II OW 47/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędziowie Sędzia NSA Jan Paweł Tarno ( spr. ) Sędzia del. NSA Zdzisław Kostka Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Zakopanem a Starostą Tatrzańskim w przedmiocie przekazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w oparciu o art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Zarząd Zlewni Górnego Dunajca z siedzibą w Nowym Targu z dnia 9 listopada 2009 r. , znak NTZ-502/83/NWZ/09 postanawia: 1. oddalić wniosek, 2. uchylić postanowienie Starosty Tatrzańskiego z dnia 2 lutego 2010 r., znak: AB.III.7356/ZAK-10/10. Pismem z 6 kwietnia 2010 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Starostą Tatrzańskim. Spór dotyczy przekazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem, w oparciu o art. 65 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie - Zarząd Zlewni Górnego Dunajca z siedzibą w Nowym Targu z 9 listopada 2009 r., znak: NTZ-502/83/NWZ/09, z którego wynika, że w bezpośrednim sąsiedztwie dz. ewid. nr [...] obręb [...], właściciel dz. ewid. nr [...] obręb [...] nadsypuje prawobrzeżną skarpę potoku Zakopianka ziemią oraz gruzem budowlanym. Ponadto, zostały ścięte drzewa i ułożone wzdłuż skarpy w taki sposób, aby zapobiec zsypywaniu się sztucznego nasypu do koryta potoku. To wszystko może w konsekwencji prowadzić do niekontrolowanego zsypywania się ziemi oraz gruzu do koryta potoku. Wniosek ten został skierowany do Urzędu Miasta Zakopane, a Burmistrz Miasta Zakopane postanowieniem z 28 grudnia 2009 r., znak: O.Ś.6214/06/09 na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał w/w wniosek Staroście Tatrzańskiemu. Wskazano na przepisy Prawa budowlanego (art. 29 ust. 2 pkt 5 i art. 30 ust. 1 pkt 2) i stwierdzono, że "na działce nr ewid. [...] obr. [...] wykonano nasyp z ziemi i gruzu budowlanego. Nasyp ten po wyrównaniu został utwardzony pełniąc obecnie funkcję parkingu dla samochodów i autobusów". Starosta Tatrzański w drodze postanowienia znak: AB.III.7356/ZAK-10/10 z 2 lutego 2010 r., powołując art. 65 § 1 k.p.a. przekazał dalej wniosek Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem. Zgodnie z danymi znajdującymi się w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w Zakopanem, właściciel działki nr. ew. [...] obr. [...] położonej w Zakopanem, nie występował o wydanie pozwolenia na budowę, ani też nie dokonał zgłoszenia zamiaru prowadzenia robót budowlanych na w/w działce. We wniosku z 6 kwietnia 2010 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że stosownie do art. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), roboty ziemne (niwelacja terenu - wykopy, podkopy skarp, nasypy, itd.), wykonywane nie w ramach prac przygotowawczych na terenie budowy, nie są budową czy budowlą, a zatem nie należą do właściwości miejscowej i rzeczowej organu nadzoru budowlanego. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera regulacji prawnych dotyczących wykonywania robót ziemnych, bez powiązania ich np. z budową budowli lub budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wskazał ponadto, że problem wykopów i nasypów na terenie powiatu tatrzańskiego został już wyjaśniony przez organ nadzoru budowlanego w ramach innego postępowania administracyjnego (zarejestrowanego pod sygn. akt [...] w sprawie zasypania rowu odwadniającego rejon "[...]" w Zakopanem), poprzez uzyskanie interpretacji z Ministerstwa Środowiska (pismo z [...] lipca 2005 r. L.dz. [...] – do akt nie dołączono tego pisma). Załączone zostało postanowienie Ministra Środowiska z [...] września 2005 r. w którym stwierdzono nieważność postanowienia Wojewody Małopolskiego z [...] czerwca 2005 r., o uznaniu się za organ niewłaściwy do załatwienia prośby Burmistrza Miasta Zakopane w sprawie wykonanych robót ziemnych polegających na podkopaniu naturalnego stoku oraz likwidacji rowu ziemnego i ujęcia prowadzonych nim wód w rurociągach i przekazaniu w/w pisma wg kompetencji do załatwienia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem. Postanowieniem z 