VIII SA/Wa 707/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi "[...]" Biuro Podróży I. S. i S. S. Spółka Jawna na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie rozszerzenia postępowania w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżąca - "[...]" Biuro Podróży I. S. i S. S. spółka jawna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie rozszerzenia postępowania w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Powołując przepis art. 47928 Kodeksu postępowania cywilnego (Kpc) wskazał, że właściwym w sprawie rozpoznania środka zaskarżenia od postanowienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a nie sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw o charakterze cywilnym, które zgodnie z art. 2 § 1 Kpc dochodzone są w postępowaniu przed sądem powszechnym. Analizując dopuszczalność przedmiotowej skargi stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 4791 § 2 pkt 3 Kpc sprawy z zakresu ochrony konkurencji, a ściślej sprawy odwołań od decyzji i postanowień Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów określonych w art. 81 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007r. Nr 50, poz. 331 ze zm.) uznane zostały za sprawy gospodarcze należące do właściwości sądów powszechnych i jako takie rozpoznawane są w trybie postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych. Stosownie do treści art. 81 powołanej ustawy odwołanie od postanowień Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wnosi się za pośrednictwem organu do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia. W świetle powyższego, brak jest zdaniem Sądu orzekającego w sprawie podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na postanowienie organu w przedmiocie rozszerzenia zakresu prowadzonego postępowania w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt II GSK 270/10, którym oddalono skargę kasacyjną "[...]" Biuro Podróży I. S. i S. S. spółka jawna na postanowienie o odrzuceniu skargi w podobnej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości (kognicji) sądu administracyjnego. Z wymienionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia