I SA/Kr 240/10

Sygn. akt I SA/Kr 240/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Inga Gołowska, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010r., sprawy ze skargi Firmy "A" Sp. z o.o. w Z., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 10 grudnia 2009r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do września 1999r., - skargę oddala - Pismem z dnia 27.11.2000 r. firma "A" sp. z o.o. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie 67.660,90 zł. od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do sierpnia 1999 do września 2000 r. określonych decyzjami Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 15.11.2000 r. nr [...] do [...] /k. 17 / Uzasadniając wniosek spółka wskazała na okoliczności ich powstania podkreślając, że są one efektem niewłaściwego działania organu podatkowego bowiem przeprowadzone w tym okresie kontrole Urzędu Skarbowego nie stwierdziły nieprawidłowości w rozliczaniu przez spółkę podatku od towarów i usług w zakresie eksportu towarów. Postanowieniem Nr [...] r. z dnia 13 grudnia 2000 r. Urząd Skarbowy zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu załatwienia przez organ odwoławczy odwołania w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania. W dniu 5 lipca 2002 r. postanowieniem Nr [...] organ podatkowy podjął zawieszone postępowanie. Pełnomocnik spółki doradca podatkowy G.P. pismem z dnia 19 lipca 2002 r. rozszerzył żądanie o umorzenie zaległości podatkowych oraz dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000 r. wynikających z ostatecznych decyzji Izby Skarbowej. Decyzją Nr [...] z 2 sierpnia 2002 r. Urząd Skarbowy umorzył przedmiotowe postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, iż należne zobowiązanie wygasło na skutek zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet tych należności. Od decyzji tej pełnomocnik spółki G.P. pismem z dnia 8 sierpnia 2002 r. wniósł odwołanie, w wyniku którego organ odwoławczy decyzją Nr [...] z dnia 5 listopada 2002 r. uchylił decyzję organu I instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją Nr [...] z dnia 20 stycznia 2003 r. rozpatrując ponownie sprawę Urząd Skarbowy odmówił udzielenia spółce wnioskowanej ulgi. Pismem z dnia 13 lutego 2003 r. pełnomocnik spółki G. P. od decyzji tej złożył odwołanie, uzupełniając go następnie pismami z dnia 10 marca 2003 r., 12 marca 2003 r., 11 kwietnia 2003 r. oraz 21 maja 2003r. Decyzją Nr [...] z dnia 6 czerwca 2003 r. Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Dnia 10 listopada 2003 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją Nr [...] postanowił: - umorzyć odsetki od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od października 1999 r. do września 2000 r. w kwocie 63.255,20 zł., - odmówić umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień i wrzesień 1999 r. w kwocie 4.397,60 zł., - odmówić umorzenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000 r. Od wydanej decyzji organu I instancji występujący jako pełnomocnik Spółki radca prawny E.G., pismem z dnia 15 grudnia 2003 r. uzupełnionym pismem z dnia 20 lutego 2004 r. wniósł odwołanie podnosząc, iż nie brał udziału w toczącym się postępowaniu a sama decyzja nie została mu doręczona. Dyrektor Izby Skarbowej uznając, że powyższe odwołanie wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej, w dniu 3 marca 2004 r. wydał w tej sprawie postanowienie Nr [...] pozostawiając wniesione odwołanie bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie działający w imieniu spółki pełnomocnik E.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wyrokiem z dnia 15 maja 2007 r. Sygn. akt I S.A/Kr 487/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej uznając, iż w rozpatrywanej sprawie organy podatkowe dopuszczając do udziału w sprawie doradcę podatkowego G.P. powołującego się na pisemne pełnomocnictwo dotyczące innych postępowań, nie wyjaśniły w sposób prawidłowy treści i zakresu udzielonego umocowania. Rozpoznając ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od października 1999 r. do września 2000 r. w kwocie 63.255,20 zł., odmowy umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień i wrzesień 1999 r. w kwocie 4.397,60 zł., odmowy umorzenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wydanej decyzji organ odwoławczy mając na uwadze wytyczne WSA w tej sprawie podkreślił m.in., że jeżeli w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo, to obowiązkiem organu jest zbadanie, czy ustanowiony pełnomocnik odpowiada wymogom określonym w art.137 § l Ordynacji podatkowej oraz czy pełnomocnictwo zostało udzielone do sprawy będącej przedmiotem rozpoznania tego organu oraz jego zakresu. