I OZ 1011/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 o odmowie dokonania wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 w sprawie ze skargi J.Ż. na bezczynność Wójta Gminy T. postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 odmówił J.Ż. sprostowania protokołu rozprawy z dnia 16 września 2010 r. w sprawie z jej skargi na bezczynność Wójta Gminy T. W uzasadnieniu podał, że wniosek o skarżącej o sprostowanie i uzupełnienie ww. protokołu był spóźniony, gdyż został złożony w dniu 19 listopada 2010 r. Odwołanie od powyższego zarządzenia wniosła J.Ż. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 odwołanie skarżącej oddalił. J.Ż. pismem z dnia 2 lutego 2011 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wykładnię ww. postanowienia z dnia 17 stycznia 2011 r. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 odmówił dokonania wykładni ww. postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) stwierdził, że wykładnia orzeczenia, które nie podlega uzasadnieniu nie jest dopuszczalna. Wskazał, że w przypadkach objętych regulacją art. 103 P.p.s.a. (sprostowanie lub uzupełnienie protokołu) od zarządzenia przewodniczącego przysługuje odwołanie do składu sądu. Z kolei, od postanowienia tego Sądu nie przysługuje zażalenie i nie podlega ono pisemnemu uzasadnieniu ani z urzędu, ani też na wniosek. Poza tym, Sąd pierwszej instancji podał, że wniosek o wykładnię nie może opierać się na ogólnikowym stwierdzeniu, że rozstrzygnięcie jest "niejednorodne i samo w sobie może budzić rozliczne wątpliwości". Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.Ż., wnoszą o jego uchylenie. W ocenie skarżącej jest ono nieczytelne i nie podaje powodów odmowy sprostowania protokołu rozprawy z dnia 16 września 2010 r. Ponadto wskazała, że jako czynny notariusz zna od wielu sędziego P.L. i związku z powyższym uważa, że powinien być od rozpoznania tej sprawy wyłączony. Poza tym, wniosła o zwrot opłaty od zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 P.p.s.a., Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Natomiast stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na wstępie wyjaśnić należy, że konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). W piśmiennictwie prawniczym jak i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje, że nie jest dopuszczalna wykładnia orzeczenia, które nie podlega uzasadnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2009 r., II FZ 120/09, LEX nr 575373; B. Dauter, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 158), komentarz LEX 2011). Trudno sobie bowiem wyobrazić, aby wykładnia sentencji orzeczenia mogła mieć miejsce bez odwoływania się do treści uzasadnienia. Z drugiej strony, podkreślić należy, że osoba wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, ze wniosek skarżącej nie posiadał żadnego uzasadnienia. Skarżąca nie wskazała, które fragmenty postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/09 oddalającego jej odwołanie od zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego o odmowie sprostowania protokołu rozprawy z dnia 16 września 2010 r. były w jej ocenie sformułowane w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wykładnię postanowienia oddalającego odwołanie od zarządzenia przewodniczącego składu o odmowie sprostowania protokołu rozprawy. Postanowienie to jest niezaskarżalne i nie podlega uzasadnieniu. (art. 103 w zw. z art. 194 § 1 i art. 163 § 2 P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem wywiódł, iż dokonanie jego wykładni było niedopuszczalne. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.