IV SA/Po 656/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Sędziowie WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wpisania pracownika do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Inspektora Pracy w P. Oddział w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] 2. zasądza od Państwowego Inspektora Pracy w P.na rzecz skarżącego Z. Z. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego W dniu [...] czerwca 2010r. Z. Z. złożył do inspektora pracy skargę dotyczącą nie umieszczenia go jako wykonującego pracę na stanowisku sztygara zmianowego w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w K. umorzył postępowanie w sprawie. Za podstawę praną swego rozstrzygnięcia organ administracji I instancji przyjął przepis art.105 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznając powyższą skargę organ administracji I instancji stwierdził, że w toku podjętych czynności ustalono, że skarżący jest zatrudniony na stanowisku sztygara zmianowego transportu w dziale logistyki. Obowiązki realizowane na stanowisku sztygara zmianowego transportu, określone zostały w dokumentach "zakres czynności sztygara zmianowego" oraz w charakterystyce stanowiska pracy zawartej w "Taryfikatorze kwalifikacyjnym pracowników Kopalni Soli K. S.A." Czynności ze stosunku pracy na tym stanowisku realizowane są w postaci organizacji i nadzoru prac na zmianie w zakresie : terminowego podstawiania wagonów pod punkty za i wyładunkowe, terminowego obrotu wagonami próżnymi i ładowanymi między Kopalnią Soli K. a stacją PKP, prawidłowej eksploatacji taboru szynowego trakcyjnego, jego konserwacji i przeglądów, bieżącej konserwacji torów i rozjazdów, utrzymania w sprawności technicznej eksploatowanego taboru kolejowego. W zakresie wymagań kwalifikacyjnych, wskazano wprawdzie na wymaganą znajomość przepisów regulujących przewozy przesyłek towarowych przez PKP oraz prawa przewozowego i regulaminu transportu kolejowego na bocznicy KSK, nie nałożono jednak na sztygara zmianowego obowiązku posiadania specjalnych kwalifikacji kolejowych w tym przewidzianych dla dyżurnego ruchu i stacji w rozumieniu par 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. Nr 212, poz.2152 ze zm. oraz z 2007 Dz.U. Nr 170, poz.1204). Z przeprowadzonego rozpoznania wynika, że wewnętrzny transport kolejowy związany jest z funkcjonowaniem w KS[...], bocznicy kolejowej obejmującej niewielką sieć kolei wąskotorowej (technologicznej) oraz sieć normalnotorową stanowiącą odgałęzienie torowe od stacji PKP K.. Bocznica kolejowa KS[...] przeznaczona jest na własne potrzeby przewozowe a jej eksploatacja odbywa się w oparciu o regulamin pracy transportu kolejowego bocznicy KS[...] S.A. Z opisu bocznicy oraz dokonanych oględzin wynika, że tory kolejowe bocznicy są bardzo prostymi układami rozjazdowymi o małej częstotliwości manewrów. Jazdy manewrowe składów odbywają się bezpośrednio na podstawie sygnałów manewrowych podawanych przez drużynę manewrową przy pomocy sygnalizacji kolejowej (dźwiękowej i podawanej ręcznie) lub za pomocą łączności radiowej. Pracą manewrową na bocznicy kieruje bezpośrednio ustawiacz bocznicy, wchodzący w skład drużyny manewrowej. Przejazd składu manewrowego z wydzielonej i zamkniętej bocznicy KS[...] do stacji PKP K. odbywa się wyłącznie po uzgodnieniu oraz zezwoleniu wydanym przez dyżurnego ruchu stacji PKP K.. W myśl przywoływanych na wstępie kryteriów pracy o szczególnym charakterze, rozumianej jako wykonywanej bezpośrednio przy ustawianiu drogi przebiegu pociągów i pojazdów kolejowych, na stanowisku dyżurnego ruchu, nie sposób przyjąć, iż praca sztygara zmianowego transportu kolejowego w KS[...], realizowana w warunkach przedstawionych spełnia takie przesłanki. W karcie charakteryzującej stanowisko pracy znajdującej się w "taryfikatorze kwalifikacyjnym dla KS[...] w K. " wskazano na wykonywanie przez sztygara zmianowego transportu następujących czynności: " nadzór prac na zmianie w zakresie : terminowego podstawiania wagonów pod punkty za i wyładunkowe, terminowego obrotu wagonami próżnymi i ładowanymi między Kopalnią Soli K. a stacją PKP, prawidłowej eksploatacji taboru szynowego trakcyjnego, jego konserwacji i przeglądów, bieżącej konserwacji torów i rozjazdów, utrzymania w sprawności technicznej eksploatowanego taboru kolejowego". Ponadto realizuje wyznaczone zadania w zakresie ustanawiania, wdrażania, utrzymywania i nadzorowania w organizacji Zintegrowanego Systemu Zarządzania Jakością zgodnie z normami ISO i HACCP lub innymi doskonalącymi system. Do wymagań kwalifikacyjnych należy też : organizacja i koordynowanie prac związanych z ruchem kolejowym oraz utrzymanie stanu technicznego bocznicy i taboru kolejowego. Inspektor Pracy stwierdził, że z przeprowadzonego rozpoznania wynika , iż na zajmowanym stanowisku skarżący faktycznie wykonuje czynności w w/w zakresie. Odnosząc te okoliczności wykonywania pracy na stanowisku sztygara zmianowego transportu , do kryteriów umożliwiających umieszczenie w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze organ administracji I instancji zważył ,że brak jest podstaw do uznania pracy wykonywanej na stanowisku sztygara zmianowego do pracy w szczególnych warunkach , bowiem warunki pracy na tym stanowisku nie są determinowane siłami natury jak również nie są determinowane procesami technologicznymi i prace te nie znajdują się w wykazie prac wykonywanych w szczególnych warunkach . Nie są więc spełnione przesłanki zawarte w art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. N r 237, póz. 1656). Nie są również spełnione kryteria umożliwiające zakwalifikowanie tych czynności pracy o szczególnym charakterze , gdyż ich charakter nie spełnia kryteriów zawartych z art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy, albowiem praca ta nie wymaga szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej . Zgodnie z przesłanką ogólną wskazaną w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, póz. 1656) za prace o szczególnym charakterze , należy uznać tylko te prace zawarte w zał. 2 przywołanej ustawy , które wymagają szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej , których możliwość należytego wykonywania zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej spowodowanej procesem starzenia się pracownika. Charakter i zakres prac na stanowisku sztygara zmianowego transportu działu logostyki, wykonywanych na zamkniętym i ograniczonym terenie KS[...] K., w szczególności możliwość ich realizowania wynikająca z procesu starzenia, nie ma wpływu na bezpieczeństwo publiczne w rozumieniu mającej zastosowanie ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. Nr 62, póz. 558 ze zmianami oraz z 2009 r. Nr 11 , póz. 59) Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 zał. 2 póz. 14 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, póz. 1656) do prac o szczególnym charakterze zaliczane mogą być m.in. prace maszynistów pojazdów trakcyjnych (maszynista instruktor, maszynista zakładowy, maszynista wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do kolejowych robót budowlanych i kolejowej sieci trakcyjnej, kierowca lokomotywy spalinowej o mocy do 300 KM, pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych) i kierowników pociągów. Dodatkowo organ zauważył, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. Nr 212, poz.2152 ze zm. oraz z 2007 Dz.U. Nr 170, poz.1204).- tab.1 poz.1, za osobę pełniącą funkcje dyżurnego ruchu można uznać pracownika zajmującego się kierowaniem ruchu pociągów na stacji i sąsiednich szlakach, zarządzaniem, nadzorowaniem i wykonywaniem innych czynności związanych z ruchem pociągów i pracą manewrową stacji. Bocznica kolejowa KS[...] K. nie jest stacją kolejową, jest obszarem zamkniętym o bardzo ograniczonym ruchu kolejowym i pełnienie funkcji nadzorczej nad wykonywanymi pracami transportu kolejowego nie jest tożsame z tak rozumianym stanowiskiem dyżurnego ruchu. Zakres obowiązków, odpowiedzialności i czynności wykonywanych na stanowisku sztygara zmianowego transportu nie spełnia zdaniem organu administracji I instancji więc wskazanych wyżej kryteriów i brak jest podstaw do nakazania umieszczenia Z. Z. w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Od powyższej decyzji Z. Z. złożył odwołanie do Okręgowego Inspektora Pracy w P.. Odwołujący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji i uwzględnienie wniosku o wpisanie jego stanowiska – sztygara zmianowego - do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Odwołujący podniósł, że nie może się zgodzić z tezami zawartymi w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Zakres obowiązków nakłada na niego nadzór nad wykonywaną pracą manewrową z zachowaniem zasad bezpieczeństwa publicznego załogi i otoczenia. W poprzednich latach z przedmiotowej bocznicy odchodziły składy całopociągowe. Istniała więc konieczność uruchamiania drugiej lokomotywy i koordynacja pracy obydwu lokomotyw. Pracując na stanowisku sztygara zmianowego transportu kieruje pracą ludzi (maszynista, ustawiacz, manewrowy, maszynista lokomotywy wąskotorowej, konwojent), którzy zostali wpisani przez pracodawcę do ewidencji pracowników wykonujących pracę o szczególnym