II OZ 1368/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1327/10 w przedmiocie oddalenia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia [...] marca 2005r., znak: [...] w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: oddalić zażalenie. We wniosku zawartym w skardze z dnia 14 czerwca 2010 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r., znak: [...] i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia [...] marca 2005 r., znak: [...] nakazującej P. B. rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego na działce nr [...], położonej we W., gmina K. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę spowoduje nieodwracalny stan faktyczny, który będzie stanowić o znacznej szkodzie po stronie skarżącego. Podniósł również, że szkoda ta nie będzie mogła zostać naprawiona poprzez przywrócenie stanu poprzedniego, gdyż oczywistym skutkiem dokonania rozbiórki jest zniszczenie i pozbawienie wartości użytkowej określonego dobra materialnego. Postanowieniem z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1327/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek P. B. o wstrzymanie wykonania wskazanych wyżej decyzji. W uzasadnieniu Sąd przytoczył przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) i wskazał, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego, a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie, wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu, w granicach tej samej sprawy, jeżeli, z uwagi na brak wniosku skarżącego, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. W dalszej części Sąd podniósł, że w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie może być uwzględniony z tego względu, że skarżący w ogóle nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a swoim wnioskiem o wstrzymanie wykonania objął decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia [...] marca 2005r. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył P. B., wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku i obciążenie strony przeciwnej kosztami. Jednocześnie zakwestionowanemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 135 p.p.s.a. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż wstrzymanie wykonania rozbiórki nie mieści się w granicach sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że w sprawie zainicjowanej skargą na postanowienie organu o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania, wstrzymanie wykonania orzeczenia rozbiórki mieści się w granicach sprawy i jest niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Tym samym wydane orzeczenie jest wadliwe i jako takie winno zostać zmienione. Skarżący wskazał również, że w sytuacji gdy decyzja o nakazie rozbiórki zostanie wykonana, to wznowienie postępowania stanie się bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem z treści powyższego przepisu wynika, iż skarżący może domagać się wstrzymania nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". W niniejszej sprawie skarżący domaga się wstrzymania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005r. i utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie z dnia [...] marca 2005 r., podczas gdy niniejsze postępowanie w sprawie zostało zainicjowane skargą na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] maja 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] marca 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Zatem, w tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie decyzji objętych wnioskiem skarżącego z tego względu, że skarżący w ogóle nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Niezależnie od powyższego stanowiska Sądu I instancji, które – jak już wyżej wskazano – co do zasady zasługuje na aprobatę, to w okolicznościach tej konkretnej sprawy przyjąć należy, że skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji wydanych w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, które nie mieszczą się w granicach rozpoznawanej sprawy, tj. sprawy w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Zwrócić bowiem należy uwagę, że postępowanie wznowieniowe nie zostało jeszcze uruchomione. Sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy on sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Zaś z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (porównaj: postanowienie NSA z dnia 14.09.2010 r., sygn. II GZ 246/10 i uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 27.06.2000 r., sygn. FPS 12/99, publ. ONSA 2001, Nr 1, poz. 7). Zatem mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego decyzją objętą wnioskiem o ochronę tymczasową, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie jest odrębną sprawą od postępowania dotyczącego nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. I nie ma przy tym znaczenia, że strona skarżąca domaga się przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego decyzją wydaną w przedmiocie rozbiórki. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organów nadzoru budowlanego dotyczących rozbiórki złożony w sprawie na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, podlega oddaleniu jako niedopuszczalny. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że nawet gdyby skarżący złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, to i tak akt ten nie mógłby być wstrzymany jako nienadający się do wykonania, albowiem powszechnie przyjmuje się, że co do zasady przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (porównaj: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2010 r., str. 204, wyrok NSA z dnia 4.08.2010 r., sygn. akt II FZ 360/10, opubl. Rzeczposp. DF 2010/8/188). Co do zasady cechy wykonalności nie posiadają akty odmowne, a w odniesieniu do tego konkretnego postanowienia nie można również mówić o wstrzymaniu jego skutku prawnego, albowiem wstrzymanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu w żaden sposób nie wpłynie na możliwość wstrzymania nakazu rozbiórki. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.