nabycia maszyn jednak z przedstawionych oświadczeń nie wynikają ceny rynkowe tychże maszyn, a wskazane są przyczyny dla których nie doszło do transakcji Zdaniem organu pełnomocnik nie wykazał przyczyn uzasadniających zastosowanie cen znacznie odbiegających od wartości rynkowych i nie dokonał zmiany wartości maszyn urządzeń. W związku z tym zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość rynkowa maszyn i urządzeń została określona z uwzględnieniem opinii biegłych powołanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej . Wartość tych maszyn i urządzeń ustalona przez biegłych wynosi 31.435,o złotych netto i 38.346,50 złotych brutto. W związku z tym organ ustalił zgodnie z art. 11 ust. 1 w / w ustawy że skarżąca kupując maszyny i urządzenia w dniu [...].10.2005 roku uzyskała częściowo nieodpłatne świadczenie. Przychodem z tytułu częściowo odpłatnych świadczeń zgodnie z art. 11 st. 2b w / w ustawy jest różnica między wartością tych świadczeń a odpłatnością ponoszona przez podatnika. Wartości przychodu z tytułu otrzymania częściowo odpłatnych świadczeń w naturze wynosi według faktury nr [...] 12.700 złotych netto i 15.494,0 złotych brutto, według biegłych 31.435,0 złotych netto a 38.346,50 złotych brutto. Tym samym różnica wynosi 18.735,o złotych netto, a 22.852,50 brutto. Organ przyjął dla ustalenia przychodu różnice między wartością brutto zapłaconą za maszyny i urządzenia a wartością brutto ustaloną według wyceny biegłych. Tym samym zobowiązanie podatkowe zgodnie z art. 27 ust. 1 w / w ustawy wynosi 3.812,0 złotych. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła skarżąca zarzucając jej naruszenie art. 210 § 4 ordynacji podatkowej poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji w części dotyczącej zasadniczych przesłanek rozstrzygnięcia, oraz art. 11 ust. 1 i ust. 2b ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych przez ich błędną interpretację i bezpodstawne zastosowanie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała że aby mówić o nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym świadczeniu koniecznym jest aby dokonujący świadczenia świadomie i dobrowolnie dokonał go rezygnując z wynagrodzenia. W sprawie natomiast nie ma takiej sytuacji gdyż strony uzgodniły określoną cenę transakcyjną maszyn i urządzeń wynikająca z sytuacji rynkowej i zamiarem likwidacji przedsiębiorstwa. Sprzedający nie rezygnował z części wynagrodzenia, bowiem zostało ono w całości zapłacone. W tej mierze powołała się na orzecznictwo sądowe. Uznała również że stanowisko organu podatkowego jest podyktowane niezrozumieniem pojęcia nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenie. Podniosła iż dochód skarżącej został opodatkowany dwukrotnie bowiem uzyskała dochód obejmując udziały w spółce w zamian za wkład niepieniężny, a stanowi on różnice między wartością nominalną objętych udziałów a poniesionym wydatkami na zakup rzeczy stanowiących wkład niepieniężny i drugi raz jako dochód z tytułu uzyskania częściowo odpłatnego świadczenia w wysokości różnicy między cena zapłaconą przez skarżącą a wartością rynkową tych rzeczy. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...].09.2008 roku nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy w całości. W uzasadnieniu wskazał iż w kwestii pojęcia nieodpłatnego świadczenia należy odwołać się do tego pojęcia używanego w prawie cywilnym, choć nie wolno zawężać tego pojęcia tylko do tej definicji. Wskazując na wyrok NSA z dnia 6.06.2002 roku wskazał iż pod tym pojęciem należy rozumieć wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu. Organ wskazał iż zasadnie organ I instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków co do stanu maszyn bowiem przeprowadzono dowód z opinii biegłego która to opinia uwzględnia stan maszyn z dnia dokonania transakcji jak również ich cenę w oparciu o specjalistyczne publikacje. Nie zasadnym jest zarzut skarżącej że organ opodatkował dwukrotnie ten sam dochód, bowiem rozliczenie dotyczyło podatku od osób fizycznych za 2005 rok i w tym zakresie dokonano ustaleń, natomiast opodatkowanie z tytułu objęcia udziałów w spółce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie łączy się go z innym dochodami. Ponadto powstał on w 2006 roku. W dalszej części uzasadnienia organ powtórzył argumentację przytoczoną przez organ I instancji. Od powyższej decyzji skargę wniosła skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania. Wobec decyzji sformułowała następujące zarzuty : - naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 ordynacji podatkowej. przez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie odjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności przez odmowę przesłuchania świadków wnioskowanych przez stronę, - naruszenie art. 210 § 4 ordynacji podatkowej. poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji w części odnoszącej się do zasadniczych przesłanek rozstrzygnięcia, - naruszenie art. 11 ust. 1 i ust., 2b oraz art. 14 ust. