I SA/Wr 556/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna we W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. A S.A. zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie opodatkowania dochodów osoby prawnej będącej wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej z tytułu dywidendy. We wniosku wskazano, że strona chce założyć spółkę komandytowo – akcyjną do celów prowadzenia projektu wydzielając jeden ze swoich obszarów działalności w celu zwiększenia efektywności zarządzania majątkiem. Akcjonariuszami będą osoby fizyczne i osoby prawne. Akcje w efekcie mają być notowane na rynku New Connect lub Giełdzie. W planowanych działaniach zakłada pełnienie funkcji zarówno komplementariusza jak i komplementariusza w połączeniu z posiadaniem przez siebie akcji spółki komandytowo – akcyjnej oraz funkcji wyłącznie akcjonariusza. W związku z tym stanem faktycznym strona zapytała w jaki sposób opodatkowane są dochody osoby prawnej będącej wspólnikiem w spółce komandytowo-akcyjnej notowanej w przyszłości na rynku publicznym, jeśli osoba ta otrzymuje wyłącznie dywidendę z tytułu uczestnictwa w/w spółce osobowej prawa handlowego, a spółka nie jest obowiązana do comiesięcznego składania sprawozdania, zgodnie z prawem o publicznym obrocie papierami wartościowymi, biorąc pod uwagę fakt, że prawo akcjonariusza do udziału w zysku zostanie w danym roku zrealizowane (tj. powstanie roszczenie o wypłatę dywidendy), o ile spełnione zostaną przesłanki powstania roszczenia: - osiągnięcie zysku, - wykazanie zysku w sprawozdaniu finansowym, - wyrażenie opinii przez biegłego rewidenta, - zatwierdzenie sprawozdania finansowego przez walne zgromadzenie akcjonariuszy, - przeznaczenie zysku do podziału między akcjonariuszami przez walne zgromadzenie. Przesłanki powstania roszczenia o wypłatę dywidendy należy uznać za warunki prawne charakteryzujące się specyficzną cechą. Wg strony koncepcja opodatkowania dochodu akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej w sposób analogiczny do zasad opodatkowania komplementariuszy stoi w sprzeczności z przepisami o prawach i obowiązkach akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej. Z przepisów tych wynika, że przychód akcjonariusza powstaje dopiero w dacie wypłaty dywidendy i nie przysługuje on wszystkim akcjonariuszom, lecz tym, którzy są akcjonariuszami w określonym momencie tj. w dniu podjęcia uchwały o podziale zysku (lub w innym dniu wskazanym w statucie). Zatem nie byłoby właściwym stosowanie przepisów art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla określenia zasad opodatkowania akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej. W konsekwencji skoro nie można opodatkować dochodu akcjonariusza jako dochodu z dywidendy, ani jako dochodu z udziału w spółce nie mającej osobowości prawnej, ani dochód ten nie jest wymieniony w przepisach ustaw o podatkach dochodowych jako odrębne źródło przychodu, to zdaniem strony należy przyjąć, iż dochód będzie opodatkowany na zasadach ogólnych. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] Nr [...] Minister Finansów uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. Wskazano, że jak wynika z przepisów Kodeksu spółek handlowych spółka komandytowo – akcyjna jest spółką osobową, nie będącą osobą prawną. Oznacza to, że z punktu widzenia prawa podatkowego dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym spółka komandytowo – akcyjna jest "przejrzysta" (transparentna) podatkowo, natomiast status podatnika przypisywany jest jej wspólnikom. Jeżeli zatem akcjonariuszem spółki komandytowo – akcyjnej jest spółka kapitałowa to przychody z udziału w spółce podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w sposób określony w art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). W rezultacie uzyskane przez spółkę komandytowo – akcyjną przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w spółce. Stwierdzono, że obliczając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych akcjonariusz powinien uwzględnić część przychodów i kosztów spółki komandytowo – akcyjnej przypadających m. in. na posiadane w trakcie roku obrachunkowego akcje, zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa strona skarżąca w skardze od interpretacji indywidualnej Ministra Finansów zarzuciła naruszenie art. 14c § 1 oraz § 2 Ordynacji podatkowej przez pominięcie oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy we wszystkich istotnych dla sprawy