II OZ 373/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 389/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 389/10 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 389/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 389/10 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Zażalenie od powyższego wyroku wniosła Z. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem pełnomocnika wnoszącej zażalenie termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien być liczony od chwili doręczenia mu jako pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku z uzasadnieniem co nastąpiło w dniu Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 marca 2011 r. (k. 121 akt Sądu I instancji) wraz z odpisem odpowiedzi na skargę kasacyjną. Fakt odbioru postanowienia z dnia 21 marca 2011 roku wynika z treści potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, skierowanej do kancelarii pełnomocnika wnoszącej zażalenie. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej rozporządzenie), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Jak już wskazano wyżej, wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi (takim niezwłocznym zgłoszeniem nie będzie działanie takie, jakie zostało podjęte przez pełnomocnika strony w przedmiotowej sprawie). W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia 28 marca 2011 r. pełnomocnikowi skarżącego przesyłki zawierającej zarówno odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej jak i odpisu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę). Nie zasługują przy tym na uwzględnienie argumenty podnoszone w piśmie z dnia 3 marca 2012 r. stanowiącym uzupełnienie zażalenia w którym pełnomocnik podnosił, że aplikantka adwokacka, która potwierdziła przyjęcie przesyłki sądowej nie była formalnie upoważniona do odbioru jego korespondencji. Od pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy należy bowiem wymagać właściwego zorganizowania pracy kancelarii, zwłaszcza w zakresie odbioru korespondencji. Skoro natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu wynika, iż odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie w dniu 28 marca 2011 roku, to termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 4 kwietnia 2011 r. (poniedziałek). Zażalenie wniesione zostało przez oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2012 r. (k. 146), a więc po upływie terminu. Wskazać przy tym należy, że na wniosek pełnomocnika skarżącej z dnia 7 lutego 2012 r. (k.136) Wydział Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu doręczył pełnomocnikowi kserokopie z akt sprawy postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz potwierdzenia odbioru tego postanowienia z dnia 28 marca 2011 r. Doręczenie kserokopii postanowienia nie wywołuje natomiast skutków procesowych, a w szczególności od dokonania tej czynności nie rozpoczął biegu termin do wniesienia środka odwoławczego, gdyż jak wskazano powyżej termin ten rozpoczął bieg w dniu 28 marca 2011 roku. Mając powyższe na uwadze, zażalenie należało odrzucić jako wniesione po terminie na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.