II GZ 337/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 597/10 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 597/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił wniosek M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru ewidencji instruktorów. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] o skreśleniu z rejestru ewidencji instruktorów M. M. W skardze do WSA w G. M. M. zawarł wniosek o zawieszenie wykonania decyzji I i II instancji do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez Sąd. Oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd I instancji podniósł, że skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i wydanie postanowienia zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że poświęcił wiele czasu i środków finansowych na uzyskanie uprawnień instruktora, jest to jedyne źródło jego dochodu a skreślenie z listy spowoduje nieodwracalne skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni przychyla się do motywów rozstrzygnięć zawartych w uzasadnieniach orzeczeń NSA wydanych w podobnych sprawach (postanowienia NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II GZ 345/10 i II GZ 346/10). Podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia orzeczenie Sądu I instancji pod kątem zaistnienia bądź nie okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast sama strona jest zobowiązana do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie ww. przepisu nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy, uwzględnić wniosek strony skarżącej. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Z konstrukcji normy zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, jak to już wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, iż to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Oznacza to, że skarżący we wniosku obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, a twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał, iż wykonanie decyzji mogłoby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że wniosek skarżącego w przypadku zagrożeń o charakterze majątkowym powinien zostać poparty odpowiednią dokumentacją dotyczącą tych kwestii. Skoro wniosek skarżącego tego rodzaju informacji ani dokumentacji nie zawierał, nie mógł skutkować inną oceną. W takiej sytuacji Sąd mógł jedynie odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 i art. 193 p.p.s.a.