II SA/Gl 252/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2010 r. sprawy ze skargi "A" Sp. Jawnej w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oddala skargę. Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w M., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta M., decyzją z dnia [...]roku nr [...], nałożył na Przedsiębiorstwo "A" Spółka Jawna z siedzibą w R. karę pieniężną w kwocie 331.994,00 zł za zajęcie z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu zarządcy drogi, pasa drogowego ul. [...] w M. o powierzchni 448,40 m2, w okresie do [...] roku do [...] roku. W odwołaniu od tej decyzji strona reprezentowana przez H. B. wystąpiła o jej uchylenie w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku na podstawie art. 134 kp stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wobec doręczenia decyzji organu I instancji stronie w dniu [...] roku, ustawowy termin do wniesienia odwołania przewidziany art. 129 § 2 kpa, upływał [...] roku (wtorek). Odwołanie noszące datę sporządzenia [...] roku zostało wniesione [...] roku, co wynika ze znajdującego się na odwołaniu odcinku pieczęci o treści "wpłynęło MZD M. [...]r." Oznacza to, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, a ponieważ nie towarzyszył mu wniosek o przywrócenie terminu organ był zobowiązany art. 134 kpa do stwierdzenia uchybienia terminu. W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie postanowienia ostatecznego jako wydanego z naruszeniem art. 129 § 2 kpa oraz art. 134 kpa. W uzasadnieniu skarżący podał, że odwołanie zostało wysłane przez wspólnika H. B. w dniu [...] roku w godzinach późnowieczornych z Urzędu Pocztowego [...]. Skarżący nie posiada dowodu nadania, chociaż pismo było wysłane listem poleconym, ponieważ dowód ten zaginął. W związku z tym – zdaniem skarżącego – organ powinien wyjaśnić w Urzędzie Pocztowym w [...]czy pracownicy tego Urzędu doręczali przesyłki na adres siedziby Miejskiego Zarządu Dróg w M. w [...] roku, sposób doręczania przesyłek poleconych adresatowi, a także ustalić czy istnieją możliwości stwierdzenia doręczenia w dniu [...] roku przesyłki nadanej w dniu [...]roku w Urzędzie Pocztowym w [...], a w konsekwencji ustalenia nadawcy tej przesyłki. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podkreślając, że wniesienie odwołania za pośrednictwem poczty, powinno być udowodnione przez skarżącego. Na potwierdzenie tego stanowiska organ odwoławczy powołał się na orzecznictwo sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny jest powołany do kontroli zgodności zaskarżonych aktów z prawem, co oznacza, że może zaskarżone postanowienie wzruszyć tylko wówczas, gdy przy jego wydaniu doszło do naruszenia prawa, które mogło mieć (miało) wpływ na wynik sprawy. W sprawie jest niesporne, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...]roku. Niesporne jest więc także, że 14-dniowy termin do złożenia odwołania wynikający z art. 129 § 2 kpa mijał z dniem [...] roku. Zgodnie z art. 57 § 5 kpa termin uważa się w szczególności za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. W takim wypadku decyduje data stempla pocztowego. Natomiast w przypadku złożenia pisma bezpośrednio w organie administracji publicznej decyduje data prezentaty. W niniejszej sprawie na odwołaniu znajduje się prezentata MZD w M. L.Dz. 466. Skarżący twierdzi, że odwołania nie składał osobiście, lecz przesłał za pośrednictwem poczty przesyłką poleconą w dniu [...]roku, jednakże nie posiada dowodu nadania tej przesyłki. Brak dowodu nadania przesyłki skutkuje w ocenie składu orzekającego – brakiem dowodu na okoliczność daty nadania przesyłki w urzędzie pocztowym, a także dowodu, że przesyłka ta była nadesłana za pośrednictwem poczty. Skarżący jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a zatem orientuje się jak ważne dla strony jest posiadanie dowodu złożenia odwołania. Bezspornym dowodem nadania odwołania w terminie byłby dowód nadania przesyłki poleconej, którym jednak skarżący nie dysponuje. Skład orzekający podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 28 marca 2008 roku, sygn. akt II GSK 10/08, iż ciężarem dowodu zachowania terminu do złożenia odwołania obciążony jest skarżący. Organ orzekający nie miał obowiązku prowadzenia w tym zakresie postępowania, bowiem posiadał dowody jednoznacznie wskazujące na uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji żądanie skarżącego zawarte w skardze, by organ orzekający wyjaśnił kwestie dotyczące sposobu doręczenia przesyłki zawierającej odwołanie nie jest uprawnione. Skoro w sprawie skarżący nie dysponuje pocztowym dowodem nadania odwołania ani żadnym innym dowodem wskazującym na to, kiedy odwołanie złożył, to przyjęcie za datę złożenia odwołania datę jego wpływu do organu umieszczoną na znajdującej się na odwołaniu prezentacie uznać należy za prawidłowe. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) skarga podlegała oddaleniu. Zawarty w skardze wniosek o przesłuchaniu przez Sąd w charakterze świadków H. B. oraz G. D. nie mógł być uwzględniony. Sąd administracyjny – zgodnie z art. 106 § 3 ppsa – może na wniosek strony lub z urzędu przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.