IV SA/Wa 1012/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi R. M., J. M. oraz J. M. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - IV SA/Wa 1012/10 Uzasadnienie Minister Gospodarki decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lutego 2010 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej orzeczeniem Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. znak: [...] w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa pn. M. Organ wskazał, że wnioskiem z dnia 30 stycznia 2007 r. R. M., J. M. i J. M., jako spadkobiercy Z. M. (dawnego właściciela przedmiotowego przedsiębiorstwa oraz nieruchomości, na której było ono zorganizowane), zwrócili się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem wnosząc jednocześnie o przekazanie akt po wydaniu decyzji przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do Ministra Gospodarki w celu zbadania legalności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r., podjętego w następstwie zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] listopada 1956 r. Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r, a postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. przekazał wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r. Ministrowi Gospodarki. Na podstawie art. 61 § 4 k. p. a. Minister Gospodarki w dniu 2 czerwca 2008 r. zawiadomił R. M., J. M. oraz J. M. o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Minister Gospodarki nie stwierdził nieważności powyższego orzeczenia. Zdaniem organu stwierdzenie nieważności zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. stanowiącego podstawę do wydania orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. nie jest przesłanką do stwierdzenia nieważności tego orzeczenia, lecz może być rozważane w ramach dyspozycji art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. stanowiącego, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W dniu 24 lipca 2008 r. J. M., R. M. i J. M. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2008 r. wskazując ponadto, że intencją ich wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. było i jest wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r, w kontekście decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r., w drodze zastosowania trybu określonego w art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w sytuacji, gdy środek prawny wskazany w art. 156 § 1 pkt 2 k. p. a. stał się podstawą niewłaściwą. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Gospodarki decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r, sygn. akt IV SA/Wa 10/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że to strona wnosząca podanie do organu decyduje o przedmiocie postępowania. Jeśli z treści podania nie wynika w sposób jednoznaczny, co jest przedmiotem żądania strony, obowiązkiem organu jest zwrócić się do strony w trybie art. 64 § 2 k. p. a. o sprecyzowanie żądania, w terminie 7 dni z pouczeniem, że niezachowanie tego terminu spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Nadto Sąd podniósł, iż Minister Gospodarki w oparciu o wniosek skarżących z dnia 30 stycznia 2007 r. nie był uprawniony do wszczęcia postępowania nieważnościowego i poddania w tym trybie kontroli orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. Wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r. jest w ocenie Sądu sformułowany ogólnikowo i z jego treści można jedynie wywieść żądanie zbadania legalności orzeczenia o przejęciu przedmiotowego przedsiębiorstwa na własność Skarbu Państwa. Zabrakło w nim wskazania trybu przeprowadzenia kontroli tego rozstrzygnięcia, to znaczy, czy ma ono nastąpić w postępowaniu o wznowienie postępowania czy w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia. Sąd podniósł więc, iż rzeczą organu naczelnego było zwrócenie się do skarżących na zasadzie art. 64 § 2 k. p. a. o sprecyzowanie żądania z jednoczesnym zastosowaniem się do obowiązku określonego w art. 9 k. p. a. Minister Gospodarki uchybił tym obowiązkom, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Sąd stwierdził, iż skarżący w skardze, jak też we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyraźnie sprecyzowali, że ich intencją była kontrola orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa w trybie wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. Minister Gospodarki, działając na podstawie art. 64 § 2 k. p. a., a także mając na uwadze wytyczne zawarte w wiążącym go wyroku Sądu z dnia 9 kwietnia 2009 r., w dniu 14 września 2009 r. wezwał J. M., J. M. i R. M. do usunięcia braku formalnego złożonego do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi podania z dnia 30 stycznia 2007 r. w sprawie oceny legalności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. poprzez dokładne sprecyzowanie treści żądania. Pismem z dnia 21 września 2009 r. wnioskodawcy podnieśli, iż intencją ich wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. było zbadanie legalności orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. w trybie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w związku ze stwierdzeniem nieważności wskazanego zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. Organ na podstawie art. 148 § 1 k. p. a. pismem z dnia 15 października 2009 r. zwrócił się do wnioskodawców o wskazanie, kiedy dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i przedłożenia dowodów potwierdzających tę okoliczność, tj. wskazania dnia, w którym dowiedzieli się o wyeliminowaniu z obrotu prawnego zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w związku ze stwierdzeniem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nieważności tego zarządzenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawcy w piśmie z dnia 29 października 2009 r., stwierdzili, iż ich wniosek związany z badaniem legalności orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. został zawarty w piśmie z dnia 30 stycznia 2007 r. skierowanym do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Pierwsza cześć tego wniosku łączyła się z postępowaniem administracyjnym dotyczącym stwierdzenia w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k. p. a. nieważności zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem, a druga odnosiła się już do przyszłego postępowania administracyjnego Ministra Gospodarki związanego z wyeliminowaniem z obrotu prawnego orzeczenia z [...] czerwca 1962 r. Ta druga część wniosku stała się aktywna i aktualna w momencie uprawomocnienia się decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. o stwierdzeniu nieważności zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem, W związku z powyższym, ponownie rozpatrując wniosek skarżących, organ wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Natomiast zgodnie z art. 148 § 1 k. p. a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie jednomiesięcznego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody wskazujące na jego zachowanie. Minister Gospodarki stwierdził, iż wcześniejsze wyeliminowanie z obrotu prawnego zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem, w związku ze stwierdzeniem jego nieważności przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2008 r., może stanowić skuteczną przesłankę do wystąpienia, w terminie wskazanym w art. 148 § 1 k. p. a. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. na mocy art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. W ocenie Ministra Gospodarki początek biegu jednomiesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od terminu (daty), w którym wnioskodawcy dowiedzieli się o stwierdzeniu nieważności wskazanego zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. Organ pozyskał do akt sprawy dwa dowody, tj. wyżej cytowane wyjaśnienia złożone w dniu 29 października 2009 r. przez wnioskodawców oraz uwierzytelnione za zgodność z oryginałem kserokopie zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. Zgodnie z wyjaśnieniami udzielonymi przez wnioskodawców (pismo z dnia 29 października 2009 r.) ich wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r., skierowany do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w części związany z "badaniem legalności" orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r., stał się aktywny i aktualny w momencie uprawomocnienia się decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. Natomiast jak wynika z uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem kserokopii zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. strony tego postępowania otrzymały tą decyzję odpowiednio: J. M. -19 marca 2008 r., a J. M. i R. M. - 26 marca 2008 r. W powyższych datach decyzja ta stała się również ostateczna. Na tej podstawie Minister Gospodarki podniósł w skarżonej decyzji, że miesięczny termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania upłynął: dla J. M. w dniu 19 kwietnia 2008 r., a dla J. M. i R. M. - w dniu 26 kwietnia 2008 r. W tych datach osoby te już wiedziały o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, czyli o treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. Organ wskazał, że Sąd w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. stwierdził iż Minister Gospodarki w oparciu o wniosek skarżących z dnia 30 stycznia 2007 r. nie był uprawniony do wszczęcia postępowania nieważnościowego i poddania w tym trybie kontroli orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r., bowiem powyższy wniosek jest sformułowany ogólnikowo i z jego treści można jedynie wywieść, że żądano zbadania legalności orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Skarbu Państwa. Zabrakło w nim wskazania trybu przeprowadzenia kontroli tego rozstrzygnięcia, czy w postępowaniu o wznowienie postępowania, czy też w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, a także iż skarżący w skardze, jak też we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sprecyzowali, że ich intencją była kontrola orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa w trybie wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. Tym samym to Sąd w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. zwrócił organowi uwagę, iż wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r. nie może zostać uznany za złożony w trybie "wznowieniowym", albowiem zabrakło w nim w ogóle wskazania trybu przeprowadzenia kontroli rozstrzygnięcia z 1962 r. Zdaniem organu