II FZ 539/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2291/10 wydanego w przedmiocie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. 1. Zarządzeniem z dnia 13 września 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2291/10, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. S. (dalej: Skarżący) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w sprawie ze skargi Skarżącego na indywidualną interpretację podatkową Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed WSA w Warszawie: 2.1. Pismem z dnia 3 sierpnia 2010 r. Skarżący wniósł za pośrednictwem Ministra Finansów skargę do WSA w Warszawie na w.w. interpretację indywidualną. 2.2. W związku z nieuiszczeniem wpisu od w.w. skargi Skarżący został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie do usunięcia braku skargi, poprzez uiszczenie kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi w terminie siedmiu dnia. Wysokość wpisu Sąd pierwszej instancji ustalił na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 211, poz. 2193; dalej powoływane jako: rozporządzenie RM). 3. Stanowisko Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: 3.1. Wnosząc zażalenie na w.w. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie Skarżący stwierdził, że Sąd pierwszej instancji błędne zastosował § 2 ust. 6 rozporządzenia RM. We wszczętym na skutek jego skargi postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiotem jest spór "...w indywidualnej sprawie o zapłacenie podatku dochodowego, wynoszącego 400 zł". W związku z tym w ocenie Skarżącego przy ustalaniu wysokości wpisu zastosowanie powinny mieć przepisy rozporządzenia RM, które regulują wpis stosunkowy, a nie wpis stały, które zastosował WSA w Warszawie. 3.2. Opierając się na powyższych twierdzeniach, Skarżący wniósł o: (1) uchylenie zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie oraz (2) jego zmianę poprzez ustalenie wpisu od skargi na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia RM. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie, wszczętej na etapie sądowoadministracyjnym poprzez wniesienie przez Skarżącego w.w. środka odwoławczego, przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2010 r., nr [...]. Analiza akt sprawy nie pozostawia w tym względzie żadnych wątpliwości: (a) w.w. interpretacja jest aktem administracyjnym zamykającym merytorycznie postępowanie przed organem podatkowym, (b) została włączona w akta sprawy (k. 14 akt admin.), (c) wskazano ją jako przedmiot skargi w piśmie przewodnim Ministra Finansów z dnia 6 września 2010 r. (k. 2 akt WSA w Warszawie) oraz (d) została wskazana jako przedmiot skargi przez samego Skarżącego we wniesionym do Sądu pierwszej instancji środku odwoławczym (k. 3 akt WSA w Warszawie). Wbrew zatem twierdzeniom Skarżącego, mimo okoliczności, że przedmiotem samej interpretacji podatkowej jest wskazane przez niego we wniosku o udzielnie tejże interpretacji zobowiązanie podatkowe z tytułu otrzymania przez Skarżącego kwoty 2000 zł na mocy postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt VI S 11/10, wydanego w sprawie przewlekłości postępowania, to bezpośrednim przedmiotem skargi do WSA w Warszawie jest sama interpretacja indywidualna Ministra Finansów. Błędnie zatem przedmiot skargi Skarżący identyfikuje z przedmiotem w.w. interpretacji podatkowej. 4.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że przedmiotem w.w. skargi jest interpretacja indywidualna w sprawie podatkowej i dokonał ustalenia wysokości wpisu na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia RM. Z tego względu zażalenie Skarżącego na w.w. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie jest bezzasadne i zostało oddalone na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.