II SO/Wa 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy C. postanawia: 1) wymierzyć Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych; 2) zasądzić od Wójta Gminy C. na rzecz K. K. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 7 kwietnia 2010 r. W dniu 10 maja 2010 r. K. K. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy C. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na ww. skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy C. wniósł o jego oddalenie, jednocześnie wskazując na bezzasadność skargi. Podał, iż starał się, w zakresie swoich możliwości, zadośćuczynić wnioskowi strony o udostępnienie informacji publicznej, jednak K. K. nie skorzystał z możliwości, jakie zostały mu do tego stworzone, zaś podejmowane przez niego działania skutecznie wydłużają czas postępowania i tym samym utrudniają pracę tut. Urzędu (w dniu [...] kwietnia 2010 r. zainteresowany złożył dwa kolejne wnioski w przedmiocie dostępu do informacji publicznej). Organ stwierdził ponadto, iż pismem z dnia [...] maja 2010 r., wykonując dyspozycję art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powiadomił wnioskodawcę o możliwości zapoznania się z żądanymi dokumentami, zatem postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe, zaś wniosek o wymierzenie grzywny – nieuzasadniony. Jednocześnie organ nadesłał do Sądu przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 powołanej ustawy uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Z akt niniejszej sprawy oraz z akt sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy C. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, o sygn. akt II SAB/Wa 155/10, wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ww. skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy dopiero w ramach udzielonej odpowiedzi na wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny, tj. w dniu 28 maja 2010 r. (data stempla pocztowego). Zestawiając zatem datę 28 maja 2010 r. z datą wpływu skargi do organu, która to data przypadła na dzień 7 kwietnia 2010 r. (dowód – prezentata organu na skardze), stwierdzić należy, że Wójt Gminy C. nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu piętnastu dni, a opóźnienie to wyniosło 36 dni, bowiem ostatni dzień terminu na przesłanie skargi do Sądu przypadał na dzień 22 kwietnia 2010 r. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co w związku z zajętym przez Wójta Gminy C. w odpowiedzi na wniosek stanowiskiem należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o której mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jakkolwiek w niniejszej sprawie organ, wobec którego sformułowano zarzut bezczynności, ostatecznie przekazał, określone w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dokumenty, to jednak przekazanie to nastąpiło z ponad dwukrotnym przekroczeniem zakreślonego tymi przepisami terminu. Ponadto, podkreślenia wymaga, iż skarga K. K. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W konsekwencji, wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma przede wszystkim charakter restrykcyjny. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z niezbędnymi dokumentami, została przekazana do Sądu ze znaczącym opóźnieniem, odstąpienie od wymierzenia grzywny niweczyłoby przypisywany tej instytucji charakter. W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek trudności natury techniczno – organizacyjnej w realizacji wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej oraz okoliczność powiadomienia go o możliwości zapoznania się z żądanymi dokumentami nie powodują, że opóźnienie w przekazaniu skargi można uznać za usprawiedliwione. Fakt pozostawania lub niepozostawania przez Wójta Gminy C. w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku strony z dnia [...] lutego 2010 r. jest bowiem kwestią wtórną wobec istniejącego obowiązku nadesłania w tej sprawie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, i nie podlega ocenie Sądu przy orzekaniu w przedmiocie wymierzenia grzywny. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Należy zaznaczyć, że przekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie określonym w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, czy też – jak w niniejszym przypadku – w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bezwzględnym obowiązkiem organu i odrębną, od merytorycznego załatwienia sprawy, kwestią. Podnoszone przez Wójta Gminy C. argumenty w żadnym razie nie zwalniały go od wykonania ww. obowiązku. Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek K. K. za uzasadniony. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie znaczącą zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynoszącą 36 dni, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Sąd wziął także pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy i wymierzył grzywnę w wysokości 1.000 zł. Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r. – M. P. z 2010 r. Nr 7, poz. 67) wyniosła 3.102, 96 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasądzona od Wójta Gminy C. na rzecz K. K. kwota [...] zł stanowi wartość uiszczonego wpisu sądowego.