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 26.07.1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych przez ich błędną interpretacji bezpodstawne zastosowanie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała że aby mówić o nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym świadczeniu koniecznym jest aby dokonujący świadczenia świadomie i dobrowolnie dokonał go rezygnując z wynagrodzenia. W sprawie natomiast nie ma takiej sytuacji gdyż strony uzgodnił określoną cenę transakcyjną maszyn i urządzeń wynikająca z sytuacji rynkowej i zamiarem likwidacji przedsiębiorstwa. Sprzedający nie rezygnował z części wynagrodzenia, bowiem zostało ono w całości zapłacone. W tej mierze powołała się na orzecznictwo sądowe. Uznała również że stanowisko organu podatkowego jest podyktowane niezrozumieniem pojęcia nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenie. Podniosła iż dochód skarżącej został opodatkowany dwukrotnie bowiem uzyskała dochód obejmując udziały w spółce w zamian za wkład niepieniężny, a stanowi on różnice między wartością nominalną objętych udziałów a poniesionym wydatkami na zakup rzeczy stanowiących wkład niepieniężny i drugi raz jako dochód z tytułu uzyskania częściowo odpłatnego świadczenia w wysokości różnicy między cena zapłaconą przez skarżącą a wartością rynkową tych rzeczy. Skarżąca wskazała że niezasadnym było nie przesłuchanie świadków wnioskowanych przez skarżącą gdyż znali oni stan maszyn i urządzeń będących przedmiotem transakcji, a opinia biegłych jest jednym z dowodów i podlega ocenie tak jak inne dowody w sprawie. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy nie odniósł się do argumentacji przedstawionej przez skarżącą, bowiem wywody skarżącej zostały skwitowane, że rację ma organ podatkowy. Ten sposób uzasadnienia narusza art. 210 § 4 ordynacji podatkowej. Skarżąca kwestionuje argumenty organu podatkowego co do niezasadności podwójnego opodatkowania bowiem ustawodawca unika podwójnego opodatkowania tego samego dochodu podatkiem dochodowym w sposób jednoznaczny, gdyż godzi to w zasadę sprawiedliwości podatkowej podając przykład art. 22 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika z niego że przy określaniu dochodu z zbycia nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie nabytych rzeczy lub praw kosztem uzyskania przychodów jest wartość przychodu z tytułu nabycia tych rzeczy lub praw jeżeli przychód ten został określony stosownie do art. 11 ust. 2 – 2b ustawy o podatku dochodowym od osób licznych co eliminuje podwójne opodatkowanie podatkiem dochodowym od samego dochodu uzyskanego jednakże z dwóch różnych źródeł przychodu. Organ podatkowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał że przedmiotem postępowanie w sprawie było ustalenie czy wartość maszyn i urządzeń przyjęta przez strony na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...].01.2005 roku jest wartością rynkową i czy w związku z tym podatnik nabywając je na podstawie tej faktury uzyskał przychód ze świadczeń częściowo odpłatnych w wysokości różnicy pomiędzy ceną za którą nabył powyższe maszyny a ich ceną rynkową. Organ podatkowy podejmował wszelkie działania dla wyjaśnienia stanu faktycznego. Ustalił on że skarżąca w dniu [...].08.2005 roku cześć zakupionych maszyn wniosła aportem do przedsiębiorstwa P spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , a przedtem dokonała ich wyceny. Według tej wyceny wartość maszyn kupionych na podstawie faktury nr [...] z dnia [...].01.2005 roku znacznie odbiegała od wartości tych maszyn ustalonych w wycenie. Organ w związku z tym wezwał skarżącą do zmiany wyceny tych maszyn czego skarżąca nie uczyniła. Z tego też względu organ przyjął wartość ustaloną przez biegłych sporządzoną na zlecenie organu. Organ podkreślił iż w wycenie określono ich wartość a nie ich cenę. Nadto wartość tych maszyn została dokonana na podstawie wyjaśnień pełnomocnika firm K.T., gdyż innych informacji np. zdjęć, czy kosztorysów napraw nie udostępniono. Organ podatkowy nie uwzględnił wniosków co do przesłuchania świadków na okoliczność stanu maszyn w dniu zakupu, oraz dokonywanych napraw, a także wniosku co do przesłuchania R. Nowaka biegłego majątkowego na okoliczność ustalenia stanu maszyn będących przedmiotem transakcji, bowiem organ przeprowadził dowód z opinii biegłego w której uwzględniono uwagi co do stanu maszyn i urządzeń w dniu ich zakupu, oraz korzystając z wiedzy co do cen z publikacji specjalistycznych, a także z wiedzy uzyskanej od firm zajmujących się sprzedażą takich maszyn dokonano ich wyceny według stanu i wartości na dzień zakupu. Nadto wartość wyrażona w opinii jest zbliżona do wartości jaką proponowano sprzedawcy maszyn Panu S.. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 210 § 4 ordynacji podatkowej. bowiem uzasadnienie decyzji nie jest lakoniczne, i odnosi się do zasadniczych przesłanek rozstrzygnięcia, przedstawia zebrane dowody i ich ocenę. Nadto prowadzone postępowanie dotyczyło rozliczenia podatku dochodowego za 2005 roku i w tym zakresie dokonano ustaleń stwierdzając ż u podatnika powstało częściowo odpłatne świadczenie. Opodatkowanie dochodu z tytułu objęcia udziałów w spółce za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana cześć podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie łączy się go z innymi dochodami, a dochód ten powstał w 2006 roku. Organ wskazał iż świadczeniem jest zachowanie się dłużnika zgodnie z treścią zobowiązania. Przedmiotem nieodpłatnego świadczenia nie są rzeczy lecz świadczenie usług, nie można za nieodpłatne świadczenie uznać sytuacji gdy w przyszłości dokonujący świadczenia ma uzyskać korzyść majątkową. W orzecznictwie przyjęto iż można przyjąć pojęcie nieodpłatnego świadczenia przyjęte w prawie cywilnym ale nie należy go zawężać wyłącznie do znaczenia tego pojęcia w sensie cywilistycznym, bowiem są to wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu. Gdy świadczenie jest częściowo odpłatne przychodem podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń ustaloną według zasad określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się nie uzasadniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. /, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie tego sądu podlega zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w zakresie swojej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa o postępowaniu w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie i przepisów prawa materialnego / art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Wbrew twierdzeniom skargi niezasadne są zarzuty co do braku posiadania przez sprzedającego R.S., świadomości przy dokonywaniu przez niego świadczenia, które zostało zakwalifikowane przez organy podatkowe jako świadczenie częściowo odpłatne. Zdaniem strony skarżącej świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne może wystąpić jedynie w sytuacji gdy osoba spełniająca je dokonała tego świadomie i dobrowolnie, rezygnując z całości lub części należnego jej wynagrodzenia. Skarżący podniósł, że R.S. dokonując sprzedaży maszyn nie zrezygnował w żadnej części z należnego mu wynagrodzenia, choć może nie było ono dla niego satysfakcjonujące. Podkreślił także, że w przypadku sprzedaży dokonanej z upustami, rabatami, bonifikatami, nabywający takie towary podatnicy w każdym przypadku uzyskują częściowo nieodpłatne świadczenie. Pojęcie świadczenia nie jest regulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, toteż w tym względzie należy odwołać się do regulacji art. 353 kodeksu cywilnego, na co wskazano w cytowanych przez skarżącego orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zauważyć należy że orzeczenia powyższe odnosiły się do innego niż w rozpoznawanej sprawie stanu faktycznego, bowiem dotyczyły sytuacji w której zobowiązany do spełnienia świadczenia opóźniał się z jego wykonaniem lub tylko w części jej wykonał. W rozpoznawanej sprawie świadczenie zostało przez obie strony wykonane, a zatem zobowiązanie jako wykonane w całości wygasło. Żadna ze stron tej umowy, nie ma zatem uzasadnionych prawnie możliwości dochodzenia ich przed sądem. Nadto nie jest zasadne uznanie że nieodpłatne świadczenie może wystąpić jedynie gdy osoba je spełniająca ma świadomość o jego nieodpłatności, a wówczas należałoby ustalić czy zawarta umowa nie jest dotknięta w całości lub części nieważnością – w rozumieniu art. 83 kodeksu cywilnego. Organy przeprowadzając postępowanie, nie zakwestionowały ważności zawartej umowy, nie miały tym samym obowiązku przeprowadzania rozważań nad świadomością czy zamiarem stron tej umowy. W sprawie nie wystąpiło nieodpłatne świadczenie tylko świadczenie częściowo odpłatne w rozumieniu art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić należy, że pojęcia "świadczenie" oraz "częściowo odpłatne" są pojęciami odrębnymi, nie zachodzącymi na siebie. Świadczenie to takie zachowanie dłużnika, które odpowiada treści konkretnego