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu 26 września 2008 r. wydał postanowienie Nr [...], którym odmówił wszczęcia postępowania w stosunku do wniosku złożonego przez G.P. w dniu 19 lipca 2002 r. o rozszerzania zakresu żądania o kwestię umorzenia zaległości podatkowych jak również sankcji wynikających z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej za okres od VIII/1999 -IX/2000 r. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008r. Nr PN-1/4111-0026/08, wydanym na podstawie art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 216 i art. 233 § 2 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując zażalenie uznał, że zaskarżone postanowienie zostało skierowane do osoby nie będącej stroną postępowania tj. G.P., a zgodnie z obowiązującymi przepisami stroną w tym postępowaniu jest spółka. NSA w Krakowie wyrokiem z dnia 28.05.2009 r. sygn. akt I SA/Kr 375/09 oddalił skargę na ww. postanowienie W dniu 26 września 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał również: - decyzję Nr [...] którą umorzył odsetki od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od X 1999 r. do IX 2000 r. w wysokości 63.255,20zł. - decyzję Nr [...], którą odmówił umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od VIII 1999 r. do IX 1999 r. w wysokości 4.405,70 zł. w tym kwoty 4.397,60 zł. wynikającej z poprzedniej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 listopada 2003 r. Nr [...] oraz kwoty 8 ,10 zł. wynikającej różnicy pomiędzy wnioskiem z dnia 27 listopada 2000 r. a decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 10 listopada 2003 r. W uzasadnieniu tej ostatniej decyzji organ podatkowy podniósł , iż podstawą rozstrzygnięcia były kontrole Urzędu Kontroli Skarbowej przeprowadzone w spółce "A", które niejako akceptowały błędne rozliczenia podatnika w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie eksportu towarów . Kontrole dokonano na okoliczność zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym związku z powyższym przyjęto , iż podatnik, u którego przeprowadzono kontrolę, i który w jej następstwie otrzymał żądany zwrot mógł działając w przekonaniu , iż jego przyjęty sposób rozliczenia jest słuszny i wystarczający do otrzymania zwrotu. Jednakże w związku z tym, iż w okresie od VIII 1999r. do IX 2000r. pierwsza kontrola była przeprowadzona za miesiąc październik 1999 r. nie ma żadnych podstaw sądzić że w okresie wcześniejszym tj. przed październikiem 1999r. Podatnik mógł działać w przekonaniu o właściwym sposobie rozliczania podatku w związku z przeprowadzonymi kontrolami. W związku z powyższym zasadnym było umorzenie odsetek od zaległości powstałych od października 1999 r. a odmówić umorzenia odsetek powstałych przed tym miesiącem . Podniesiono także , iż w chwili składania wniosku tj. 27.11.2000 r. zobowiązanie podatkowe wygasło na skutek zaliczeń zwrotów podatku VAT wynikających z deklaracji VAT -7 za miesiąc VIII 2000 r. oraz za X 2000 r.. Zaliczenia zwrotu podatku nastąpiło na podstawie postanowień nr 13530,13531 z dnia 19.09.2000 r. oraz 14220 z dnia 24.11.2000 r. które nie zostały zaskarżone. Organ podatkowy zwrócił również uwagę , iż przed wydaniem decyzji o odmowie umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 1999 r. organ podatkowy dokonał szeregu czynności mających na celu ustalenie zakresu pełnomocnictwa udzielonego G.P. do reprezentowania spółki przed organem podatkowym w postępowaniu wszczętym wnioskiem strony z dnia 27 listopada 2000 r. Pomimo podjętych prób wyjaśnienia zakresu pełnomocnictwa udzielonego G.P. strona nie udzieliła stosownych wyjaśnień. W aktach sprawy również nie znaleziono pełnomocnictwa dla G.P. do reprezentowania spółki w sprawie wszczętej wnioskiem z 27 listopada 2000 r. W związku z tym organ podatkowy uznał, iż w przedmiotowej sprawie G.P. występował w imieniu spółki nie posiadając pełnomocnictwa do jej reprezentowania. Występując natomiast w imieniu spółki w oparciu o pełnomocnictwo udzielone przez spółkę w dniu 3 grudnia 2001 r. upoważniające go do enumeratywnie wymienionych spraw pełnomocnik przekroczył jego zakres. Przed wydaniem decyzji odmawiającej umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 1999 r., pismem z dnia 29 lipca 2008 r. zawiadomiono