płaszczyznach, naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przez przyjęcie, że przychodem w spółce komandytowo – akcyjnej akcjonariusza komandytowego będącego osobą prawną jest jego udział nominalny w przychodach i kosztach tejże spółki zamiast wypłaconej dywidendy w tzw. dniu dywidendy i wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Podkreśliła skarżąca, że przedmiotem jej pytania jest opodatkowanie akcjonariusza będącego osoba prawną w spółce komandytowo – akcyjnej zarówno w aspekcie rozmiaru przychodu podlegającego opodatkowaniu jak również momentu powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu u akcjonariusza. Organ administracji obszerną analizę prawną strony przeprowadzoną na tle regulacji kodeksu spółek handlowych, prawa podatkowego oraz prawa o obrocie papierami wartościowymi skwitował jednym zdaniem, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe. Odwołała się strona skarżąca do wymogów art. 14c § 1 Ordynacji, który wskazuje, że interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym, co nastąpiło w formie nader lakonicznej. W interpretacji brak jest wskazania co legło u podstaw odrzucenia stanowiska strony, a jest to dopuszczalne jedynie gdy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe. Odwołała się skarżąca do wyroku WSA z dnia 17.06.2009 r. (sygn. IIISA/Wa 3524/2008). Podniosła, że zasadą rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych jest zasada in dubio pro tributario. Niemożliwym jest zastosowanie wobec akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej ustalania jego dochodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie ksiąg rachunkowych. Wskazała strona, iż art. 147 § 1 k.s.h. zapewnia co do zasady udział obu kategoriom wspólników w wypracowanym zysku proporcjonalnie do ich wkładów. K.s.h. odrębnie reguluje realizację prawa do zysku poszczególnych kategorii wspólników. Do komplementariusza prowadzącego sprawy spółki stosuje się odpowiednio przepisy k.s.h. dotyczące spółki jawnej, co ma znaczenie dla obowiązku uiszczania przez niego zaliczek na podatek dochodowy – każdorazowy przychód spółki w ciągu roku obrotowego stanowi bezpośrednio przychód komplementariusza (art. 52 § 1 k.s.h.). Wypłata zysku następuje na koniec roku obrotowego z mocy prawa, chyba, że podjęta zostanie uchwała o innym sposobie rozdysponowania zyskiem. Odnośnie akcjonariusza stosuje się przepisy k.s.h. dotyczące spółki akcyjnej – dopóki nie zapadnie odpowiednia uchwała o podziale zysku akcjonariusz nie ma skutecznego roszczenia o wypłatę. Uprawnionym do dywidendy będzie ten akcjonariusz, któremu przysługiwało prawo do akcji w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Spółka komandytowo – akcyjna jako spółka publiczna, co jest przyszłym zamiarem strony skarżącej, jest spółką "której co najmniej jedna akcja jest zdematerializowana w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi". Czyni to absurdalnym stanowisko Ministra, bowiem niemożliwym w systemie prawnym jest zbudowanie normy prawnej, która by wskazywała w jakim zakresie ma być poddany opodatkowaniu dochód akcjonariusza, który wszedł w posiadanie akcji w trakcie miesiąca czy proporcjonalnie w stosunku do okresu posiadania akcji, czy też decydującym jest ostatni dzień okresu rozliczeniowego w tym przypadku miesiąca. Ponadto w jaki sposób mogłaby spółka w przypadku zdematerializowanych akcji ustalić swoje grono akcjonariuszy celem przekazania im informacji o uzyskanym dochodzie. Zasadnym w świetle powyższego jest zarzut naruszenia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez przyjęcie, że przychodem z udziału w spółce komandytowo – akcyjnej akcjonariusza komandytowego będącego osobą prawną jest jego udział nominalny w przychodach i kosztach tej spółki miast wypłaconej dywidendy w tzw. dniu dywidendy. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji i jego argumentację. