I OZ 583/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lipca 2010 r., KO 54/10 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma J. C. z dnia [...] maja 2010 r. wyłączonego ze sprawy II SAB/Sz 20/10 zawierającego wnioski o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy Ł. za nieprzekazanie Sądowi pięciu skarg na bezczynność tego organu postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Pismo J. C. z dnia [...] maja 2010 r. zatytułowane "wniosek" zostało wyłączone z akt II SAB/Sz 20/10 i wpisane do dziennika Korespondencji Ogólnej KO 54/10. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2010 r. zobowiązano J. C. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych pisma z dnia [...] maja 2010 r. o wymierzenie Burmistrzowi Gminy Ł. grzywny przez nadesłanie 9 odpisów pisma, wskazanie które ze skarg wniesionych po 9 września 2009 r. za pośrednictwem Burmistrza Miasta Ł. do WSA w Szczecinie nie zostały przekazane do Sądu (wskazując daty ich wniesienia, przedmiot oraz dowód złożenia w organie), pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. J. C. pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych pisma. Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2010 r. Sędzia Przewodniczący pozostawił pismo J. C. bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). J. C. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że Sąd naruszył prawo, bowiem nie przekazał jego wniosku do Burmistrza Ł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 55 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi pismo wszczynające odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08, OSP 2008, nr 9, poz. 91). W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 64 § 1 p.p.s.a. wniosek taki składa się bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie J. C. w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. wniósł o ukaranie Burmistrza Ł. za nieprzekazanie od dnia 9 września 2009 r. skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, tym samym wszczął postępowanie sądowoadministracyjne w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sprawa ta natomiast została błędnie wpisana do dziennika Korespondencji ogólnej, która to nie stanowi akt sprawy w rozumieniu przepisów art. 12 a § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. W tym zakresie został naruszony przez Sąd I instancji przepis art. 12a p.p.s.a. Zgodnie ze wspomnianym przepisem dla każdej sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, tworzy się akta sprawy. Akta zakłada się natomiast na podstawie zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie zarejestrowania skargi lub wniosku o wszczęcie postępowania oraz założenia akt sprawy (tak stanowi § 19 zarządzenia Nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych). Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi i akt, stosownie do postanowień § 72 ust. 1 ww. zarządzenia Nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, powinien być zarejestrowany w repertorium "SO" i co się z tym łączy odrębnie założone akta. Dziennik korespondencji ogólnej ma służyć jedynie do przesyłania pism informacyjnych niezwiązanych z procesowym tokiem konkretnej sprawy sądowej. Zatem niedopuszczalne jest podejmowanie czynności procesowych przez Sąd w danej sprawie poza aktami sądowymi. Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych pisma poza aktami sprawy i w konsekwencji pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. wobec niewykonania wezwania, nie może zostać uznane za prawidłowe w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy również zwrócić uwagę, że wniosek wszczynający odrębne postępowanie, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a., powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (art. 64 § 2 p.p.s.a.). Do wymagań pisma w postępowaniu sądowym należy m.in. osnowa wniosku lub oświadczenia. Osnową wniosku lub oświadczenia jest jego merytoryczna treść, z której powinno wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. Wymienione wyżej wymogi formalne wniosku podlegają konwalidacji na wezwanie sądu, zaś niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem wniosku (art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zatem jeżeli stwierdzono, że wniosek J. C. o ukaranie grzywną organu jest zbyt ogólny, bowiem odnosi się do pięciu skarg, które wpłynęły do organu przed 9 września 2009 r., to Przewodniczący Wydziału, po prawidłowym zarejestrowaniu sprawy, zobowiązany był wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2010 r. przez wskazanie zakresu żądania, nadesłania odpisów złożonych do organu skarg, zakreślając 7 dniowy termin pod rygorem odrzucenia wniosku (art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Natomiast w razie stwierdzenia, że wniosek nie zawiera braków Sąd zobowiązany był do przesłania odpisu wniosku do wskazanego organu, który uchybia obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. celem zajęcia stanowiska w sprawie, tj. udzielenia odpowiedzi na wniosek i nadesłania posiadanych akt administracyjnych sprawy. W tym stanie rzeczy należy uznać, że doszło do naruszenia art. 12a w zw. z art. 55 § 1 i w zw. z art. 64 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonego zarządzenia. Skutkiem uchylenia tego zarządzenia powinno być prawidłowe zarejestrowanie wniosku skarżącego i podjęcie czynności procesowych, według powyższych wskazań.