II SA/Kr 854/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2010 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych skargę oddala Postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało wszczęte na wniosek inwestora w przedmiocie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalacji stacji transformatorowej 15/0,4 kV wnętrzowej w układzie rozdzielni wraz z budową instalacji rozdzielczej w budynku zlokalizowanym na działce nr "1" obr. [...] przy ul. [...] w K.. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 29.12.2009r. wniósł sprzeciw wobec realizacji przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że zakres zgłaszanych robót budowlanych nie mieści się w katalogu robót zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę określonych w art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego. W ocenie organu I planowana inwestycja, polegająca na budowie wewnętrznej instalacji nie może być zakwalifikowana w myśl art. 29 ust. 2 pkt 15 jako instalowanie urządzenia na obiekcie budowlanym, nie wymagającego pozwolenia na budowę. Od decyzji tej pełnomocnik strony złożył odwołanie, w którym zakwestionował prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ I instancji, jednocześnie podniósł, że przedmiotowa stacja transformatorowa stanowi urządzenie w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy prawo budowlane, które, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 15 w/w ustawy, może być zrealizowane w oparciu o zgłoszenie. Wojewoda [...] decyzją z dnia 6.05.20010r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. nr 156, poz.118 z 2006 r. ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Stwierdzono, iż zaskarżona decyzja organu I instancji, zasługuje w pełni na uwzględnienie, a wniesiony sprzeciw jest słuszny. W uzasadnieniu wskazano, iż w zgłoszeniu określono zamiar wykonania wewnątrz budynku stacji transformatorowej i instalacji rozdzielczej. W art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego, wskazywanym w odwołaniu jako przepis uzasadniający zwolnienie robót budowlanych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, ustawodawca zwolnił z tego obowiązku instalowanie urządzeń na obiektach budowlanych. Oznacza to, iż wszystkie pozostałe instalacje w budynku nie mogą być realizowane w oparciu o zgłoszenie. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wytknął stronie reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego uchybienia formalne zgłoszenia. Zgłaszający – R. M. wezwany przez organ I instancji do uzupełnienia braków zgłoszenia (min. o złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), wskazał, iż działa w imieniu spółki cywilnej. Organ II instancji podniósł, iż spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, dlatego oświadczenie o posiadanym prawie winno być złożone przez wszystkie osoby wchodzące w skład spółki cywilnej (jeżeli są one inwestorami). W przypadku natomiast, gdy inwestorem jest osoba, która nie jest właścicielem, w oświadczeniu winno być wskazane uprawnienie z którego wynika prawo do prowadzenia robót budowlanych. Jeżeli inwestor jest współwłaścicielem nieruchomości, który uzyskał zgodę pozostałych współwłaścicieli na prowadzenie robót budowlanych, w cyt. oświadczeniu oprócz imienia i nazwiska tych współwłaścicieli, winny również być podane adresy, których nie zawiera znajdujący się w aktach dokument. Zarzucono również, iż wskazana w oświadczeniu data wniosku jest nieprawidłowa, bowiem przywołana została data jego złożenia, a nie faktyczna data pisma złożonego w dniu 2.12.2009r. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze R. M., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów procedury administracyjnej tj. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 29 grudnia 2009r. pomimo istnienia przesłanek do jej uchylenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędną konstrukcję uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, art. 10 § 1 k.p.a. poprzez rezygnację z realizacji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, art. 11 k.p.a. poprzez rezygnację z realizacji zasady przekonywania, oraz art. 8 k.p.a. przez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywatel ido organów Państwa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 6 maja 2010r. w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 2 dnia 29 grudnia 2009r. W uzasadnieniu pełnomocnik strony zarzucił orzekającym w sprawie organom administracyjnym brak prawidłowej kwalifikacji stacji transformatorowej. Według skarżącego projektowana stancja transformatorowa jest urządzeniem, które po zainstalowaniu stanowiłoby część obiektu budowlanego i które zapewnić ma możliwość korzystania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Instalacja takiego urządzenia w świetle art. 29 ust. 2 pkt 15 ustawy Prawo budowlane nie podlega obowiązkowi uzyskania wcześniejszego ostatecznego pozwolenia na budowę. Zarzucono Wojewodzie [...], iż także, w skarżonej decyzji nie ustosunkował się do podniesionych przez skarżącego w odwołaniu zarzutów, dotyczących m.in. kwalifikacji przedmiotowej stacji transformatorowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego obowiązującego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Dodać także należy, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. W ocenie Sądu skarga jest całkowicie bezzasadna. W tym miejscu wskazać należy, iż na gruncie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., nr 156, poz. 1118). obowiązuje zasada, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Od zasady tej ustawodawca dopuścił wyjątki, wymieniając enumeratywnie w art. 29 ww. ustawy obiekty budowlane oraz roboty budowlane, na których budowę nie jest wymagane pozwolenie, a także wskazując w art. 30 ust. 1 te z nich, które mogą być realizowane po wcześniejszym zgłoszeniu właściwemu organowi. Zawarty w przepisie art. 29 ustawy prawo budowlane katalog stanowi zbiór zamknięty. Oznacza to, że tylko budowa tych obiektów i tylko te roboty budowlane są wyłączone spod działania ogólnej zasady, zawartej w art. 28 prawa budowlanego Niedopuszczalne jest stosowanie w stosunku do listy z art. 29 wykładni rozszerzającej. "Od zasady, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę ustawodawca w art. 29-31 Prawa budowlanego przewidział wyjątki, które, co istotne, są jedynymi odstępstwami od wskazanej wyżej reguły. Warto w tym miejscu zauważyć, iż wyjątki te mają charakter katalogu zamkniętego i niedopuszczalne jest stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej." – wyrok WSA w Warszawie z 29.10.2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1224/09; por. tez wyrok WSA w Krakowie z 29.08.2008r., sygn. akt II SA/Kr 547/08. Poza sporem pozostaje, iż w przedmiotowej sprawie w zgłoszeniu określono zamiar zainstalowania wewnątrz budynku stacji transformatorowej i instalacji rozdzielczej. Należy się zgodzić z autorem skargi, iż zgodnie z przywołanym przez niego przepisem art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż przesłanki te muszą zostać spełnione łącznie, tj. niespełnienie którejkolwiek z nich decyduje o tym, że przepis nie może zostać zastosowany. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, tak jak i organy administracyjne nie miały wątpliwości, że wskazane w tym artykule zwolnienie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dotyczy wyłącznie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń na obiekcie budowlanym, a nie w obiekcie budowlanym. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy w pełni uznały planowane zamierzenie za instalowanie urządzenia. Jednak objęta wnioskiem inwestycja polegać miała na wykonaniu instalacji stacji transformatorowej oraz instalacji rozdzielczej wewnątrz budynku. Przeprowadzając wnioskowanie a contrario należy stwierdzić, iż instalowanie urządzeń wewnątrz budynku nie objęte jest dyspozycją przepisu art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego, a zatem nie może on być zastosowany w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji wniesienie przez organ administracyjny sprzeciwu w przedmiotowej sprawie jest uzasadnione, bowiem instalacja ta, nie objęta katalogiem zawartym w art. 29 i 30 ustawy prawo budowlane wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Zasadne są również wskazane przez organ II instancji zarzuty w przedmiocie oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W szczególności zawarte w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stwierdzenie, że wnioskodawca posiada "pełnomocnictwo z dnia 5 lutego 1998 roku do reprezentowania osoby prawnej "A" S.C. K., ul. [...]" jest błędne, gdyż spółka cywilna nie jest osobą prawną. Tym samym wnioskodawca nie może reprezentować spółki cywilnej jako osoby prawnej, a jedynie poszczególnych jej wspólników. Jednakże kwestia tych uchybień nie wpływa na sam wynik sprawy. Wskazówki organu odwoławczego w tym zakresie mogą być dla inwestora przydatne przy złożeniu wniosku o pozwolenie na budowę. Nietrafnie także skarżący zarzucił organowi odwoławczemu uchybienie przepisom procesowym, bowiem skarga nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby stanowić uzasadnioną podstawę dla sformułowania zarzutu naruszenia powołanych w niej przepisów k.p.a. W tym stanie rzeczy uznawszy, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego w dniu jej wydania prawa, tym samym uznając, iż brak przesłanek z art. 145 § 1 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - na podstawie art. 151 skargę oddalono.