II GSK 66/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Jan Bała Protokolant Piotr Suchoń po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 940/10 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz R. K. kwotę 2.258 (dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Zaskarżonym wyrokiem z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 940/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę R. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej. Ze stanu faktycznego przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. przyznał R. K. pomoc finansową na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej w łącznej wysokości [...] zł, wskazując, że pomoc ta zostanie wypłacona w dwóch równych ratach z zastrzeżeniem dopełnienia obowiązków wynikających z treści § 9 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 17, poz. 142 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Pierwsza rata płatności w wysokości [...] zł została przekazana na rachunek bankowy skarżącego w dniu [...] kwietnia 2006 r. W dniu [...] lipca 2006 r. skarżący złożył w Biurze Powiatowym w C. oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia i osiągnięciu przez gospodarstwo żywotności ekonomicznej na poziomie co najmniej 4 EJW, w rozumieniu decyzji Komisji (EWG) nr 85/377 z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. U. UE L 220 z dnia 17 sierpnia 1985 r., str. 1 ze zm.). W dniu [...] sierpnia 2006 r. w gospodarstwie beneficjenta odbyła się obowiązkowa wizytacja w ramach kontroli przeprowadzanej po złożeniu oświadczenia przed wypłatą drugiej raty, w trakcie której stwierdzono, że przedsięwzięcia opisane w planie dostosowania, na które skarżący otrzymał pomoc, nie zostały w pełni zrealizowane. Wskazano, iż zamiast 12 stanowisk udojowych wykonano jedynie 10 takich stanowisk, natomiast płytki ceramiczne w pomieszczeniach, gdzie przechowywane jest mleko, położone zostały około 2 lata wcześniej. Z uwagi na negatywny wynik kontroli organ I instancji pismem z dnia [...] września 2006 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej. Pismem z dnia [...] września 2006 r. R. K. poinformował, że dobudowanych zostało 5 nowych stanowisk udojowych i wyjaśnił, że wspomniane płytki wykonane 2 lata wcześniej podane zostały do Planu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów UE przez jego przeoczenie. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. uchylił w całości decyzję z [...] lutego 2006 r. o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej z uwagi na fakt, że skarżący nie dopełnił warunku, od którego uzależniono płatność, tj. nie zrealizował w całości przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania gospodarstwa do standardów UE. Rozpoznając odwołanie skarżącego Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję, którą skarżący zaskarżył do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] września 2008 r. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. oddalający ww. skargę i stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż błędna była ocena Sądu I instancji w zakresie prawidłowości zastosowanego przez organy administracyjne obu instancji trybu postępowania przewidzianego w art. 162 § 2 k.p.a. Wyjaśnił, że decyzja o przyznaniu płatności R. K. nie była decyzją o jakiej mowa w art. 162 § 2 k.p.a., dlatego też brak było podstawy prawnej do jej uchylenia z zastosowaniem trybu z art. 162 k.p.a. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Prezes ARiMR ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów UE w wysokości [...] zł. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymał powyższą decyzję w mocy uznając, że R. K. nie zrealizował przedsięwzięcia opisanego w planie dostosowania gospodarstwa do standardów Unii Europejskiej i w związku z tym zobowiązany był do zwrotu nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstwa do standardów Unii Europejskiej, co zostało ustalone decyzją Prezesa ARiMR z [...] listopada 2009 r., wraz z odsetkami naliczonymi od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. W skardze na powyższą decyzję R. K. zarzucił Prezesowi ARiMR naruszenie przepisów prawa wspólnotowego i krajowego dotyczących środków pomocowych dla rolnictwa, podnosząc, że organy administracyjne orzekające w sprawie oparły się wyłącznie na ustaleniach kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2006 r., która wykazała, że w tym dniu nie były wykonane z całego przedsięwzięcia dwa stanowiska udojowe. W ocenie skarżącego pominięto