II SAB/Wa 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niewypłacenia uposażenia i innych należności pieniężnych w związku ze zmiana terminu zwolnienia ze służby w Policji postanawia -odrzucić skargę- W dniu 5 października 2006 r., S. L. wystąpił do Komendanta Głównego Policji z raportem o zwolnienie ze służby w Policji z dniem 17 stycznia 2007 r. W dniu 10 stycznia 2007 r. S. L. ponownie złożył raport o zwolnienie ze służby z dniem 18 stycznia 2007 r. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], działając na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zwolnił wymienionego ze służby z dniem 18 stycznia 2007 r. Po rozpoznaniu odwołania z dnia 29 stycznia 2007 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2007 r. W wyniku rozpoznania skargi S. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1038/07 stwierdził nieważność decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Sąd uznał, że rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2007 r. wszedł do obrotu prawnego w dniu 5 lutego 2007 r. wobec czego nie mógł być przed tą datą skutecznie zaskarżony. Następnie S. L. w dniu 23 kwietnia 2008 r. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od rozkazu personalnego z dnia [...] stycznia 2007 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję nr [...], którą uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień 15 października 2008 r. w pozostałym zakresie zaś utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 2 kwietnia 2009 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do nagrody rocznej za 2007 rok. Sprawa ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 751/09. W powyższej skardze S. L. zawarł również skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie: wydania decyzji o przyznaniu nagrody rocznej i podwyżki uposażenia za 2007 r., wydania świadectwa służby i opinii o służbie oraz wydania decyzji o przyznaniu uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych za okres 19 stycznia 2007 do 15 października 2008 r. W piśmie z dnia 25 grudnia 2009 r. złożonym do akt sprawy o sygn. II SA/Wa 751/09 skarżący wyjaśnił, że wskazana wyżej skarga stanowi również skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niewypłacenia uposażenia i innych należności pieniężnych w związku ze zmiana terminu zwolnienia ze służby w Policji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2010 r. z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 751/09 wyłączona została skarga S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niewypłacenia uposażenia i innych należności pieniężnych w związku ze zmiana terminu zwolnienia ze służby w Policji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że żądanie skargi nie dotyczy takiej sfery działania, która podlegałaby kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie S. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niewypłacenia uposażenia i innych należności pieniężnych w związku ze zmianą terminu zwolnienia ze służby w Policji. Zauważyć jednak należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II SAB/Wa 64/09 oddalił skargę S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie wydania decyzji o przyznaniu uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych za okres 19 stycznia 2007 do 15 października 2008 r. Ponadto w tym samym dniu wyrokiem o sygn. akt II SAB/Wa 62/09 Sąd ten oddali skargę S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie wydania decyzji o przyznaniu nagrody rocznej i podwyżki uposażenia za 2007 r. Od wyroków tych skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sadu Administracyjnego, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została jeszcze rozpoznana. Stwierdzić należy, iż mimo nieco odmiennego sformułowania przedmiotu zaskarżenia, to kwestia bezczynności Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wypłaty uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia, nagród rocznych i innych należności pieniężnych, w związku z wydaniem decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] ustalającej nowy termin zwolnienia ze służby, była już przedmiotem oceny Sądu w powyższych sprawach. W takiej sytuacji skarga na bezczynność organu w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.