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, wskazując na przepisy k.s.h. dotyczące spółki komandytowo – akcyjnej i art. 1 i art. 5, art. 19 ust. 1 i art. 25 ust. 1, art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, że ustawodawca nie czyni żadnego wyjątku w zakresie opodatkowania dochodów akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej uzyskanych z udziału w tej spółce, w stosunku do jego pozostałych dochodów, a także w stosunku do dochodów uzyskiwanych przez wspólników innych spółek osobowych. Akcjonariusz obliczając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych winien uwzględnić część przychodów i kosztów spółki komandytowo – akcyjnej przypadających m. in. na posiadane w trakcie roku obrachunkowego akcje, zgodnie z art. 5 ustawy, a podstawę udokumentowania przychodu i dochodu stanowią księgi rachunkowe. Brak w ustawach podatkowych przepisu zezwalającego na różnicowanie sytuacji prawnopodatkowej wspólników spółek osobowych w zakresie podatków dochodowych. Reguły powyższe dotyczą zarówno akcjonariuszy spółek komandytowo – akcyjnych jak i komplementariuszy w takich spółkach. Dochody w trakcie roku podlegają opodatkowaniu w formie zaliczek na podatek dochodowy, co odnosi się także do dochodu, który powstaje w ramach działalności spółek osobowych, a następnie jest opodatkowany na imię każdego ze wspólników takiej spółki, wg ich udziału w zyskach. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji stwierdził organ, że wydając interpretację nie ustanawia żadnej normy indywidualnej lecz jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia t4reści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Udzielając interpretacji organ przedstawił swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do wskazanej sytuacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest stanowisko Ministra Finansów zajęte w związku z wnioskiem o interpretację prawa podatkowego – przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – w odpowiedzi na postawione przez stronę skarżącą pytanie. Skarżąca przedstawiając stan faktyczny wyjaśniła, że chce założyć spółkę komandytowo – akcyjną do celów prowadzenia projektu wydzielając jeden ze swoich obszarów działalności w celu zwiększenia efektywności zarządzania majątkiem. Akcjonariuszami będą osoby fizyczne i osoby prawne. Akcje w efekcie mają być notowane na rynku New Connect lub Giełdzie. W planowanych działaniach zakłada się pełnienie funkcji zarówno komplementariusza jak i komplementariusza w połączeniu z posiadaniem przez siebie akcji spółki komandytowo – akcyjnej oraz funkcji wyłącznie akcjonariusza. Strona zapytała w jaki sposób opodatkowane są dochody osoby prawnej będącej wspólnikiem w spółce komandytowo-akcyjnej notowanej w przyszłości na rynku publicznym, jeśli osoba ta otrzymuje wyłącznie dywidendę z tytułu uczestnictwa w/w spółce osobowej prawa handlowego, a spółka nie jest obowiązana do comiesięcznego składania sprawozdania, zgodnie z prawem o publicznym obrocie papierami wartościowymi, biorąc pod uwagę fakt, że prawo akcjonariusza do udziału w zysku zostanie w danym roku zrealizowane (tj. powstanie roszczenie o wypłatę dywidendy). Przesłanki powstania roszczenia o wypłatę dywidendy należy uznać za warunki prawne charakteryzujące się specyficzną cechą. Wg strony koncepcja opodatkowania dochodu akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej w sposób analogiczny do zasad opodatkowania komplementariuszy stoi w sprzeczności z przepisami o prawach i obowiązkach akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej. Z przepisów tych wynika, że przychód akcjonariusza powstaje dopiero w dacie wypłaty dywidendy i nie przysługuje on wszystkim akcjonariuszom, lecz tym, którzy są akcjonariuszami w określonym momencie tj. w dniu podjęcia uchwały o podziale zysku (lub w innym dniu wskazanym w statucie). Zatem nie byłoby właściwym stosowanie przepisów art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla określenia zasad opodatkowania akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej. W konsekwencji skoro nie można opodatkować dochodu akcjonariusza jako dochodu z dywidendy, ani jako dochodu z udziału w spółce nie mającej osobowości prawnej, ani dochód ten nie jest wymieniony w przepisach ustaw o podatkach dochodowych jako odrębne źródło przychodu, to zdaniem strony należy przyjąć, iż dochód będzie opodatkowany na zasadach ogólnych, w oparciu o przepis art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób –prawnych. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko strony jest nieprawidłowe, bowiem ustawodawca nie czyni żadnego wyjątku w zakresie opodatkowania dochodów akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej uzyskanych z udziału w tej spółce, w stosunku do jego pozostałych dochodów, a także w stosunku do dochodów uzyskiwanych przez wspólników innych spółek osobowych. Akcjonariusz obliczając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych winien uwzględnić część przychodów i kosztów spółki komandytowo – akcyjnej przypadających m. in. na posiadane w trakcie roku obrachunkowego akcje, zgodnie z art. 5 ustawy, a podstawę udokumentowania przychodu i dochodu stanowią księgi rachunkowe. Brak w ustawach podatkowych przepisu zezwalającego na różnicowanie sytuacji prawnopodatkowej wspólników spółek osobowych w zakresie podatków dochodowych. Reguły powyższe dotyczą zarówno akcjonariuszy spółek komandytowo – akcyjnych jak i komplementariuszy w takich spółkach. Dochody w trakcie roku podlegają opodatkowaniu w formie zaliczek na podatek dochodowy, co odnosi się także do dochodu, który powstaje w ramach działalności spółek osobowych, a następnie jest opodatkowany na imię każdego ze wspólników takiej spółki, wg ich udziału w zyskach. Spółki nie mające osobowości prawnej, zarówno w podatku dochodowym od osób fizycznych jak i w podatku dochodowym od osób prawnych nie mają podmiotowości podatkowej. Konsekwencją przyjętego w przepisie art. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) założenia, że podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych są: osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, z wyłączeniem spółek nie mających osobowości prawnej jest przepis art. 5 ustawy stanowiący w ust. 1 "Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (ust. 2)." Spółkami nie posiadającymi osobowości prawnej są: spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa i komandytowo – akcyjna. Tak więc nie ustala się dochodu na poziomie spółki, tak jakby to spółka była podatnikiem, lecz dochód ten powstaje wyłącznie u wspólnika przez przypisanie mu w proporcji do udziału przychodów, kosztów i innych kwot, które mają wpływ na wysokość dochodu, podstawy opodatkowania i podatku. Podatnikiem podatku dochodowego pozostaje wspólnik – osoba fizyczna lub osoba prawna, opodatkowująca samodzielnie swoje dochody uzyskane ze spółki. Przychód wspólnika spółki osobowej ustala się na podstawie udziału w "przychodzie spółki osobowej", natomiast przychód spółki ustala się na podstawie ksiąg rachunkowych prowadzonych przez spółki osobowe. W stosunku do spółek komandytowych i komandytowo – akcyjnych istnieje obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, natomiast w stosunku do poszczególnych wspólników ustawa o rachunkowości takiej możliwości nie przewiduje. Wynikający z ksiąg rachunkowych spółki przychód jest podstawą do określenia dla każdego ze wspólników wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku z tytułu udziału w spółce osobowej. Przychód spółki osobowej, której wspólnikami są wyłącznie osoby prawne, ustalany jest na podstawie art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc przychodem są: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Dla spółki osobowej prowadzącej działalność gospodarczą, przychodem z działalności gospodarczej, jak i z działów specjalnych produkcji rolnej są również przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Uczestniczenie w spółce komandytowej czy komandytowo – akcyjnej zawsze wiąże się z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej, bowiem spółki tego typu zakładane są dla prowadzenia we wspólnym imieniu przedsiębiorstwa pod własną firmą. Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku przedstawiła poczynione na tle przepisów kodeksu spółek handlowych szerokie wywody odnoszące się do uregulowań w zakresie dochodu z dywidendy, ze spółki nie będącej osoba prawną, cech poszczególnych spółek, zasad podziału zysku między komplementariuszami i akcjonariuszami i.t.p., które w żaden sposób nie odnoszą się do kwestii opodatkowania akcjonariuszy spółek komandytowo – akcyjnych. W rezultacie stwierdziła strona, że koncepcja opodatkowania dochodu akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej w sposób analogiczny do zasad opodatkowania komplementariuszy stoi w sprzeczności z przepisami o prawach i obowiązkach akcjonariuszy spółki komandytowo-akcyjnej. Nie wchodząc w drobiazgowe rozważania strony skarżącej, niestety nie związane z postawionym we wniosku o interpretację zagadnieniem, zważyć należy, że wywodząc swoje źródło z przepisów kodeksu spółek handlowych nie zawierającego norm regulujących opodatkowanie dochodów spółek czy też wspólników i akcjonariuszy, nie wnoszą one, podlegających ocenie w świetle postawionego pytania, treści. Jak wynika to z przepisu art. 1 § 1 kodeksu spółek handlowych, ustawa ta reguluje jedynie problematykę tworzenia, organizacji, zasad funkcjonowania, rozwiązywania oraz transformacji (łączenia, podziału, przekształcenia) spółek [prawa handlowego, nie zawierając regulacji innych niż objęte stosunkami prawa prywatnego, przede wszystkim materialnego. Natomiast źródła powstania obowiązku podatkowego i zasad opodatkowania mogą wynikać jedynie z przepisów materialnego prawa podatkowego. Dlatego też odnoszenie się do pojęć dochodu uregulowanych w kodeksie spółek handlowych czy dochodu do opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, także pojęcia zaliczek, nie należy utożsamiać ze sobą, bowiem, co wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie i literaturze przedmiotu, przepisy innych ustaw, a więc także kodeksu spółek handlowych, nie mogą modyfikować norm ustaw podatkowych – ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak stwierdził Sąd w wyroku z dnia 18 kwietnia 2008 r. (sygn. IIISA/Wa 2170/07, niepubl.) "Przepisy prawa podatkowego stanowią pełną autonomiczną całość, w stosunku do której inne regulacje prawne mogą być traktowane jako przepis szczególny tylko wówczas, gdy przepisy prawa podatkowego tak stanowią. Wprawdzie autonomia pojęciowa prawa podatkowego nie jest bezwzględna, dziedzina ta jest bowiem częścią systemu prawa obowiązującego w Rzeczypospolitej, który z założenia powinien być zbiorem norm prawnych zupełnym i niesprzecznym (wyrok NSA z dnia 12.01.2007 r. sygn. IIFSK 126/06), to jednak niedopuszczalne byłoby przyjęcie poglądu o "dorozumianej modyfikacji" ustawy podatkowej zapisami k.s.h. regulującymi inne – niż opodatkowanie – zagadnienia. Wniosek o "modyfikacji" byłby w sprawie wywiedziony nie z zapisów ustawowych, lecz w drodze interpretacji norm prawnych k.s.h., które – w założeniu ustawodawcy – nie regulowały zagadnień związanych z obciążeniem podatkiem. Prawodawca podatkowy, stojąc na gruncie autonomii prawa podatkowego, w sposób pełny uregulował zakres o zasady opodatkowania dywidend. (..) Sądy wielokrotnie zwracały uwagę na autonomiczność prawa podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 18.10.2006 r. sygn. IIFSK 1212/05)." W ustawach podatkowych brak jest przepisów, które różnicowałyby sytuacje prawnopodatkowe wspólników spółek osobowych w zakresie podatków dochodowych, zatem reguły odnoszące się do opodatkowania dochodów akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej uzyskanych z udziału w tej spółce w stosunku do jego pozostałych dochodów odnoszą się także do dochodów uzyskiwanych przez wspólników np. komplementariuszy w takich spółkach. Dochody w trakcie roku podatkowego podlegają opodatkowaniu w postaci zaliczek na podatek dochodowy (w przypadku osób prawnych dochód osiągany ze wszystkich źródeł), a obowiązek wpłaty zaliczek miesięcznych w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego na początku roku a sumą zaliczek za poprzednie miesiące (art. 25 ust. 1 ustawy) powinien być realizowany z uwzględnieniem zapisów w księgach rachunkowych prowadzonych na zasadach wymaganych ustawą o rachunkowości (z dnia 29.09.1994 r. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), a w przypadku spółki notowanej na giełdzie – z uwzględnieniem notowań giełdowych. Zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko organu administracji wyrażone w odpowiedzi na wniosek o interpretację, że akcjonariusz obliczając miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych powinien uwzględnić część przychodów i kosztów spółki komandytowo – akcyjnej przypadających m. in. na posiadane w trakcie roku obrachunkowego akcje, zgodnie z zasadami określonymi w przepisie art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie podziela Sąd zarzutu skargi dotyczącego naruszenia wymogów art. 14c § 1 Ordynacji, który wskazuje, że interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 Ordynacji). Zadaniem organu dokonującego interpretacji przepisu prawa podatkowego jest dokonanie oceny stanowiska pytającego, co nie oznacza polemiki z każdą tezą wywiedzioną we wniosku o interpretację. Organ administracji przedstawił ocenę stanowiska wnioskodawcy w rozpoznawanej sprawie, wskazując, że jest ono nieprawidłowe, a następnie wywiódł pełną argumentację, która wpłynęła na tę ocenę i zarazem uzasadnił własne stanowisko, opierając je o mające zastosowanie przepisy prawa. Mając na uwadze powyższe rozważania uznał Sąd, że zaskarżona interpretacja odpowiada prawu, czego konsekwencją jest oddalenie skargi w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).