II SA/Po 390/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej; oddala skargę /-/T. Świstak /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Zieliński W dniu [...] 2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydał na podstawie art. 5 pkt. 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 235, 235¹ , 235 ² ustawy z dnia 26 czerwca 1974r kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.). decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u Z. J. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w toku postępowania administracyjnego Z. J. skierowano na stosowne badania do Poradni Chorób Odzwierzęcych i Pasożytniczych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego im. L. [...] w K.. Poradnia powyższa wydała w dniu 2 grudnia 2008r. orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania u Z. J. choroby zawodowej. W dniu 26 października 2009r. ww. Poradnia wydała orzeczenie uzupełniające, w której zawarto taki sam wniosek. Organ I instancji zwrócił się do Z. J. o dostarczenie dokumentacji lekarskiej dotyczącej ewentualnego rozpoznania choroby - brucelozy. Zainteresowany oświadczył, że takiej dokumentacji nie posiada. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. J., wskazując iż w toku badań i w wydanych orzeczeniach lekarskich, lekarze nie odnieśli się do wyników badania psychologicznego z dnia 30 grudnia 2006r, w którym stwierdzono u odwołującego się uszkodzenie mózgu w przebiegu przewlekłej boreliozy i toksoplazmozy. W związku z tym schorzeniem Z. J. jest na rolniczej rencie inwalidzkiej. W konkluzji odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie u niego chorób zawodowych: brucelozy i toksoplazmozy. Odwołanie zawierało również wniosek o skierowanie Z. J. na ponowne badanie lekarskie, "najlepiej w Instytucie Medycyny Wsi w Lublinie". Do odwołania załączono kopię dokumentacji lekarskiej. Decyzją z dnia [...] 2010r. wydaną na podstawie art. 5 pkt. 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 235¹ k.p. art. 138 § 2 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, (Dz. U z 2000r nr 98, poz. 1071 z późn zm, zwany dalej k.p.a.) Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o orzeczenia lekarskie wydane przez niewłaściwą jednostkę orzeczniczą, która nie jest uprawniona do rozpoznawania chorób zawodowych. Organ II instancji wskazał również, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny winien przeprowadzić ponownie postępowanie w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, Zwrócić się do Poradni Wścieklizny i Chorób Odzwierzęcych Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im [...] w P. o przeprowadzenie badań lekarskich w kierunku rozpoznania choroby zawodowej i wydania orzeczenia lekarskiego w przedmiotowej sprawie. Organ I instancji winien również uwzględnić zarzuty zawarte w odwołaniu Z. J. z dnia 28 stycznia 2010r. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł Z.J., zarzucając: - naruszenie prawa materialnego; - naruszenie przepisów postępowania; W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organ II instancji nie wdrożył "koniecznych procedur" w celu rozpoznania u niego chorób: brucelozy i toksoplazmozy. Nadto Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny dysponował dokumentami przedłożonymi przez Z. J., które pozwalały - zdaniem skarżącego - na wydanie pozytywnej decyzji o istnieniu chorób zawodowych. W konkluzji skarżący wniósł o stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, iż Z.J. cierpi na choroby zawodowe brucelozę i toksoplazmozę. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, iż organ II instancji w toku postępowania odwoławczego zainicjowanego wniesieniem odwołania przez Z. J., zakwestionował decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z [...] 2010r. Tym samym Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podzielił stanowisko skarżącego, iż decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z [...] 2010r. obarczona jest istotnymi wadami prawnymi, które ją dyskwalifikują. W tym więc zakresie stanowiska organu II instancji i Z.J. są zbieżne. Wojewódzki Państwowy Wielkopolski Inspektor Sanitarny stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie badanie skarżącego zostało przeprowadzone przez niewłaściwą placówkę medyczną. Zgodnie z § 5.2. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U z 2009r. nr 105, poz. 869) jednostkami orzeczniczymi I stopnia w sprawie chorób zawodowych są: 1) poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy; 2) kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych); 3) poradnie chorób zakaźnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy albo przychodnie i oddziały chorób zakaźnych poziomu wojewódzkiego - w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i pasożytniczych; 4) jednostki organizacyjne zakładów opieki zdrowotnej, w których nastąpiła hospitalizacja - w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby. Niewątpliwie Poradnia Chorób odzwierzęcych i Pasożytniczych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w K. nie spełnia żadnego z ww. kryteriów. Tym samym postępowania wyjaśniające (dowodowe) w przedmiotowej sprawie wymaga powtórzenia praktycznie w całości, przy uwzględnieniu trafnych wytycznych organu II instancji zawartych w zaskarżonej decyzji. Już w tym miejscu należy wytyczne te uzupełnić i przesądzić, iż organ I instancji, w toku ponownego postępowania musi również precyzyjnie wskazać miejsce Poradni Wścieklizny i Chorób Odzwierzęcych Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im [...] w P., w strukturze organizacyjnej placówek medycznych i wykazać, że jest to placówka właściwa - w świetle przytoczonego powyżej rozporządzenia - do przeprowadzenia badań skarżącego. Na obecnym etapie postępowania okoliczność ta została przesądzona wyłącznie na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Centrum Medycyny Pracy w P., (k. 82 akt administracyjnych), co zdaniem Sądu jest niewystarczające. Uwzględniając zarzuty skarżącego, w toku ponownego badania lekarz, a także organ I instancji będą musieli wypowiedzieć się nie tylko w zakresie rozpoznania choroby brucelozy, ale również choroby toksoplazmozy, albowiem Z.J., w toku postępowania uzupełnił swój pierwotny wniosek, domagając się stwierdzenia obu ww. chorób. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ II instancji stwierdzając, iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, nie mógł orzec co do istoty sprawy lecz wyłącznie uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W tym kontekście rozstrzygnięcie organu II instancji było trafne. Stwierdzając powyższe Sąd nie podzielił przeciwnego stanowiska Z. J., przedstawionego w odwołaniu od decyzji organu I instancji i w skardze. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości jest niezbędne między innymi wtedy, gdy organ pierwszej instancji przy rozpatrywaniu sprawy - tak jak w niniejszym postępowaniu - naruszył przepisy postępowania w takim stopniu, które czynią sprawę niewyjaśnioną w całości, co z kolei nie zezwala organowi II instancji na zastosowanie art. 136 k.p.a. Brak ten nie może być sanowany w postępowaniu odwoławczym, bowiem naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy (W.Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 223; B.Adamiak Komentarz, 1996, s. 592). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm) oddalił skargę. Na marginesie jedynie należy zauważyć - ustosunkowując się do zawartych w skardze wniosków - iż w świetle przepisów rozdziału 10 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny do uzupełniania postępowania administracyjnego i wydawania decyzji administracyjnych zamiast organów administracji publicznej. /-/ T.Świstak D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Zieliński Za nieobecnego sędziego korzystającego z urlopu uzasadnienie wyroku podpisał sędzia /-/ J.Zieliński MK