I FSK 201/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organu upoważnionego: Dyrektora Izby Skarbowej w B.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 574/10 w sprawie ze skargi B. S. A. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organu upoważnionego: Dyrektora Izby Skarbowej w B.) z dnia 21 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Ministrowi Finansów (organowi upoważnionemu: Dyrektorowi Izby Skarbowej w B.) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 574/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony - Dyrektora Izby Skarbowej w B., z dnia 21 lipca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, określił, że interpretacja ta nie może być wykonana w całości i zasądził od organu na rzecz B. S.A. w B. zwrot kosztów postępowania. Od powyższego wyroku została przez Ministra Finansów złożona skarga kasacyjna. Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Bydgoszczy oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu: 2 lutego 2011 r.) Minister Finansów, powołując się na art. 60 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a.", oświadczył, że cofa skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 u.p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z art. 193 u.p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 u.p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 u.p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.