I SA/Kr 436/10

Sygn. akt I SA/Kr 436/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2010r., sprawy ze skargi "A" K. Sp. z o.o. w K., na indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 8 grudnia 2009r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, - skargę oddala - We wniosku z dnia 15 września 2009r. "A" sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania należności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, lub które zostały uznane za nieściągalne przez podatnika, który wniósł aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w skład której wchodzą m.in. wierzytelności. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka otrzymała aportem od firmy "..." zorganizowaną część przedsiębiorstwa (zwaną dalej: ZCP) w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka wstąpiła we wszelkie prawa i obowiązki związane z działalnością ZCP. Wraz z przejętymi różnorakimi składnikami majątkowymi związanymi z działalnością ZCP w firmie "..." do Spółki trafiły również należności handlowe związane z działalnością ZCP w tym należności w przypadku których ich nieściągalność została uznana za koszt uzyskania przychodu w firmie "..." na podstawie art. 16 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka przejęła również prawa do należności uznanych w firmie "..." za nieściągalne związanych z umowami dotyczącymi działalności ZCP. Spółka przewiduje, iż w przyszłości mogą wpłynąć zapłaty do przejętych w ramach aportu ZCP faktur, których nieściągalność była uprawdopodobniona przed dniem aportu u podatnika (firmie "..."), który wniósł aportem ZCP do Spółki. Spółka przewiduje, iż w przyszłości mogą również wpłynąć zapłaty za należności uznane w firmie "..." przed dniem aportu za nieściągalne w rozumieniu art. 16 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zapłata za należności, których nieściągalność została uprawdopodobniona lub które zostały uznane za nieściągalne u innego podatnika przed aportem ZCP do Spółki stanowią dla Spółki przychód podatkowy w myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lub pkt 4d lub pkt 4e ustawy podatkowej. Zdaniem wnioskodawcy, Spółka nie jest następcą prawnym, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, podatnika który wniósł aportem ZCP. W związku z tym zapłata za faktury, których nieściągalność uprawdopodobnił bądź które uznał za nieściągalne wcześniej tenże podatnik, nie będzie stanowić przychodu podatkowego dla Spółki. Interpretacją indywidualną z dnia 8 grudnia 2009r. znak: [...], Minister Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał na treść art. 4a pkt 4, art. 12 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) podkreślając, że w wyniku wniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa aportem, wnioskodawca stał się nowym wierzycielem - podmiotem uprawnionym do żądania od dłużników spełniania świadczeń z określonych stosunków zobowiązaniowych. W związku z realizacją tych uprawnień, na jego rachunek mogą wpłynąć środki pieniężne wpłacane przez dłużników nabytych wierzytelności. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 wskazane są jedynie przykłady przysporzeń majątkowych, które zaliczają się do przychodów - ustawa używa bowiem otwartej formuły "w szczególności". Zatem wniesienie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w skład której wchodzą wierzytelności nie pozwala na proste potraktowanie skutków tej czynności jako przeniesienia na nabywcę praw i obowiązków prywatno i publicznoprawnych wnoszącego wkład. Pokrycie aportem podwyższenia kapitału zakładowego i objęcie udziałów w zamian za aport to zdarzenia, które wywołują określone konsekwencje podatkowe. Taką konsekwencją jest właśnie w szczególności brak uznania za przychód przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Nabycie przedmiotowych wierzytelności, jako wartości wnoszonych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa na kapitał zakładowy nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego u wnioskodawcy w momencie wnoszenia aportu. Wierzytelności staną się natomiast składnikami majątku Spółki, które mogą służyć uzyskiwaniu przychodów w przyszłości. Pismem z dnia 17 grudnia 2009r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ podatkowy pismem z dnia 21 stycznia 2010r. udzielił odpowiedzi na w/w wezwanie, stwierdzając brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. "A" sp. z o.o. złożyła skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez stwierdzenie, iż w przypadku, gdy Spółka otrzyma zapłatę za należności, które Spółka otrzymała w ramach aportu ZCP, to w Spółce powstanie przychód podatkowy. Uzasadniając zarzuty wskazano, że otrzymanie zapłaty za należności zgodnie z art. 450 kc jest jedynie spełnieniem świadczenia przez dłużnika i nie może oraz nie rodzi przysporzenia po stronie wierzyciela. Przysporzeniem dla Spółki było bowiem otrzymanie aportu w postaci ZCP, w skład którego wchodziły miedzy innymi poszczególne należności. Aport ten jednak na mocy art. 12 ust. 4 pkt 4 w/w ustawy podatkowej nie stanowi przychodów podlegających opodatkowaniu. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. W wypadku zaś nieuwzględnienia skargi, Sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu , albowiem wydana przez organ podatkowy interpretacja indywidualna odpowiada przepisom prawa i jest prawidłowa. Istotą sporu rozpoznawanej sprawie była ocena czy w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym otrzymanie zapłaty za należności, których nieściągalność została uprawdopodobniona lub które zostały uznane za nieściągalne u innego podatnika przed aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki (wnioskodawcy) stanowi dla tej spółki przychód podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sąd podziela stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji, iż wyłączenie zawarte w art. 12 ust. 4 w/w ustawy podatkowej, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego - nie będzie miało zastosowania w opisywanym stanie faktycznym. Decydujące jest, iż nabycie przedmiotowych, opisanych w stanie faktycznym wierzytelności, stanowiących część zorganizowanego przedsiębiorstwa nie skutkuje powstaniem przychodu w momencie wnoszenia ich w drodze aportu. Wierzytelności są bowiem tylko uprawnieniem do żądania spełnienia świadczenia i w opisanym stanie faktycznym nie można ich potraktować jako trwałego i realnego powiększenie majątku. Słusznie akcentuje więc organ , iż owe wierzytelności staną się składnikami majątku spółki , które dopiero mogą służyć uzyskiwaniu przychodów w przyszłości, co determinowane jest szeregiem następczych okoliczności. Skoro wnioskodawca stał się podmiotem uprawnionym do żądania spełnienia świadczeń z powyższych tytułów , to jego aktywa powiększone być mogą o środki pieniężne wpłacone przez dłużników nabytych wierzytelności. Mając na względzie brzmienie art. 12 ust. 1 pkt 1 updop i wynikające z tego brzmienia pojęcie " przychodu " należy do niego zaliczyć także wpłaty dłużników na poczet wierzytelności przejętych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa; brak jest bowiem podstaw ustawowych do wyłączenia tych wpłat z otwartego katalogu trwałych i realnych powiększeń majątku podatnika. Natomiast przypadki wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 4, 4d i 4e nie maja zastosowania w rzeczonym stanie faktycznym, już choćby dlatego, że uprzednio to inny podmiot, a nie wnioskodawca zaliczał je w koszty uzyskania przychodów. Brak możliwości zastosowania powyżej opisanego wyłączenia z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powoduje, iż w momencie zapłaty, przychody uzyskane z tego źródła stanowić będą przychód na zasadach ogólnych, a więc w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy podatkowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.