II GZ 282/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "G." Spółki z o.o. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 30 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 250/10 w zakresie oddalenia wniosku o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bk 250/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił wniosek Spółki z o.o. "G." w N. o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału, ustalił wpis od skargi w wysokości 8.000 zł, w powołaniu na § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), dalej : rozporządzenie w sprawie wpisu. Spółka uiściła wpis w żądanej wysokości, a następnie wniosła o zwrot nadpłaty w kwocie przewyższającej 200 zł, uznając, że wpis w tej sprawie powinien być ustalony na kwotę 200 zł w oparciu o przepis § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że przepis art. 35 ust. 1 ustawy z 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, określający treść (zakres) zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier, stosuje się zarówno w przypadku udzielania zezwolenia po raz pierwszy, jak i w przypadku przedłużania go. Zezwolenie "przedłużane" wydaje się zatem tak samo jak zezwolenie nowe, wydawane po raz pierwszy (LEX nr 553556). Według Sądu I instancji wniosek o zwrot nadpłaty nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarga dotyczyła decyzji w sprawie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, czyli sprawy do której zastosowanie ma § 2 ust. 2 pkt 13 ww. rozporządzenia, co oznacza, że spółka uiściła wpis w prawidłowej wysokości wynoszącej 8000 zł. Powołany przez spółkę § 2 ust. 6 rozporządzenia w sprawie wpisu, dotyczy wpisu w sprawach ze skarg niewymienionych w § 2 ust. 1-5 omawianego rozporządzenia, a zatem nie znajduje w sprawie zastosowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka, domagając się jego zmiany poprzez orzeczenie zwrotu nadpłaty wpisu od skargi w wysokości 7.800 zł, względnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wpisu przez jego bezzasadne zastosowanie oraz § 2 ust. 5 i § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia przez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wyraziła przekonanie, że wpis od skargi winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust. 5 rozporządzenia, który stanowi m.in., że wpis stały w sprawach skarg dotyczących decyzji w sprawie zmiany aktu wynosi 200 zł, bez względu na przedmiot sprawy, a gdyby nawet przyjąć że § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia nie znajduje zastosowania, to wpis powinien zostać ustalony w oparciu o przepis § 2 ust. 2 pkt 27 tego rozporządzenia i wynosić 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie znajduje uzasadnione podstawy w zakresie w jakim podniesiono nieprawidłowe zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wpisu. Sąd I instancji odmówił zwrotu nadpłaconego wpisu wskazując, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a więc sprawy, do której ma zastosowanie § 2 ust. 2 pkt 13 ww. rozporządzenia przewidujący wpis stały w kwocie 8000 zł. Zauważyć należy, że gry na automatach o niskich wygranych nie zostały wymienione w powołanym w zaskarżonym postanowieniu § 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia, bowiem przepis ten wymienia wyłącznie gry losowe oraz zakłady wzajemne. Rozporządzenie nie definiuje pojęcia "innych gier losowych i zakładów wzajemnych" stąd też niezbędne wydaje się odniesienie do przepisów ustaw, które kolejno regulują warunki i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Stwierdzić należy, że zarówno ustawa z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych ( Dz. U. z 2004, Nr 4, poz. 27 ze zm.), jak i ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) rozróżniają gry losowe zakłady wzajemne i gry na automatach. Ustawa o grach i zakładach wzajemnych w art. 1 stanowiła, że jej przedmiotem jest określenie warunków urządzania i zasad prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych. Z kolei, ustawa o grach hazardowych również w art. 1 stwierdza, że jej przedmiot stanowi określenie warunków urządzania i zasad prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach. Z powyższych unormowań wynika, że gry na automatach nie mogą być traktowane jako "inne gry losowe" ani "zakłady wzajemne", gdyż stanowią odrębną kategorię. Wpis od skargi w sprawie dotyczącej gry na automatach bądź automatach o niskich wygranych nie mógł więc być ustalony w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 13, który dotyczy tylko "innych gier losowych i zakładów wzajemnych". Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska spółki, że w sprawie znajduje zastosowanie § 2 ust. 5 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. gdyż przepis ten reguluje wysokość wpisu od skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, a skarga od której wpis pobrano nie dotyczyła decyzji wydanych w wymienionych trybach. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowa wysokość wpisu wynosiła w niniejszej sprawie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 2 pkt 27, który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi w pozostałym zakresie (innym niż określony w pkt 1 – 26) - 500 zł. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II GZ 200/10 oraz z dnia 7 września 2010 r. sygn. akt II GZ 238/10, (obydwa orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.