stosunku zobowiązaniowego, dla jego istoty nie ma znaczenia odpłatność. Z zawartej umowy wynika, że świadczenie sprzedającego maszyny R.S. polegało na ich wydaniu oraz przeniesieniu własności. O tym czy świadczenie ma charakter częściowo odpłatny w rozumieniu art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozważać w sensie ekonomicznym, a nie zobowiązaniowym. Oznacza to, że ustalić należało ceny rynkowe sprzedawanych rzeczy, z uwzględnieniem stanu i stopnia ich zużycia oraz czasu i miejsca ich sprzedaży. W tym celu został przeprowadzony przez organy dowód z opinii biegłego. Biegły wydając opinię zapoznał się ze stanem technicznym maszyn i urządzeń przedstawionym przez pełnomocnika firm (sprzedającej i kupującej) J.T., sporządzając dokładny ich opis. Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, wykluczyło potrzebę przesłuchania świadków na okoliczność stanu maszyn i urządzeń, tym bardziej że biegły wydając opinię uwzględnił ich stan przedstawiony przez J.T.. Strona, opisała stan maszyn i urządzeń, została następnie zapoznana z opinią. Nie wniosła do niej merytorycznych zastrzeżeń, nie wskazała których konkretnie maszyn lub urządzeń wartość została przez biegłego zawyżona. Nie przedłożyła również żadnych dowodów wskazujących na polepszenie, pomiędzy zakupem maszyn a sporządzeniem przez biegłego opinii, stanu technicznego maszyn, takich jak rachunki zakupu części zamiennych czy za dokonanie naprawy. Wydana przez biegłego opinia nie została w żadnej części podważona przez stronę skarżącą, a sposób jej sporządzenia nie budzi zastrzeżeń. Organy zatem prawidłowo dokonując oceny tego dowodu, zrobiły to zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 191 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowując się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego dokonywanej na rynku sprzedaży z zastosowaniem upustów, rabatów, bonifikat, co powoduje, że w każdym takim przypadku kupujący uzyskują częściowo nieodpłatne świadczenie. Należy stwierdzić, że taka sprzedaż nie nastąpiła w rozpoznawanej sprawie, natomiast istotna jest skala obniżenia wartości kupionych maszyn i urządzeń, która w tej sprawie wyniosła 60% (biegły ustalił wartość na kwotę brutto 34.018,26 zł, natomiast cena zakupu wyniosła 13.914,10 zł). Kolejny zarzut dotyczył podwójnego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tego samego dochodu (przynajmniej częściowo) w sytuacji gdy w 2006 roku skarżąca uzyskała dochód z tytułu objęcia udziałów w spółce w zamian za wkład niepieniężny, stanowiący różnicę pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów a poniesionymi wydatkami na zakup maszyn i urządzeń stanowiących wkład niepieniężny. Nie jest on zasadny, albowiem obecne postępowanie dotyczy przychodów osiągniętych przez skarżącą w 2004 roku i dla ustalenia ich wysokości nie mają znaczenia zdarzenia wywołujące określone skutki podatkowe ale zaistniałe w 2006 roku. Niezasadny był także zarzut dotyczący naruszenia przez organy art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej albowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera istotne zasadnicze przesłanki rozstrzygnięcia, chociaż powinno być bardziej rozwinięte w części dotyczącej powodów nieuwzględnienia przedstawionej przez stronę w odwołaniu argumentacji, co byłoby zgodne z zasadą przekonywania uregulowaną w art. 124 Ordynacji podatkowej. Jednak braki w tym zakresie uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, nie zaistniała zatem przesłanka do zastosowania regulacji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można było także uwzględnić zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy prawa materialnego tj. art. 11 ust. 1 i ust. 2b oraz art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez ich błędną interpretację i bezpodstawne zastosowanie w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy do ustalonego stanu faktycznego prawidłowo zastosował regulację art. 11 ust. 1 i ust. 2b cytowanej ustawy dokonując prawidłowej subsumcji. Niezasadnie zastosował regulację art. 14 ust. 2 pkt 8 tej ustawy albowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika aby skarżąca nabywając maszyny i urządzenia działała jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak to naruszenie prawa materialnego nie miało wpływu na wynik sprawy albowiem w regulacji art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawodawca zastosował odwołanie do art. 11 ust. 2-2b, który został przez organ odwoławczy prawidłowo zastosowany. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. Asesor WSA A.Rzepecka Sędzia WSA K.Skowrońska-Pastuszko Sędzia WSA S.Kowalczyk .