II GSK 1464/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 2234/10 w sprawie ze skargi G. P. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2234/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił bez rozpatrzenia skargę Gminy P. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] czerwca 2010 r., nr[...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca poddała kontroli sądowoadministracyjnej ocenę dokonaną przez M. Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych wobec złożonego przez nią projektu "Kompleksowa poprawa jakości i dostępności infrastruktury służącej edukacji w mieście P. poprzez budowę hal sportowych przy Z. S. nr [...] i P. G. nr [...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013, Priorytet VII: Tworzenie i poprawa warunków dla rozwoju kapitału ludzkiego, Działanie 7.2: Infrastruktura służąca edukacji. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "u.z.p.p.r.", po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis art. 30c ust. 2 stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Według Sądu I instancji powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. W ocenie Sądu powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Sąd I instancji stwierdził, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarżąca nie załączyła do skargi załączników wymienionych na 29 stronie wniosku o dofinansowanie. W szczególności jednak do skargi nie został dołączony oryginał wniosku o dofinansowanie oraz oryginał informacji w przedmiocie oceny projektu. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżąca nie złożyła ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Skargę kasacyjną od postanowienia WSA w W. z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2234/10, wniosła Gmina P. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, żądając jego uchylenia w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 30c ust. 5 pkt 2, art. 30e oraz art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 48 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu strona wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła w szczególności, że Sąd I instancji błędnie przyjął, iż skarga była niekompletna. Zdaniem strony do skargi złożonej do Sądu I instancji załączono zakwestionowane przez ten Sąd dokumenty, które zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego będącego pełnomocnikiem w sprawie na podstawie pełnomocnictwa załączonego do skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 30d ust. 1 zd. 1 u.z.p.p.r. wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 tej ustawy, który zawiera regulację prawną dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi, że wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), skargi niekompletnej (pkt 2) lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie określonym w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wniesienie niekompletnej skargi kasacyjnej wywołuje zatem skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Należy zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Powołana ostatnio ustawa w Rozdziale 1 Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" (znajdującym zastosowanie także do skargi kasacyjnej – art. 176 in principio p.p.s.a.) odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje te dowodzą, że odnośnie skargi kasacyjnej przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się natomiast pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie ostatnio powołany przepis nie precyzuje pojęć "skarga kompletna" i "skarga niekompletna", jednakże w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 omawianej ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 tej ustawy. Innymi słowy, kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Powyższe uwagi dotyczące rozumienia zwrotu "niekompletna skarga" odnoszą się także do skargi kasacyjnej, skoro art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r. określa, że art. 30c ust. 5 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie także do skargi kasacyjnej. Zwrócić należy także uwagę, że skarga kasacyjna z art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania z art. 46 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. – jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi kasacyjnej niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r. Przedstawione wyżej uregulowania, a także treść art. 176 p.p.s.a. prowadzą do wniosku, że skarga kasacyjna, o której mowa w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.), nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.), a także powinna spełniać wymogi konstrukcyjne określone w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz". Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej od skutków złożenia skargi kasacyjnej zawierającej usuwalne braki formalne (to jest takie, które nie dotyczą wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej określonych w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz"). W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej obarczonej usuwalnymi brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46 lub art. 47 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę wnoszącą skargę kasacyjną do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi kasacyjnej oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi kasacyjnej strona nie dołączyła żadnego z załączników, wymienionych na stronie 29 i 30 wniosku o dofinansowanie projektu, niezbędnych do uznania, że skarga kasacyjna jest kompletna. Albowiem obowiązek dołączenia do skargi kasacyjnej kompletnej dokumentacji obejmuje także wniosek o dofinansowanie, który powinien być kompletny, a więc złożony z załącznikami (por. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 321/10). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany był do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r.