wyraźne żądanie zbadania legalności orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. w trybie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. nastąpiło dopiero w ich wniosku z dnia 24 lipca 2008 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazano w nim, że intencją ich wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. było i jest wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. w kontekście decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. w drodze zastosowania trybu określonego w art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w sytuacji, gdy środek prawny wskazany w art. 156 § 1 pkt 2 kpa stał się podstawą niewłaściwą. Brak jest więc w ocenie organu podstaw prawnych do potraktowania wniosku R. M., J. M. i J. M. z dnia 30 stycznia 2007 r. jako złożonego w trybie wznowieniowym, ponieważ - jak zauważył Sąd - zabrakło w nim wskazania trybu przeprowadzenia kontroli tego rozstrzygnięcia. Istotne znaczenie ma ponadto fakt, iż w dniu złożenia przez nich wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. nie istniały jeszcze przesłanki do skutecznego żądania wszczęcia przed Ministrem Gospodarki postępowania wznowień iowego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 w związku z art. 148 § 1 k. p. a., bowiem z obrotu prawnego nie zostało jeszcze wyeliminowane zarządzenie nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem. Skarżący w ocenie organu nie udowodnili, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone przez nich przed upływem miesięcznego terminu, liczonego od dnia, kiedy decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. nabyła walor ostateczności, tj. 19 marca 2008 r. oraz 26 marca 2008 r. Przedmiotowe podanie zostało złożone dopiero w dniu 24 lipca 2008 r., z uchybieniem terminów do jego złożenia określonych w art. 148 § 1 k. p. a. Skargę do Sądu na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2010 r. wnieśli R. M., J. M. i J. M. zarzucając jej wadliwą interpretację art. 148 § 1 k. p. a., a nadto pozostawanie w sprzeczności z wyrokiem Sądu z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 10/09. Skarżący podnieśli, że wnioskiem z dnia 30 stycznia 2007 r., obejmującym dwa odrębne żądania, zwrócili się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o 1) stwierdzenie nieważności zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w trybie art. 156 § 1 pkt. 2 k. p. a. oraz 2) zbadanie przez Ministra Gospodarki legalności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa młyna, a także żądanie przekazania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - po zakończeniu postępowania nieważnościowego i wydaniu decyzji - do Ministra Gospodarki całości akt przedmiotowej sprawy, w tym także wniosku z 30 stycznia 2007 r. w celu oceny legalności orzeczenia z 1962 r. Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził nieważność zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. przekazał wniosek skarżących z dnia 30 stycznia 2007 r. wraz z pozostałymi aktami sprawy do dalszego rozpatrywania Ministrowi Gospodarki stosownie do jego uprawnień związanych z badaniem legalności orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. Decyzjami z dnia [...] lipca 2008 r. i [...] listopada 2008 r. Minister Gospodarki nie stwierdził nieważności orzeczenia z 1962 r. bezpodstawnie przyjmując za podstawę orzekania - wbrew żądaniu zawartemu we wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r., a uściślonym w lipcu 2008 r. w toku postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy - art. 156 § 1 pkt. 2 k. p. a. Sąd wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r. uchylił obie decyzje Ministra Gospodarki wykazując bezpodstawność działania tego Ministra co do prawnych podstaw orzekania i stwierdzając, że organ w oparciu o wniosek skarżących z dnia 30 stycznia 2007 r. nie był uprawniony do wszczęcia postępowania nieważnościowego i poddania w tym trybie kontroli legalności orzeczenia z dnia [...] czerwca 1962 r. Sąd podniósł, że wniosek skarżących z 30 stycznia 2007 r. jest sformułowany ogólnikowo i z jego treści można jedynie wywieźć, że żądano zbadania legalności orzeczenia z 1962 r. Zabrakło w nim wskazania trybu przeprowadzenia kontroli tego rozstrzygnięcia, czy w postępowaniu o wznowienie postępowania, czy też w postępowaniu o stwierdzenie nieważności. Rzeczą organu było zwrócenie się do skarżących o sprecyzowanie żądania, z jednoczesnym zastosowaniem się do obowiązku z art. 9 k. p. a., a skarżący w skardze, jak też we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wyraźnie sprecyzowali, że ich intencją była kontrola orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa w trybie wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. Organ będąc związany wyrokiem zażądał sprecyzowania treści żądania zawartego w drugiej części wniosku z 30 stycznia 2007 r. Pismem z dnia 21 września 2009 r. skarżący potwierdzili, że intencją tej części wniosku było zbadanie legalności orzeczenia z [...] czerwca 1962 r. w trybie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w związku ze stwierdzeniem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nieważności zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. Pismem z dnia 15 października 2009r Ministerstwo Gospodarki zażądało -powołując się na art. 148 § 1 k. p. a. - przekazania informacji co do terminu związanego z okolicznościami, które stanowią podstawę do wznowienia postępowania. Pismem z dnia 29 października 2009 r. skarżący stwierdzili, że okoliczności te są znane organowi, a wynikają one ze zgromadzonego materiału dowodowego. Jeszcze raz skarżący podnieśli, że omawiana kwestia wynika z wniosku z 30 stycznia 2007 r. (z jego drugiej części) i nie wymaga jakiegokolwiek dodatkowego udokumentowania. W momencie bowiem uprawomocnienia się decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2008 r. stwierdzającej nieważność zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. wniosek z 30 stycznia 2007 r. stał się automatycznie aktywny i z tą chwilą spełniona została przez skarżących przesłanka przewidziana w art. 148 § 1 k. p. a., stąd jednomiesięczny termin został przez skarżących zachowany. W ocenie skarżących stanowisko organu pozostaje w kolizji z materiałem sprawy oraz ustaleniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r, który podkreślił, że wniosek skarżących z 30 stycznia 2007 r., aby mógł być dalej procesowany, wymagał jedynie sprecyzowanie żądania odnośnie trybu jego rozpoznania. Przyjęcie, że sprecyzowane przez skarżących żądanie kontroli w trybie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. orzeczenia z 1962 r. nastąpiło dopiero w piśmie z dnia 24 lipca 2008 r. stanowi nadużycie prawa. Z literalnego brzmienia tekstu pisma z 24 lipca 2008 r. wynika, że stanowisko skarżących nie było nowym, odrębnym żądaniem skarżących, a jedynie doprecyzowało ogólnie sformułowane żądanie zawarte we wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zasadnie w ocenie Sądu organ uznał, że podanie skarżących o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] czerwca 1962 r. zostało wniesione w dniu 24 lipca 2008 r, tj. z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k. p. a. Zgodnie z tym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie podstawę do wznowienia postępowania stanowi wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2008 r. stwierdzającej nieważność zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem. Jak wynika z akt skarżący dowiedzieli się o decyzji z dnia [...] marca 2008 r. odpowiednio: J. M. -w dniu 19 marca 2008 r., a J. M. i R. M. - w dniu 26 marca 2008 r. Miesięczny termin na wystąpienie z podaniem o wznowienie postępowania upfynął więc dla J. M. w dniu 19 kwietnia 2008 r., a dla J. M. i R. M. w dniu 26 kwietnia 2008 r. Jednocześnie wskazać należy przyczyny, dla których nie można uznać, że skarżący w podaniu z dnia 30 stycznia 2007 r. wnieśli podania o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem z 1962 r. Po pierwsze, Sąd - w wiążącym zarówno organ, jak i Sąd orzekający w niniejszym składzie - w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. stwierdził, iż wniosek skarżących z dnia 30 stycznia 2007 r. został sformułowany ogólnikowo i z jego treści można jedynie wywieść, że żądano zbadania legalności orzeczenia z 1962 r. Zdaniem Sądu wyrażonym w powyższym wyroku we wniosku z dnia 30 stycznia 2007 r. zabrakło wskazania trybu przeprowadzenia kontroli rozstrzygnięcia z 1962 r., czy w postępowaniu o wznowienie postępowania, czy też w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia. Sąd w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. wskazał jednocześnie, że skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 lipca 2008 r. oraz w skardze sprecyzowali, że ich intencją była kontrola orzeczenia z 1962 r. w trybie wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. Trafnie zatem wnioskuje organ w zaskarżonej decyzji, że Sąd w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. zwrócił organowi uwagę, iż wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r, nie może zostać uznany za złożony w trybie wznowieniowym. Niezasadny jest więc argument skarżących, że z chwilą zaistnienia podstawy do wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem z 1962 r., tj. z chwilą wydania ostatecznej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] marca 2008 r. stwierdzającej nieważność zarządzenia nr [...] Ministra Skupu z dnia [...] lutego 1956 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedmiotowym przedsiębiorstwem, staje się automatycznie aktywny wniosek z dnia 30 stycznia 2007 r. o zbadanie legalności orzeczenia z dnia 1962 r. Po drugie, w dniu 30 stycznia 2007 r. nie nastąpiła jeszcze podstawa do wznowienia postępowania, ponieważ - jak wskazano powyżej - jest nią wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu [...] marca 2008 r. ostatecznej decyzji o stwierdzeniu nieważności orzeczenia z 1962 r. Stosownie bowiem do art. 145 § 1 pkt 8 k. p. a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Powyższe wskazuje, iż organ prawidłowo uznał, że skarżący wnieśli podanie o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem z dnia 1962 r. z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k. p. a., co zasadnie przesądziło o odmowie wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).