pełnomocnika E.G. o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie. Pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. pełnomocnik E.G. wniósł o uwzględnienie treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie wznowienia postępowania i doręczenia pełnomocnikowi takiej decyzji o takiej samej treści jaką doręczono pełnomocnikowi G. P. Zdaniem E.G. niedoręczenie pełnomocnikowi decyzji wydanej przez organ I instancji spowodowało wydanie wyroku wznawiającego postępowanie i dlatego organ I instancji winien doręczyć decyzję takiej samej treści jaką doręczył G. P. Nie zaskarżenie decyzji przez P. spowodowało uprawomocnienie się decyzji wydanej przez organ I instancji. Decyzja ta nie może rodzić więc skutków prawnych i z tego powodu została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Pełnomocnik E.G. zaznaczył też, że w przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia czy pełnomocnik G.P. został właściwe umocowany przez Zarząd spółki bowiem sprawa ta została wyjaśniona w toku postępowania sądowego. Jedynym uprawnionym pełnomocnikiem w sprawie, w której winna być doręczona decyzja jest on sam a zatem winien otrzymać decyzję określającą podatek VAT za okres od lipca 1999 r. do września 2000 r. Od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] E.G. wniósł odwołanie zarzucając organowi rażące naruszenie prawa w postaci: - art.70 Ordynacji podatkowej - art. 123 Ordynacji podatkowej - art.207 Ordynacji podatkowej oraz nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy . W dniu 2.01.2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem Nr [...] zawiesił postępowanie odwoławcze do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w stosunku do wniosku złożonego przez G.P. w dniu 19.07.2002 r. o rozszerzenie zakresu żądania o kwestię umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od 1.08.1999 r. do 30.09.2000 r. Postanowienie to w wyniku zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało wyrokiem z dnia 19.08.2009 r. sygn. akt I SA/Kr 651/09 uchylone. Następnie rozpatrując odwołanie Spółki Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 10.12.2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 września 2008 r. nr [...] odmawiającej umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od 08.1999 r. do 09.1999 r. w wysokości 4.405,70 zł. w tym kwoty 4.397,60 zł wynikającej z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10.011.2003 r. nr [...] oraz kwoty 8,10 zł. wnikającej z różnicy pomiędzy wnioskiem z dnia 27.11.2000r. a decyzja naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia 10.11.2003 r. W uzasadnieniu decyzji odnosząc się do zarzutu przedawnienia organ odwoławczy uznał , iż brak jest podstaw do twierdzenia, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu mimo, iż dotyczyło ono podatku VAT za okres od sierpnia do września 1999 r. Art. 70 Op. odnosi się bowiem do zobowiązań istniejących, natomiast w przedmiotowej sprawie na dzień złożenia wniosku o umorzenie odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 1999 r. tj. na dzień 27 listopada 2000 r. zobowiązanie nie istniało bowiem zgodnie z art. 59 § l pkt 4 Ordynacji podatkowej zobowiązanie to wygasło, wskutek zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na poczet tych należności w dniu 19 września 2000 r. czego potwierdzeniem jest wydane przez organ podatkowy postanowienie Nr 13 531/00 z dnia 28 grudnia 2000 r. w sprawie zaliczenia wpłaty. Na wydane postanowienie nie wniesiono zażalenia. Nie znajduje uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia przepisu art. 123 Ordynacji podatkowej, albowiem całe postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie prowadzone było z udziałem E.G.. Organ nie uznał również zarzutu pełnomocnika dotyczącego naruszenia przepisu art. 207 Ordynacji podatkowej. Nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja, która merytorycznie rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Decyzją tą organ podatkowy nie znajdując podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku strony z dnia 27 listopada 2000 r. odmówił umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 1999 r. Twierdzenia pełnomocnika jakoby organ podatkowy nie orzekł co do całości sprawy ponieważ nie orzekł w kwestii umorzenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000 r. jest błędne. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 września 2008 r. dotyczy wniosku podatnika z dnia 27 listopada 2000 r. o umorzenie odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000 r. Nie ma w nim natomiast mowy o umorzeniu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za ten okres. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy, sprzeczność ustaleń organu podatkowego z zebranym materiałem dowodowym oraz nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono , iż wszystkie decyzje wydane do dnia 15.05.2007 r. zostały uchylone na skutek wyroku WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 487/04. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego winien był wydać decyzję w kwestii dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych oraz sankcji wynikających z ostatecznych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Takie orzeczenie nie zostało wydane. Ponadto podniesiono, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od 1.08.1999 r. - 30.09.2000 r. uległo przedawnieniu. Natomiast organy podatkowe nie respektują wyroków dnia 15.05.2007 r. oraz z 19.07.2009 r. chociaż wynika z nich, że dotychczasowe orzeczenia wydane w przedmiotowych sprawach zostały uchylone i w związku z tym postępowanie należy prowadzić od samego początku. Z uwagi jednak na fakt przedawnienia roszczeń winno ono być umorzone. Zdaniem pełnomocnika organy podatkowe naruszyły art. 210 Ordynacji podatkowej ponieważ nie orzekły w przedmiocie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 1999 r. do września 2000r. Zobowiązanie to również uległo przedawnieniu. Zarzucono również , że Skoro organy podatkowe twierdzą, że G.P. nie miał pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki, to nie mógł uczestniczyć w postępowaniu w imieniu strony. Nieprawidłowość ta stanowi podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 240 Ordynacji podatkowej. W ocenie skarżącego organy podatkowe prowadziły postępowanie podatkowe z naruszeniem zasady praworządności - art. 120 Ordynacji podatkowej, zasady zaufania do organów podatkowych - art. 121 oraz zasady dochodzenia prawdy obiektywnej -art. 122 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy , iż przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług określonych decyzjami Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 15.11.2000 r. nr [...] do [...] w oparciu o wniosek skarżącej spółki z dnia 27.11.2000 r. Zaznaczyć należy, iż w wyniku postępowania odwoławczego decyzję wymiarowe zostały utrzymane przez organ odwoławczy, a decyzje te nie były skarżone do sądu administracyjnego . Również próby wzruszenia tych decyzji w trybie postępowania wznowieniowego nie przyniosły rezultatu. Natomiast w trakcie postępowania w przedmiocie umorzenia odsetek prowadzono szereg postępowań wpadkowych, które głównie dotyczyły zakresu pełnomocnictwa dla G.P. Na kwestie tą zwrócił bowiem uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15.05. 2007r. sygn. akt. 487/04 podnosząc, iż zakres pełnomocnictwa z dnia 3 grudnia 2001r. udzielonego G.P. nie pokrywa się z przedmiotem postępowania wszczętym wnioskiem Skarżącej z dnia 27 listopada 2000r. W postępowaniu podatkowym zakończonym zaskarżoną decyzją organy podatkowe ustaliły , iż w aktach sprawy brak jest innego pełnomocnictwa natomiast skarżąca spółka nie rozszerzyła zakresu umocowania G.P.. Słusznie zatem uznano , iż na etapie wcześniejszego postępowania G.P. występował w imieniu spółki nie posiadając pełnomocnictwa do jej reprezentowania. Ostatecznie zatem decyzja pierwszo instancyjna będąca odpowiedzią na wniosek o umorzenie z dnia 27.11. 2000 r. została wydana dopiero w dniu 26.09.2008 r. , adresowana na skarżącą spółkę a skierowana na ręce pełnomocnika E.G. , którego zakres umocowania do postępowania w niniejszej sprawie na podstawie pełnomocnictwa z dnia 20 .01. 2003 r. nie budzi żadnych wątpliwości . Wobec powyższego niezrozumiały jest zarzut pełnomocnika , iż organy podatkowe dopuściły się naruszenia prawa poprzez sprzeczność ustaleń faktycznych z materiałem dowodowy zebranym w sprawie, w odniesieniu do treści wyroków z dnia 15.05.2007 r. sygn. akt I SA/Kr 487/04 oraz dnia 19.08.2009 r. sygn. akt I SA/Kr 651/09 . Tym bardziej nie można zgodzić się z zarzutem , iż wymienionymi wyrokami WSA uchylił wszystkie decyzje wydane w toku postępowania podatkowego. Wyrokiem z dnia 15.05.2007 r. sygn. akt I SA/Kr 487/04 , uchylone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Natomiast wyrokiem z dnia 19.08.2009 r. sygn. akt I SA/Kr 651/09 WSA rozstrzygnął kwestie jedynie w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego uznając , że kwestia rozszerzenia zakresu żądania jaka pojawiła się w sprawie nie może być uznana jako zagadnienie wstępne warunkujące zawieszenie postępowania . Sąd uchylając postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w tym zakresie otworzył drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku z dnia 27.11. 