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 302/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Starosta Tatrzański poinformował, że z postanowienia Burmistrza Miasta Zakopane z 28 grudnia 2009 r. wynika, że na działce nr ewid. [...] obr. [...] w Zakopanem wykonano nasyp z ziemi i gruzu budowlanego, który po wyrównaniu został utwardzony, pełniąc funkcję parkingu. Ze względu na fakt, że w ewidencji prowadzonej w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w Zakopanem nie figuruje informacja o pozwoleniu na budowę bądź zgłoszeniu wykonywania robót budowlanych na działce nr ewid. [...] obr. [...] w Zakopanem, postanowieniem z 2 lutego 2010 r. sprawę przekazano do rozpatrzenia zgodnie z właściwością rzeczową Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, zgłoszenia właściwemu organowi wymagają roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, budowa miejsc postojowych do 10 stanowisk włącznie wymaga zgłoszenia robót budowlanych, natomiast budowa większej ilości stanowisk postojowych wymaga pozwolenia na budowę. Organem właściwym w sprawie wykonania obiektów budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych jest natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Ponieważ z postanowienia Burmistrza Miasta Zakopane z 28 grudnia 2009 r. jednoznacznie wynika, że poprzez utwardzenie utworzonego nasypu wykonano obiekt budowlany, a organ uznał, że nasyp został wykonany w ramach prac przygotowawczych na terenie budowy, na realizację której inwestor nie posiadał wymaganego prawem pozwolenia na budowę, rozpatrzenie pisma Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie - Zarząd Zlewni Górnego Dunajca z siedzibą w Nowym Targu z 9 listopada 2009 r. nie należy do kompetencji Starosty Tatrzańskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 w związku z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga postanowieniem spory o właściwość i spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Jak wynika z przesłanych akt, do sporu o właściwość w niniejszej sprawie doszło w momencie przekazania przez Burmistrza Miasta Zakopane postanowieniem z 28 grudnia 2009 r. Staroście Tatrzańskiemu, wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie - Zarząd Zlewni Górnego Dunajca z siedzibą w Nowym Targu z 9 listopada 2009 r., znak: NTZ-502/83/NWZ/09. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezgodne z prawem postanowienie Starosty Tatrzańskiego z 2 lutego 2010 r., znak: AB.III.7356/ZAK-10/10, którym przekazano następnie w/w wniosek Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem. Należy bowiem podzielić pogląd, że organ, któremu przekazano podanie (sprawę) w trybie art. 65 § 1 k.p.a., nie ma już takich kompetencji (obowiązku), jak organ, który przekazał mu podanie (sprawę) w oparciu o powyższy przepis. Organ, któremu przekazano podanie jest związany postanowieniem o przekazaniu, gdyż istnieje domniemanie, że organ przekazujący prawidłowo ustalił organ właściwy. Zmienić ten stan może (...) złożenie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość" (A. Matan [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. I, LEX 2010, komentarz do art. 65, teza 9). I dlatego należało uchylić postanowienie Starosty Tatrzańskiego z 2 lutego 2010 r., znak: AB.III.7356/ZAK-10/10 na zasadzie objęcia go zakresem sądowej kontroli na podstawie uregulowania zawartego w art. 135 p.p.s.a. W tym stanie faktycznym i prawnym uznać należało, że w sporze o właściwość pozostają Burmistrz Miasta Zakopane i Starosta Tatrzański, a więc zgodnie z art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a., organy jednostek samorządu terytorialnego, posiadające wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu (art. 17 pkt 1 k.p.a.). I ono jest organem właściwym do rozpoznania sporu o właściwość między nimi w rozpoznawanej sprawie (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.). Skoro Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania niniejszego sporu o właściwość, to na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.