II SA/Lu 557/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie pozostawienia bez rozpoznania skargi dotyczącej niezachowania warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący jako zaskarżone orzeczenie wskazał wprost postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia w sprawie pozostawienia bez rozpoznania skargi dotyczącej niezachowania warunków zabudowy, podnosząc, że do chwili obecnej nie otrzymał od organu I instancji zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 238 § 1 kpa. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie WINB było już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 27 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Lu 610/09 oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego, że zażalenie od postanowienia PINB z dnia [...]. nie było dopuszczalne. Ponowna kontrola postanowienia WINB przez Sąd nie jest zatem możliwa, dlatego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. Ubocznie należy przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku z dnia 27 listopada 2009r. wyjaśnił skarżącemu, iż "brak zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi może być natomiast przedmiotem kolejnej skargi (skierowanej do organu administracyjnego), która ma za przedmiot właśnie sposób rozpoznania skargi (...)." Z tych względów należało orzec, jak w sentencji.