I SA/Wa 541/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Jolanta Dargas (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skargi M. K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.08.2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 89/09 oddala skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 89/09 uwzględnił skargę M. K. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał tenże organ do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. W dniu 24 lutego 2010 r. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie wyroku przez Prezydenta W., z żądaniem wymierzenia temu organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi M. K. zarzucił organowi, że rozpoznał wniosek tylko częściowo tj. w odniesieniu do niezabudowanego gruntu przedmiotowej nieruchomości i w dniu [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na tej części gruntu. W odniesieniu zaś do zabudowanej części nieruchomości wniosek dekretowy pozostaje nadal nie rozpoznany, gdyż w tej części organ zawiesił postępowanie. W ocenie skarżącego zawieszenie postępowania nie wyczerpuje znamion załatwienia sprawy, gdyż WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 sierpnia 2009 r. stwierdził., iż " Pod pojęciem "załatwienia sprawy" trzeba przy tym rozumieć wydanie w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego lub decyzji o umorzeniu postępowania". W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, a na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż organ dotrzymał terminu wyznaczonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 sierpnia 2009 r. gdyż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do części przedmiotowej nieruchomości, a co do pozostałej części tej nieruchomości wydał w dniu [...] stycznia 2010 r. decyzję odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie oparta została na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skardze P.p.s.a. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy ale już po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 P.p.s.a.). Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarżący tryb ten wyczerpał, kierując do Prezydenta W. pismo z dnia [....] lutego 2010 r. wzywające organ do wykonania wyroku z dnia 21 sierpnia 2009 r., a zatem skarga podlega rozpoznaniu. Zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 P.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności pomimo uprzedniego wyroku sądu. Stan bezczynności w sytuacji określonej w art. 154 § 1 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo terminu określonego w ustawie nie rozpoznaje sprawy, natomiast niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. Termin wyznaczony przez Sąd liczy się od dnia doręczenia akt temu organowi. W przedmiotowej sprawie wydany został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok z dnia 21 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 89/09 uwzględniający skargę M. K. Wyrokiem tym Sąd uznał, że Prezydent W. pozostawał w bezczynności w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego i zobowiązał tenże organ do rozpoznania tego wniosku w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. Akta sprawy o sygn. I SAB/Wa 89/09 wskazują, że akta administracyjne zostały zwrócone Prezydentowi W. w dniu [...] listopada 2009 r. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że na skutek wyroku tutejszego Sądu z dnia 21 sierpnia 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 89/09 Prezydent W. wydał w dniu [...] stycznia 2010 r. decyzję nr [...] odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w odniesieniu do części gruntu nieruchomości hip. nr [...], stanowiących działkę ewidencyjną nr [...] - część, nr [...] – część oraz nr [...] – część z obrębu [...], a w odniesieniu do części gruntu nieruchomości hip. nr [...] stanowiącego działki ewidencyjne nr [...] – część oraz [...] – część zawiesił postępowanie z urzędu do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie możliwości dokonania podziału geodezyjnego zabudowanych działek ewidencyjnych nr [...] – część oraz [...] – część i wydzielenia z nich nieruchomości w granicach hip. nr [...] – postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Z zestawienia wymienionych dat wynika, jednoznacznie, że wyrok Sądu z dnia 21 sierpnia 2009 r. został wykonany w wyznaczonym terminie. Trzeba podkreślić bowiem, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez Sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. W niniejszej sprawie Prezydent W. z zachowaniem wyznaczonego przez Sąd terminu podjął czynności zmierzające do rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości i w odniesieniu do części nieruchomości wydał decyzję, a więc akt mający na celu zakończenie postępowania administracyjnego, a co do pozostałej nieruchomości wydał postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego. Podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, że organ nie pozostaje w bezczynności w kontynuacji postępowania administracyjnego zmierzającego do rozpoznania zgodnie z wyrokiem Sądu wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Należy bowiem zauważyć, iż w toku postępowania administracyjnego może wystąpić przeszkoda formalna w zakończeniu sprawy decyzją administracyjną i wówczas organ zobligowany jest do podjęcia czynności procesowych przewidzianych prawem czyli do zawieszenia postępowania, co miało miejsce w niniejszej sprawie i co stanowi podstawę do uznania, że wyrok Sądu został wykonany. Jednocześnie wskazać należy, że oceniając zasadność skargi opartej na art. 154 P.p.s.a. Sąd bierze jedynie pod uwagę sam fakt wydania przez organ decyzji i postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie jest natomiast uprawniony do dokonywania w tym postępowaniu kontroli ich legalności. Stwierdzając, że wyrok z dnia 21 sierpnia 2009 r. został wykonany, Sąd uznał skargę za bezzasadną i oddalił ją na podstawie art. 151 P.p.s.a