całkowicie, że cykl inwestycyjny na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia kończył się dopiero w dniu [...] lutego 2007 r., natomiast przed upływem tego terminu zakończono planowaną inwestycję i powiadomiono o tym fakcie organ administracyjny. Jego zdaniem, to ARiMR zaniechała swoich obowiązków i nie przeprowadziła ponownej kontroli po zgłoszeniu zakończenia całości przedsięwzięć, a zastosowane w sprawie przepisy rozporządzenia nie przewidują sankcji za przedwczesne złożenie oświadczenia, nawet jeżeli było ono błędne. Sankcja w postaci obowiązku zwrotu pierwszej raty występuje wyłącznie w przypadku przekroczenia 14 dniowego terminu po zakończeniu inwestycji. Natomiast kontrole przeprowadzone bezpośrednio po złożeniu oświadczenia o realizacji inwestycji wykazały, że inwestycja nie była jeszcze w pełni zrealizowana i złożenie oświadczenia było przedwczesne i błędne, zatem ARiMR powinna pouczyć skarżącego na czym polegał błąd i dać możliwość jego skorygowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę, uznając że jest niezasadna. Wskazał, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] lutego 2006 r. o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów UE zawierała wyraźnie sformułowany warunek, że druga rata płatności zostanie wypłacona w terminie 60 dni od dnia złożenia oświadczenia o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania. Skutkiem niezrealizowania przedsięwzięcia w terminie jest nie tylko nieotrzymanie drugiej raty, ale również obowiązek zwrotu pierwszej raty płatności, o czym stanowi § 10 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem pierwsza rata płatności podlega zwrotowi, jeżeli producent rolny nie zrealizował w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania lub nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 lit. b. Sąd wskazał, że stan faktyczny w sprawie został ustalony prawidłowo . W dniu [...] sierpnia 2006 r. pracownicy Biura Kontroli ARiMR stwierdzili wykonanie płyty obornikowej o powierzchni 60 m2, zbiornika na gnojówkę o pojemności 49 m3 oraz przygotowanie ścian i podłóg na 10 stanowiskach krów mlecznych w pomieszczeniach do udoju, a także wyposażenie pomieszczeń do przechowywania mleka w umywalkę z podgrzewaczem do wody. Skarżący wnioskował natomiast o przyznanie pomocy na wyposażenia gospodarstwa w płytę gnojową o powierzchni 57,10 m2, zbiornik na gnojówkę o pojemności 48,93 m3, przygotowanie ścian i podłóg na 12 stanowiskach krów mlecznych w pomieszczeniach do udoju oraz w pomieszczeniach do przechowywania mleka, a także wyposażenie pomieszczeń do przechowywania mleka w umywalkę z podgrzewaczem do wody. Nie ulega zatem żadnej wątpliwości, iż skarżący do dnia [...] sierpnia 2006 r. nie przygotował ścian i podłóg na 12 stanowiskach krów mlecznych w pomieszczeniach do udoju, a tym samym nie dostosował swojego gospodarstwa do standardu określonego w planie dofinansowania. Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego w zakresie terminu zakończenia planowanego przedsięwzięcia, Sąd I instancji wskazał, że termin 12 miesięcy na realizację przedsięwzięcia, o którym mowa w § 6 ust. 2 rozporządzenia, jest terminem ostatecznym i ulega skróceniu w przypadku złożenia przez producenta rolnego oświadczenia o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia. Skarżący, składając oświadczenie w dniu [...] lipca 2007 r. w sposób nie pozostawiający wątpliwości zrezygnował z możliwości realizowania zamierzeń w okresie 12 miesięcy od dnia przyznania płatności. Ponadto użyte w oświadczeniu składanym przez beneficjentów przedmiotowych programów sformułowanie: "oświadczam, że w dniu w którym upłynął termin zakończenia realizacji przedsięwzięcia (...)" w sposób klarowny i nie budzący żadnych wątpliwości potwierdza zakończenie inwestycji, czyli tym samym skrócenie do tego momentu terminu zakończenia planowanego przedsięwzięcia. Z § 9 ust. 3 rozporządzenia wynika, że termin wypłaty drugiej raty przyznanego dofinansowania wynosi 60 dni od dnia złożenia przedmiotowego oświadczenia. Oczywiste jest więc, że warunki wynikające z planu dofinansowania winny być zrealizowane w dniu, w którym składane jest oświadczenie. Gdyby zamiarem ustawodawcy, jak sugeruje skarżący, nie było powiązanie terminu zakończenia inwestycji ze złożonym oświadczeniem, możliwa byłaby sytuacja, w której organ dysponując złożonym oświadczeniem i pomimo braku realizacji przedsięwzięcia musiałby wypłacić drugą ratę przyznanej pomocy w terminie 60 dni od dnia złożenia oświadczenia. Sąd I instancji stanął na