I SA/Bk 363/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 października 2010 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiące marzec i kwiecień 2004 r. oddala skargę. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z [...].01.2010 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania w opłacie paliwowej za marzec 2004 r. w kwocie 1.076 zł w miejsce zadeklarowanego w informacji o opłacie paliwowej w wysokości 128,60 zł z terminem płatności na dzień 26.04.2004 r. oraz za kwiecień 2004 r. w kwocie 1.510 zł w miejsce zadeklarowanego w informacji o opłacie paliwowej w wysokości 896,80 zł z terminem płatności na dzień 25.05.2004 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeprowadzona przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. kontrola podatkowa ujawniła, że w złożonych deklaracjach za okres marzec - lipiec 2004 r. A. S. (dalej zwany również jako Skarżący) prowadzący Stację Paliw w K. zaniżył zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w łącznej kwocie 24.921 zł, co spowodowane zostało nabyciem gazu propan-butan w łącznej ilości 7.247 kg wartości 11.760 zł w miesiącach marzec - kwiecień 2004 r. i oleju opałowego w łącznej ilości 18.950 litrów o wartości 35.085 zł w miesiącach marzec - maj 2004 r. a następnie ich odsprzedaży bez ewidencjonowania tych transakcji w prowadzonych rejestrach. Nieprawidłowości te ujawniono w oparciu o zabezpieczone w postępowaniu karnym skarbowym dowody rzeczowe pochodzące z przeszukania miejsca zamieszkania Skarżącego ujawnione w skoroszytach oznaczonych na okładce odręcznym napisem "Dokumenty na zapłacone pieniądze za paliwa" oraz "Dowody wydania". Ponadto postępowanie kontrolne przeprowadzone w firmie "P" A. L. udokumentowane protokołem kontrolnym w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku akcyzowego za rok 2004 ujawniło, iż firma "P" dokonywała sprzedaży gazu propan-butan właścicielom stacji paliwowych bez wystawiania faktur VAT. Opisany proceder ustalony został na podstawie dokumentów zabezpieczonych w trakcie kontroli "P", m.in. zeszytu prowadzonego w biurze firmy oznaczonego "H". Zapisy w zeszytach wskazują między innymi, jako odbiorcę gazu firmę Stacja Paliw A. S. K. oznaczoną mianem "K. S." lub "S". Z uwagi na fakt, iż zakup gazu propan-butan w ilości 7.247 kg odbył się poza ewidencją organy przyjęły, że sprzedaż tych wyrobów odbyła się również bez zachowania warunków pozwalających na zastosowanie stawki obniżonej lub zerowej ze względu na przeznaczenie tych wyrobów do celów opałowych (olej opałowy) lub innych niż cele napędowe (gaz propan-butan). Uwzględniając powyższe, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z [...].07.2009 r. nr [...] określił prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec - lipiec 2004 r. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzją ostateczną z [...].11.2009 r. nr [...]. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. decyzją z [...].01.2010 r. określił wysokość zobowiązania w opłacie paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną uznał za bezpodstawny podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia przepisów o opłacie paliwowej poprzez uznanie strony za podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej. Wskazał, że wprowadzenie na rynek krajowy gazu wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem podlega opłacie paliwowej, o czym stanowi art. 37h ustawy z 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym, tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1192 ze zm. (dalej zwanej: "ustawa paliwowa"), w brzmieniu obowiązującym w marcu i kwietniu 2004 r. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od gazu, o którym mowa w art. 37h, ciąży na podmiocie dokonującym sprzedaży detalicznej tego gazu zgodnie z art. 37j ust. 2 ww. ustawy. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że Skarżący dokonał w marcu i kwietniu 2004 r. zakupu poza ewidencją i sprzedaży w ten sam sposób gazu propan-butan. Skarżący zatem wprowadził poprzez sprzedaż na rynek krajowy gaz wykorzystywany do napędu pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem czym wypełnił dyspozycje ustawy paliwowej stając się zobowiązanym do zapłaty opłaty paliwowej. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 37o ust. 3 ustawy paliwowej obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym zapłata powinna nastąpić. W tym zakresie trzeba mieć jednak na uwadze regulację zawartą w art. 70 § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. (dalej zwanej: "o.p.") w związku z art. 37q ustawy o paliwowej dotyczącą zawieszenia terminu biegu przedawnienia. Przepis art. 70 § 6 o.p. stanowi, iż bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Jak wynika z informacji uzyskanej z Komendy Wojewódzkiej Policji w B. (pismo z [...].02.2010 r.), Wydział dw. z Przestępczością Gospodarczą KWP w B., pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w B., prowadzi śledztwo dot. nieprawidłowości w zakresie obrotu gazem przez firmę "Firma Handlowa P" z siedzibą w M. oraz wobec firm nabywających i sprzedających poza ewidencją gaz i inne paliwa tj. o czyn z art. 54 § 1 i 2 K.k.s. Śledztwo dotyczy między innymi ujawnionych w okresie 2003 - 2006 faktów pozaewidencyjnego nabywania i sprzedaży gazu i innych paliw oraz oleju opałowego przez Stację Paliw A. S. z siedzibą w K. Do prowadzonego śledztwa w dniu [...].10.2009 r. zostało dołączone, wszczęte w dniu [...].04.2007 r. postępowanie karne skarbowe o czyn z art. 61 § 1 K.k.s. dotyczące A. S., prowadzone przez Urząd Kontroli Skarbowej w B. Z pisma wynika, iż Skarżący stanął pod wstępnym zarzutem popełnienia czynu zabronionego określonego w K.k.s. dotyczącego okresu od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. obejmującego zobowiązania w zakresie podatku VAT, podatku akcyzowego określone w decyzjach Dyrektora UKS w B. oraz zobowiązanie w zakresie opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. określone w wyniku kontroli Dyrektora UKS w B. W śledztwie w dalszym ciągu wykonywane są czynności procesowe. Wobec powyższego w sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia biegu terminu przedawnienia i organy mają podstawy prawne do orzekania w sprawie opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. W skardze do sądu administracyjnego Skarżący zarzucił naruszenie: – art. 37h, art. 37j ust. 2, art. 37k, art. 37l, art. 37m ust. 1, art. 37n ust. 1 i 2 pkt 1, art. 37o ust. 1 pkt 1 i art. 37q ustawy paliwowej poprzez przyjęcie, iż strona podlega zobowiązaniu w zakresie opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r.; – 122 o.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, ograniczając dalece inicjatywę dowodową strony podjętą celem wyczerpującego ustalenia okoliczności sprawy, poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przez nią dowodów; – art. 70 § 1 w związku z art. 21 § 1 pkt 1 o.p., poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie w opłacie paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r., mimo że zobowiązanie to uległo przedawnieniu z upływem 2009 r. Wskazując na powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, bądź stwierdzenie nieważności obu decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zdaniem Skarżącego organy określając dodatkowe zobowiązanie za marzec i kwiecień 2004 r., poza art. 37 ustawy paliwowej, nie wykazały podstaw, jakimi się kierowały. Organy oparły się wyłącznie na faktach ustalonych w odrębnym postępowaniu. Skarżący podkreślił, iż zaskarżona decyzja została wydana po upływie terminu przedawnienia określonego w art. 70 o.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Dokonując oceny postawionych zarzutów należy wskazać, że zgodnie z art. 37h ustawy paliwowej, wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową". Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od gazu, o którym mowa w art. 37h, ciąży na podmiocie dokonującym sprzedaży detalicznej tego gazu (art. 37j ust. 2). Stosownie do art. 37k obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje m.in. z dniem sprzedaży. Jak wynika z podjętych ustaleń Skarżący prowadząc Stację Paliw w K. dokonał zakupu gazu propan - butan w ilości 7.247 kg, a następnie jego sprzedaży bez ewidencjonowania tych zdarzeń gospodarczych. Okoliczności te zostały stwierdzone w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] lipca 2009 r. nr [...] utrzymanej w mocy decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] listopada 2009 r. nr [...]. Fakt zakupu gazu poza ewidencją wynikał przede wszystkim z ustaleń postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie "P" A. L. W postępowaniu tym ujawniono, iż firma "P" w 2004 r. dokonywała sprzedaży gazu propan-butan właścicielom stacji paliwowych bez wystawiania faktur VAT. Zapisy zawarte w zeszycie prowadzonym w biurze tej firmy ("H") wskazują, jako odbiorcę gazu m.in. firmę Skarżącego oznaczoną mianem "K. S." lub "S". Organy stwierdziły, iż w sytuacji, gdy zakup przez stronę gazu odbył się poza ewidencją, dokonano też jego pozaewidencyjnej sprzedaży. W konsekwencji wobec tych wyrobów nie dopełniono obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. W ocenie Sądu oparcie się przez organy w niniejszej sprawie na powyższych rozstrzygnięciach było uprawnione. Stosownie bowiem do art. 37l ustawy paliwowej podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich producent paliw silnikowych, importer paliw silnikowych lub podmiot dokonujący sprzedaży detalicznej tego gazu są obowiązani zapłacić podatek akcyzowy. Nadto według art. 37o ust. 1 pkt 1 podmioty, o których mowa w art. 37j, są obowiązane składać informację o opłacie paliwowej odpowiednio naczelnikowi urzędu celnego, o którym mowa w art. 37n ust. 2 pkt 1 albo pkt 2, oraz obliczać i wpłacać opłatę paliwową w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1 i ust. 2 – czyli w tym samym terminie, w którym powstaje obowiązek zapłaty podatku akcyzowego. Skoro organ podatkowy w ostatecznej decyzji stwierdził, iż z tytułu pozaewidencyjnej sprzedaży przez Skarżącego 7.247 kg gazu propan–butan wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych powstał w marcu i kwietniu 2004 r. obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, to wobec tej ilości wyrobu akcyzowego powstał również obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. Skarżący wprowadzając poprzez sprzedaż detaliczną na rynek krajowy gaz propan–butan wykorzystywany do napędu pojazdów samochodowych przystosowanych technicznie do zasilania tym paliwem wypełnił dyspozycje art. 37j ust. 2 ustawy paliwowej. W związku z tym stał się zobowiązanym do zapłaty opłaty paliwowej. Trzeba zauważyć, że z przepisu art. 37h ustawy paliwowej wynika, że opłacie paliwowej podlega wprowadzanie na rynek krajowy gazu wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych, a zatem takiego, który z uwagi na swoje właściwości może zostać wykorzystany do napędu tych pojazdów. Nie jest zatem istotne faktyczny sposób jego użycia. Podobny pogląd został wyrażony w wyroku NSA z 23 marca 2009 r., sygn. akt I FSK 125/08 (dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał przesłanki, jakimi kierował się przy jego podjęciu, w tym przyczyny uznania Skarżącego za podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej. Bezzasadny jest zarzut zaniechania przez organy podatkowe podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy tj. art. 122 o.p. Przede wszystkim Skarżący nie wskazał, jakie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały ustalone nieprawidłowo. Jak już wskazano powyżej, organy mogły oprzeć się na dowodach pochodzących z postępowania dotyczącego podatku akcyzowego. Podjęte ustalenia dawały zaś pełne podstawy do określenia opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. Nie może zostać też uwzględniony zarzut odmowy przez organy przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów w sytuacji, gdy akta sprawy wskazują, że w przeprowadzonym postępowaniu Skarżący żadnych wniosków dowodowych nie składał. Bezzasadny jest również zarzut przedawnienia. Zgodnie z art. 37q ustawy paliwowej do ponoszenia i postępowania w sprawie opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa z zastrzeżeniem art. 37o ust. 3. Wskazany przepis (tj. art. 37o ust. 3) stanowi, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić. Termin przedawnienia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej jest zatem określony tożsamo z terminem przedawnienia zobowiązań podatkowych określonym w art. 70 § 1 o.p. W tej sprawie termin przedawnienia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. upływał zatem z dniem 31.12.2009 r. Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż do opłaty paliwowej odpowiednio stosuje się przepisy o.p. należy odwołać się regulacji zawartej w art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy. Otóż przepis ten (w brzmieniu obowiązującym w 2004 r.) stanowił, iż bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Jak ustaliły natomiast organy, w dniu [...] kwietnia 2007 r. zostało wszczęte przez Urząd Kontroli Skarbowej w B. postępowanie karne skarbowe o czyn z art. 61 § 1 K.k.s. dotyczące m.in. zobowiązania Skarżącego w opłacie paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r. W dniu [...] października 2009 r. postępowanie to zostało dołączone do śledztwa dotyczącego nieprawidłowości w zakresie obrotu gazem przez firmę "P" z siedzibą w M. oraz wobec firm nabywających i sprzedających poza ewidencją paliwa tj. o czyn z art. 54 § 1 i 2 K.k.s. Powyższe okoliczności wskazują, że z dniem wszczęcia postępowania o przestępstwo skarbowe tj. [...] kwietnia 2007 r. zawieszeniu uległ bieg terminu przedawnienia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej za marzec i kwiecień 2004 r., stąd zobowiązanie to jeszcze się nie przedawniło. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając też innego naruszenia prawa, które musiałoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, na postawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.