2000 r. w przedmiocie umorzenia odsetek a tym samym do wydania decyzji w tym przedmiocie. Decyzje takie zostały wydane w dniu 26.09. 2008 r. : - Nr [...] którą Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył odsetki od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od X 1999 r. do IX 2000 r. w wysokości 63.255,20zł. oraz, - Nr [...], którą Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od VIII 1999 r. do IX 1999 r. w wysokości 4.405,70 zł. Nie można zatem podzielić stanowiska Pełnomocnika , iż nie zapadły merytoryczne orzeczenia, od których pełnomocnik mógłby się odwołać. Pełnomocnik korzystając przecież ze swoich ustawowych uprawnień skorzystał z prawa odwołania zaskarżając decyzję nr [...] czego wynikiem była zaskarżona do Sądu - a będąca przecież obecnie przedmiotem rozważań - decyzja z dnia 10.12.2009 r. nr [...]. Sąd nie podzielił również zarzutu przedawnienia. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa łącznie z odsetkami za zwłokę. Po upływie okresu przedawnienia z mocy prawa, bez konieczności wydawania żadnych decyzji, przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem i wierzycielem podatkowym i nie ma podstaw do wydania decyzji określającej po upływie określonego w art. 70 o.p. terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Z kolei art. 5 Ordynacji podatkowej stanowi, że zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Stosownie natomiast do art. 6 Ordynacji podatkowej podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe, oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy wynikające z ustawy podatkowej. Zwrócić natomiast uwagę , iż decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia została wydana w trybie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej , w myśl którego organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Jest to zatem decyzja w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości a nie decyzja kreująca zobowiązanie podatkowe w związku z powyższym art. 70 Ordynacji podatkowej nie może mieć do niej zastosowania. Jak już wcześniej zauważono przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia umorzenia odsetek od zaległości podatkowych. Podstawą wniosku o umorzenie w niniejszej sprawie była okoliczność, iż organy kontroli poprzez swoje działania wywołały u podatnika błędne wyobrażenie co prawidłowości rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług. I pod tym kątem przedmiotowy wniosek był rozpatrywany przez organy podatkowe. W uzasadnieniu wniosku podatnik nie wskazywał bowiem na żadne nadzwyczajne okoliczności , które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji podatnika , skupiając się jedynie na niewłaściwych działaniach kontrolnych urzędu skarbowego. Było to zresztą konsekwencją wydanych wcześniej decyzji wymiarowych i późniejszego postępowania wznowieniowego, gdzie organ podatkowy wprost zasugerował podatnikowi takie rozwiązanie . Nie było zatem potrzeby analizowania sytuacji finansowej i majątkowej podatnika i podejmowania w tym zakresie konkretnych działań wyjaśniających. Skupiając się natomiast na przesłankach umorzenia podniesionych we wniosku z 27.11. 2000r. uznać należy, iż zostały one prawidłowo ocenione. Urząd Skarbowy uznając swój błąd polegający niejako na akceptowaniu nieprawidłowego rozliczania podatnika w zakresie podatku od towarów i usług decyzją z dnia 26.09. 2009 r. Nr [...] umorzył odsetki od zaległości w podatku od towarów i usług za okres od X 1999 r. do IX 2000 r. w wysokości 63.255,20 zł. Z odmową umorzenia spotkał się wniosek za okres sierpień - wrzesień 1999 r. albowiem kontrolę podatkowe nie obejmowały tych miesięcy. Nie było zatem żadnych podstaw do umorzenia odsetek od zaległości podatkowych powstałych za ten okres albowiem przed październikiem 1999 r. Podatnik nie mógł działać w przekonaniu o właściwym sposobie rozliczania podatku w związku z przeprowadzonymi kontrolami. W związku z powyższym nie może przerzucać odpowiedzialności za powstanie tych odsetek na budżet państwa . Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).