stanowisku, że brak realizacji przez skarżącego całości przedsięwzięcia spowodowało ziszczenie się przesłanki z § 10 ust. 1 rozporządzenia skutkującej żądaniem zwrotu otrzymanej płatności wraz z odsetkami. W skardze kasacyjnej pełnomocnik R. K. zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c i § 9 ust. 3 pkt. 1 lit. b rozporządzenia, poprzez uznanie, że termin określony w § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c, w przypadku złożenia przez beneficjenta oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt. 1 lit. b ulega automatycznemu skróceniu, a tym samym w momencie, gdy w toku sprawdzenia jego realizacji właściwy organ ustali, że przedsięwzięcie nie zostało wykonane w całości - na beneficjenta zostaje nałożona sankcja administracyjna w postaci utraty powoływania się na termin określony w § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c, bez względu na to czy w późniejszym czasie złoży korektę do oświadczenia i zrealizuje przedsięwzięcie określone w planie dostosowania oraz osiągnie wielkość ekonomiczną gospodarstwa rolnego wynoszącą co najmniej 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji Komisji (EWG) nr 85/377 z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz.Urz. WE L 220 z 17.08.1985, z późn. zm.) - w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt. 1 lit. b. rozporządzenia. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zabrakło powołania się lub wskazania konkretnych przepisów prawa materialnego, na mocy których termin ostateczny określony w § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c ulegałby automatycznemu skróceniu w przypadku złożenia wcześniej przez producenta rolnego oświadczenia o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia, a tym samym w momencie, gdy w toku dokonywania kontroli realizacji przedsięwzięcia przez właściwy organ ustalone zostanie, że przedsięwzięcie nie zostało wykonane w całości. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że zarówno z wykładni językowej ww. przepisu, jak i § 9 ust. 3 pkt 1 lit. b rozporządzenia, w żaden sposób nie wynika ewentualna "sankcja administracyjna" mająca przejawiać się w skróceniu czasookresu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. Skarżący ostatecznie pismem z dnia [...] września 2006 r., tj. przed upływem wymagalnego terminu, złożył korektę do oświadczenia z dnia [...] lipca 2006 r., w którym min. oświadczył, że dobudował 5 stanowisk. Korekta tego oświadczenia została przyjęta w Biurze Powiatowym ARiMR w C. w dniu [...] września 2006 r., a organy administracji publicznej od tej daty nie przeprowadziły żadnej kolejnej kontroli realizacji przedsięwzięcia w jego gospodarstwie, ani też sam zainteresowany nie był o niej w żaden sposób informowany. Kontrola zrealizowania przedsięwzięcia przez producenta rolnego jest wymogiem, a nie uznaniem administracyjnym i dopiero po jej pozytywnym wyniku dochodzi do wypłaty II raty płatności. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2011 r. skarżący powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 582/10, z którego wynika, że złożenie wcześniej oświadczenia o wykonaniu przedsięwzięcia przed upływem wyznaczonego terminu nie jest deklaracją właściwą, uzasadniającą skrócenie tego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Została ona oparta na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. tj. naruszeniu prawa materialnego, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c i § 9 ust. 3 pkt. 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 17 poz.142 ze zm.). Realizacja wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków EFOGR poprzez dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej uregulowana była w okresie objętym niniejszą sprawą, ustawą z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz wydanym na jej podstawie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Przepisy wymienionego wyżej rozporządzenia regulują w sposób kompletny szczegółowe warunki i tryb udzielania oraz zwracania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Zgodnie z § 6 ust. 2 pkt. 2 lit. c ww. rozporządzenia plan dostosowania zawiera w szczególności: opis przedsięwzięć, o których mowa w § 3 pkt 3, oraz termin ich realizacji, który wynosi: nie więcej niż 12 miesięcy od dnia przyznania płatności – w przypadku przedsięwzięć określonych w § 3 pkt 3 lit.b. Z treści § 9 ust. 1 rozporządzenia wynika, że płatność na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów UE jest wypłacana w dwóch ratach. Zgodnie z § 9 ust. 2 pierwszą ratę wypłaca się w terminie 60 dni od dnia, gdy decyzja o przyznaniu płatności, stała się ostateczna. Stosownie zaś do § 9 ust. 3 pkt 1 drugą ratę płatności wypłaca się, jeżeli producent rolny: a) zrealizował w terminie przedsięwzięcie określone w planie dostosowania oraz nie później niż w dniu, w którym upłynął termin zakończenia realizacji tego przedsięwzięcia, osiągnął wielkość ekonomiczną gospodarstwa rolnego wynoszącą co najmniej 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji Komisji (EWG) nr 85/377 z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. Urz. WE L 220 z 17.08.1985, z późn. zm.), b) złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin zakończenia realizacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania, na formularzu udostępnionym przez Agencję, oświadczenie o: – zakończeniu realizacji tego przedsięwzięcia, – tym, że wielkość ekonomiczna gospodarstwa rolnego wynosi co najmniej 4 EJW (ESU). Z postanowień przytoczonych przepisów wynika, że wypłata pierwszej raty, następująca po uprawomocnieniu się decyzji o przyznaniu pomocy, nie jest obwarowana żadnym warunkiem, natomiast wypłata drugiej raty jest uzależniona od wykonania w terminie przedsięwzięcia, na które udzielona została pomoc oraz od złożenia oświadczenia o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia, w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin zakończenia jego realizacji. Rozporządzenie w § 10 ust. 1 reguluje konsekwencje nie podjęcia we wskazanych terminach powyższych działań. Pierwsza rata płatności podlega zwrotowi, jeżeli producent rolny nie zrealizował w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania lub nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 lit.b. Przytoczone uregulowania jasno określają skutki niedopełnienia przez beneficjenta działań, do których zobowiązał się w określonym terminie tj. zrealizowanie przedsięwzięcia oraz złożenie oświadczenia. Producentowi rolnemu nie jest wypłacana druga rata płatności, a pierwsza rata podlega zwrotowi. Powołane przepisy stanowią kompleksową regulację obejmującą zabezpieczenie przed dokonaniem nieuzasadnionych płatności na rzecz producentów rolnych niewywiązujących się z przyjętych na siebie zobowiązań. Sankcja w postaci zwrotu pierwszej raty oraz niewypłacenia drugiej raty związana jest z niewykonaniem zobowiązania lub niezłożeniem oświadczenia w terminie. Nie będzie miała ona zastosowania w sytuacji, gdy producent rolny wywiązał się z realizacji zobowiązania, ale wcześniej, tzn. przed upływem terminu do jego realizacji, złożył wadliwe oświadczenie, po czym prawidłowe oświadczenie złożył w terminie przewidzianym w § 9 us.3 pkt 1 lit.b oraz, co należy jeszcze raz podkreślić - zrealizował przedsięwzięcie w terminie. Przepisy rozporządzenia nie przewidują za przedwczesne złożenie oświadczenia żadnej sankcji. Poprzez realizację przedsięwzięcia w terminie, cel regulacji w postaci zmodernizowania gospodarstwa producenta rolnego i poprawy jego rentowności, został osiągnięty. Zarówno z przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, jak i wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. nie można wywieść obowiązku zwrotu już uzyskanej pomocy, jako sankcji za przedwczesne złożenie wadliwego oświadczenia o wykonaniu przedsięwzięcia, jeżeli następnie zobowiązanie zostało zrealizowane w terminie, a prawidłowe oświadczenie beneficjent złożył w terminie wymaganym stosownymi przepisami. Omawiana sankcja byłaby nieproporcjonalna do popełnionego uchybienie i sprzeczna także z celami prawa unijnego tj. rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającym i uchylającym niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE nr L 160 z dnia 26 czerwca 1999 r.). Zgodnie z p.(18) preambuły do rozporządzenia, celem wspólnotowej pomocy inwestycyjnej jest zmodernizowanie gospodarstw rolnych i poprawa ich rentowności. Brak jest zatem uzasadnienia dla odebrania pomocy producentowi rolnemu, który przy użyciu środków pomocowych zrealizował przedsięwzięcie zgodnie z planem dostosowania i w terminie. Stanowisko Sądu pierwszej instancji, że termin 12 miesięcy na realizację przedsięwzięcia ulega skróceniu w przypadku złożenia przez producenta rolnego oświadczenie o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia, nie znajduje oparcia zarówno w wykładni językowej, jak też celowościowej przepisów powołanych w podstawie skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 i art. 203 pkt 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.