III SA/Gd 202/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia 21 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu wójta Gminy [...] - W. G. postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem zastępczym z dnia 21 sierpnia 2009 r. Wojewoda [...] stwierdził wygaśnięcie z mocy prawa mandatu wójta Gminy [...] – Pana W. G. Zarządzenie zastępcze doręczono W. G. - Wójtowi Gminy [...] w dniu 24 sierpnia 2009 roku ( dowód: data odbioru na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki - akta administracyjne). W końcowej części uzasadnienia do zarządzenia zastępczego znajduje się prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego ( dowód: akta administracyjne). Skarga W. G. na powyższe zarządzenie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Wojewody [...] w dniu 12 kwietnia 2010 r. ; od organu wpłynęła do Sądu w dniu 20 maja 2010 roku (daty na prezentatach – akta sądu). O przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wnoszono wyjaśniając, że skarżący uznał, iż pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi zawarte w zarządzeniu było błędne. W. G. wniósł odwołanie od zarządzenia Wojewody [...] do Sądu Okręgowego w [...] i dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia tego Sądu stwierdzającego brak drogi sądowej w postępowaniu przed sądem powszechnym, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia z uzasadnieniem Sądu Apelacyjnego w [...], wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący poniósł, mając na uwadze postanowienie sądu powszechnego, że zgodnie z art. 58 § 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), sąd administracyjny nie może odrzucić skargi, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi względnie – o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wyjaśniono, że skoro zarządzenie zastępcze Wojewody [...] zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 sierpnia 2009 roku za potwierdzeniem odbioru, a zawierało ono prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, to przepis art. 58 § 4 ppsa nie ma zastosowania w tej sprawie. Dodano, że skierowanie odwołania od zarządzenia zastępczego Wojewody [...] do sądu powszechnego było nieuzasadnione w świetle obowiązujących (omówionych w odpowiedzi na skargę ) przepisów prawa i ich wykładni stosowanej w orzecznictwie sądów administracyjnych już przed wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego P 19/04 z dnia 17 lipca 2007 roku o stwierdzeniu niekonstytucyjności art. 98a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.), a w szczególności – po wyroku TK i zmianie przepisów ustaw dotyczących prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, której interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy zarządzenie zastępcze (uchwała rady gminy). Wniosek o oddalenie skargi argumentowano treścią przepisów art. 26 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. Nr 113, poz.984 ze zm.) w zw. z art. 3 ust. 2 tej ustawy, art.7 ust.2 pkt. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw ( j. t. Dz. U. Nr 159 z 2003 r., poz. 1547 ze zm.) i treścią wyroków: Sądu Rejonowego w [...] z dnia 13 stycznia 2009 roku w sprawie [...] i Sądu Okręgowego w [...] z dnia 11 maja 2009 r., w sprawie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona po terminie, albowiem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 23 września 2009 roku. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zatem w tym przypadku skargę należało wnieść za pośrednictwem Wojewody [...] o czym skarżący był informowany prawidłowym pouczeniem zawartym w końcowej części uzasadnienia do zarządzenia zastępczego. Zarządzenie zastępcze doręczono skarżącemu, jak wynika z akt administracyjnych, w dniu 24 sierpnia 2009 roku. Ponieważ skarga wpłynęła do Sądu ( za pośrednictwem organu) w dniu 12 kwietnia 2010 roku, termin do jej wniesienia nie został zachowany. O przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wnoszono. Odnosząc się do twierdzenia zawartego w skardze, że w sprawie niniejszej znajduje zastosowanie art. 58 § 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd administracyjny nie może odrzucić skargi, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, sąd w składzie orzekającym zauważa, że przywoływany w skardze przepis brzmi, cyt.: "sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt. 1, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy", co oczywiście zmienia sens przepisu w stosunku do wyjaśnianego w skardze. W § 1 pkt. 1 cyt. art. 58 ppsa jest mowa o odrzuceniu skargi z tej przyczyny, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponieważ Sąd nie odrzuca skargi z tej przyczyny, że sprawa nie należy do jego właściwości lecz dlatego, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu, bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie jest dalsze wyjaśnianie znaczenia przepisu art. 58 § 4 ppsa. Odnośnie swojej właściwości w sprawie jak i możliwości zaskarżenia zarządzenia zastępczego o wygaśnięciu swego mandatu wójta przez W. G. sąd w pełni podziela stanowisko przedstawiane w odpowiedzi na skargę, a w szczególności – poglądy wyrażone w wyroku NSA z dnia 12 stycznia 2006r. w sprawie II OSK 787/05 w kwestii możliwości wniesienia przez W. G. skargi na przedmiotowe zarządzenie zastępcze. We wskazywanym wyroku Naczelny Sad Administracyjny wyjaśniał, że: "Podstawę do wniesienia skargi w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego w drodze zarządzenia zastępczego przez osobę, która nie jest uczestnikiem postępowania nadzorczego, może stanowić przepis art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymacja do wniesienia skargi oparta na tym przepisie nie uzależnia uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od tego, czy wnoszący skargę brał lub mógł brać udział w postępowaniu, w którym został wydany akt zaskarżony do sądu. Skoro radny może wnieść skargę do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy stwierdzającą wygaśnięcie jego mandatu jako radnego (na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym), to byłoby całkowicie niezrozumiałe, gdyby przyjąć, że radny ten nie może wnieść skargi na zarządzenie zastępcze wojewody stwierdzające wygaśnięcie jego mandatu radnego, które jest wydane na skutek tego, że rada gminy nie podjęła uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu". Wobec powyższego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.