charakterze. Okręgowy Inspektor Pracy w P. decyzją z dnia [...] maja 2010 roku nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ administracji II instancji podniósł, że z godnie z art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.2008.237.1656) w przypadku nie umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP, pracownikowi przysługuje skarga do Państwowej Inspekcji Pracy. Jak z powyższego wynika, zdaniem organu legitymowanym do zainicjowania wszczęcia postępowania przez PIP jest pracownik, któremu odmówiono wpisania do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Nie jest nim osoba, pracownik, który domaga się ujęcia jego stanowiska pracy w ewidencji stanowisk pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Okręgowy Inspektor Pracy dalej stwierdził, że inspektor pracy jak wynika to z przywołanego przepisu ustawy o emeryturach pomostowych nie jest uprawniony do badania, czy pracodawca prawidłowo ustalił wykaz stanowisk pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Dalej organ administracyjny II instancji podał, że postępowanie Inspektora Pracy w niniejszej sprawie było bezprzedmiotowe, a więc prawidłowo orzeczono na podstawie art. 105 par. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego o umorzeniu postępowania (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.). Od powyższej decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2010 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył Z. Z.. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa: • Art. 41 ust.6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008roku o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, póz. 1656 ze zm), poprzez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie w wyniku czego wniosek skarżącego nie został potraktowany jako skarga zgodna z treścią tego przepisu, co miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji. • Art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm), poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie ,że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji. • Art. 3 ust.3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r.o emeryturach pomostowych (DZ.U. Nr 237, poz.1656) poprzez uznanie, że praca sztygara zmianowego nie jest pracą o szczególnym charakterze. Zdaniem skarżącego nie słusznie umorzono postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości, a nie rozstrzygnięto go merytorycznie, choć organ pierwszej instancji przeprowadził wywód co do zasadności umieszczenia stanowiska w wykazie, pozbawiając go jednocześnie odwołania się od decyzji w sensie merytorycznym, a nie tylko formalnym. Z uzasadnienia organu I instancji nie wynika w ogóle w czym przejawia się bezprzedmiotowość postępowania czyli decyzja nie zawiera należytego uzasadnienia faktycznego ani prawnego co stanowi naruszenie przepisu art.107 par.l k.p.a. , a organ II instancji w swej decyzji również o tym fakcie nie wspomina, że decyzja została wydana wadliwie i winna być uchylona. Ponadto pismem z dnia [...].10.2010r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika podniósł, iż decyzja Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2010 roku Nr rej. [...] w jego ocenie jest decyzją naruszającą wskazane na wstępie przepisy prawa, jest błędna na co wskazuje jej uzasadnienie. Nie można bowiem jego wniosku potraktować jako tylko wniosku o zbadanie czy pracodawca prawidłowo ustalił wykaz stanowisk pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji , a nie skargę na nie umieszczenie jego jako pracownika wykonującego w prace w szczególnych warunkach lubo szczególnym charakterze w przedmiotowym wykazie, zgodną z art.41 ust.6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008roku o emeryturach pomostowych. Kontrola bowiem działań w zakresie prawidłowości sporządzenia ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nierozerwalnie dotyczy również poprawności sporządzonego wykazu, o którym mowa w art.41 ust.4 pkt 1 cyt. ustawy. Przyjęcie przeciwne wyłączałoby jakąkolwiek możliwość weryfikacji rzetelności ustalonego wykazu, a pracownik nieumieszczony w wadliwym wykazie nie miałby prawa zwrócenia się do inspekcji pracy o jego weryfikację. Okręgowy Inspektor Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty prawne i faktyczne z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania prawa materialnego i procedury mających wpływ na wynik sprawy. Na wstępie, wyjaśnienia wymagało, czy inspektor pracy uprawniony był w niniejszej sprawie do władczego rozstrzygania o umieszczeniu danego pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. W