III SA/Gl 1167/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A". Oddział w Polsce z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. Skargą z dnia 1 mara 2010 r. "A" Oddział w Polsce z siedzibą w P. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...],[...] wydane w przedmiocie podatku od towarów i usług. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2010 r. wezwano stronę skarżącą do uwierzytelnienia odpisu z KRS "A". Oddział w Polsce, zgodnie z art. 4 ust. 1 b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wezwanie dotarło do strony skarżącej [...] 2010 r., o czym można wnosić z pokwitowania odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W załączonym do pisma z dnia [...] 2010 r. odpisie z KRS-u nie wskazano daty i miejsca jego uwierzytelnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo skutecznego wezwania. Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie – zauważył brak w zakresie udokumentowania umocowania do reprezentowania strony skarżącej. Przepis art. 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału, czy też poświadczonego odpisu przez uprawnioną do tego osobę) stanowi brak formalny skargi, który można jednak konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158). Przepis art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009, Nr 146 poz. 1188 ze zm.) zwanej dalej "prawo o adwokaturze", przydaje adwokatowi uprawnienie do sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Omawiany przepis przewiduje jednocześnie sposób poświadczenia dokumentów, określając niezbędne elementy prawidłowo sporządzanego odpisu, którymi są: podpis adwokata, data oraz oznaczenie miejsca sporządzenia, a na żądanie - również godzina dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu. Odpis dokumentu uprawniającego do reprezentowania strony skarżącej, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a. winien być zatem sporządzony zgodnie z wyżej przywołanymi wymogami z art. 4b ust. 1 prawa o adwokaturze. Nieprawidłowo uwierzytelniony odpis (niezwierający niezbędnych elementów) nie może zostać uznany za wystarczający dokument umocowujący do działania w imieniu strony. Skoro zatem niewłaściwie potwierdzonej kopii odpisu z KRS nie można uznać (na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego) za surogat oryginału, to stwierdzić należy, że przesłanie takiego dokumentu - nawet w zakreślonym terminie - nie jest uzupełnieniem braków formalnych zgodnie z wymogami wystosowanego w sprawie wezwania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 p.p.s.a. skarga, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu.