II OSK 60/11

Dnia 1 lutego 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ł.W. i M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2010 roku sygn. akt II SA/Ol 391/10 odrzucającego skargę Ł.W. i M.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] marca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Ł.W. i M.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, z prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych zaniedbania powyższego obowiązku. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu w dniu 13 maja 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 20 maja 2010 r. W tym terminie wpis nie został jednak uiszczony. Natomiast z dokonanych przez Sąd ustaleń, w tym w szczególności z polecenia przelewu i z notatki urzędowej sporządzonej przez pracownika sądu na podstawie ustaleń dokonanych w urzędzie pocztowym, w którym dokonano wpłaty, wynika, że skarżący uiścili wymagany w sprawie wpis dopiero w dniu 22 maja 2010 r., a zatem z uchybieniem zakreślonego terminu, co skutkuje odrzuceniem skargi. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący zarzucając naruszenie art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie uiścił wpisu bez swojej winy. Wyjaśnili, że Sąd I instancji pominął, iż Ł.W. przebywa stale za granicą, a M.W. kierował się dwumiesięcznym terminem do uiszczenia wpisu określonym dla osób przebywających poza terytorium RP. Wyjaśnili również, że M.W. jest w trudnej sytuacji materialnej i nie mógł zgromadzić odpowiedniej kwoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wpis ten uiścili z uchybieniem terminu, co jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu. W treści wezwania skarżący zostali pouczeni zarówno o terminie do uiszczenia wpisu jak i skutkach zaniedbania tego obowiązku. Sąd I instancji prawidłowo i rzetelnie ustalił, że skarżący uiścili wpis po terminie, a zatem Sąd ten był nie tylko uprawniony, ale również zobligowany do odrzucenia skargi. Stąd też zarzut naruszenia art. 220 § 1 p.p.s.a. uznać należy za nieuzasadniony. Bez znaczenia jest przy tym czy uchybienie skarżących było wynikiem ich zaniedbania czy też nie. Kwestia ta była rozpatrywana na etapie wniosku o przywrócenie terminu złożonego wraz ze skargą kasacyjną i postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II OZ 1261/10 oddalił zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 sierpnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Ol 391/10 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wskazali w skardze adres zamieszkania w Polsce, a ponadto przebywający za granicą Ł.W. był reprezentowany przez M.W. Stąd też brak było możliwości zastosowania przepisów, które odnoszą się do prowadzenia korespondencji z zagranicą, a więc powołanego jako podstawa kasacyjna przepisu art. 220 § 2 p.p.s.a. Jako zasadne należy zatem ocenić wezwanie do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni. W tym właśnie terminie strona powinna uiścić wpis sądowy od skargi ewentualnie poinformować Sąd o trudnościach z jego uiszczeniem. Naczelny Sąd Administracyjny nie kwestionuje, że strona może mieć przejściowe, a nawet stałe problemy finansowe wpływające na możność uiszczenia opłat sądowych. W takiej sytuacji strona jest uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże wniosek ten musi zostać złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Z taką sytuacją nie mieliśmy jednak do czynienia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.