tym zakresie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237/08 poz. 1656), Płatnik składek jest obowiązany prowadzić m. in. ewidencję pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na Fundusz Emerytur Pomostowych. W przypadku nie umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP, pracownikowi przysługuje skarga do Państwowej Inspekcji Pracy (art. 41 ust. 6 w/w ustawy). Kompetencje właściwych organów Państwowej Inspekcji Pracy w razie wniesienia takiej skargi określa art. 11a i 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89/07 poz. 589 ze zm.). Według tych przepisów właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy (tj. Główny Inspektor Pracy, okręgowi inspektorzy pracy i inspektorzy pracy działający w ramach właściwości terytorialnej okręgowych inspektoratów pracy – art. 17 cytowanej ustawy), są uprawnieni do nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, wykreślenia go z ewidencji oraz do sporządzenia korekty dokonanego wpisu w tej ewidencji. Natomiast do zakresu działania okręgowego inspektora pracy należy między innymi rozpatrywanie odwołań od nakazów i innych decyzji inspektorów pracy. Z przytoczonych przepisów wynika, że Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w I instancji oraz Okręgowy Inspektor Pracy w II instancji, byli uprawnieni do rozstrzygania sprawy wpisu stanowiska pracy skarżącego do prowadzonej przez jego pracodawcę ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należy zauważyć, że rozstrzygnięcie sprawy zależało od wykładni przepisów art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych definiującego prace o szczególnym charakterze oraz przepisów załącznika nr 2 do tej ustawy określającego wykaz prac o szczególnym charakterze. Stosownie do treści art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. Z uwagi na treść art. 11a ustawy o emeryturach pomostowych, który określa kompetencje właściwych organów Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nie można uznać, że właściwym rozstrzygnięciem w razie odmowy uznania zasadności żądania umieszczenia pracownika w tej ewidencji, jest umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem bowiem, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. O bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie nie może być jednak mowy, skoro rozstrzygnięcie sprawy wpisu do tej ewidencji wymagało merytorycznej oceny, czy praca konkretnego pracownika zatrudnionego u pracodawcy prowadzącego taką ewidencję, ma charakter pracy o szczególnym charakterze. Właściwym rozstrzygnięciem inspektora pracy w razie odmowy uznania zasadności żądania umieszczenia pracownika w tej ewidencji, jest odmowa nakazania pracodawcy umieszczenia konkretnego pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.(zobacz podobne stanowisko przedstawione zostało w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 sierpnia 2010 roku sygn. akt II SA/Ke 456/10). Rzeczą organów administracyjnych przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie dokładna merytoryczna ocena pracy Z. Z. w zawodzie sztygara zmianowego transportu pod kątem tego, czy jest to praca spełniająca wymogi art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych definiującego prace o szczególnym charakterze oraz przepisów załącznika nr 2 do tej ustawy określającego wykaz prac o szczególnym charakterze. Dalej organy winny rozważyć, czy z racji specjalistycznego charakteru zagadnień będących przedmiotem oceny organów administracji w niniejszej sprawie, nie będzie celowym zwrócenie się do biegłego o wydanie stosownej opinii. Inspektor pracy w następstwie tak przeprowadzonego postępowania albo wyda decyzję o odmowie, albo o nakazaniu pracodawcy umieszczenia skarżącego w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Uwzględniając powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Inspektora Pracy w P. Oddział w K. z dnia [...] kwietnia 2010 roku . Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd nie zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych ponieważ zgodnie z art.239 pkt1d p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działająca w sprawach ze stosunku pracy a więc skarżący w niniejszym postępowaniu nie poniósł kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast na podstawie §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349) Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów zastępstwa procesowego, na które składają się kwota 240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika i kwota 17 zł - opłata skarbowa od pełnomocnictwa. ja