I OZ 61/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Rejonowego dla [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt IV SO/Wr 19/10 o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Prokuratorowi Rejonowemu dla [...]grzywnę w wysokości 50 zł za nieprzekazanie w terminie skargi J.K. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pismem z dnia 6 września 2010 r. skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu dla [...]za nieprzekazanie jego skargi z dnia 11 sierpnia 2010 r., wniesionej na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznając wniosek stwierdził, iż w niniejszej sprawie Prokurator Rejonowy spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku. Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej przez niego na bezczynność tego organu wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest uzasadniony i postanowił wymierzyć wskazanemu organowi grzywnę w kwocie 50 zł. Ustalając wysokość grzywny, Sąd miał w szczególności na względzie fakt, że przekroczenie terminu do przesłania skargi nie jest znaczne. W uzasadnieniu podał, iż w rozpoznawanej sprawie skarga J.K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla [...]w przedmiocie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 11 sierpnia 2010r. Jest to okoliczność bezsporna, co potwierdza także organ w piśmie z dnia 17 września 2010r. Zatem, w myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. wniesiona skarga powinna być przekazana do Sądu najpóźniej w dniu 26 sierpnia 2010r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, sygn. IV SAB/Wr 40/10, skarga ta została mylnie skierowana przez Zastępcę Prokuratora Rejonowego dla [...]pismem z dnia 26 sierpnia 2010r. do Sądu Okręgowego we Wrocławiu (data wpływu – 27 sierpnia 2010r.). Pismem Prezesa Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2010r. sprawa ta została przekazana – według właściwości – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego we Wrocławiu, do którego wpłynęła w dniu 2 września 2010r. Sąd I instancji podkreślił, że organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem terminu. Samo jednak wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prokurator Rejonowy dla [...], domagając się jego uchylenia i zarzucając Sądowi naruszenie art. 55 P.p.s.a., poprzez niezasadne wymierzenie grzywny w wysokości 50 zł. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał, iż wymierzenie grzywny jest niesłuszne, gdyż Prokurator Rejonowy wykonał ciążący na nim obowiązek przekazania skargi J.K. wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na zażalenie J.K. wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwane jako P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem sprawy. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2009 r., II OZ 951/09). Podstawową okolicznością wymagającą rozważenia w niniejszej sprawie jest to czy Sąd I instancji zasadnie zastosował wobec organu środek z art. 55 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarga została przez skarżącego wniesiona do organu w dniu 11 sierpnia 2010 r., natomiast organ przekazał Sądowi I instancji skargę wraz z aktami sprawy w dniu 30 sierpnia 2010 r., a więc z uchybieniem 15 dniowego terminu przewidzianego dla spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej. Należy podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., lecz z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem 30 – dniowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż również bez znaczenia jest termin posiedzenia sądu, na którym zostanie rozpoznany wniosek o wymierzenie grzywny. Nie może on przecież zmienić faktu uchybienia albo braku uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym należy wskazać, iż wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny był w pełni uzasadniony. Sąd I instancji zasadnie przyjął, że postępowanie organu w niniejszej sprawie wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a. warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość, bowiem zadaniem grzywny nie jest tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej. Zaskarżone postanowienie o wymierzeniu grzywny realizuje wspomniane funkcję represyjną i prewencyjną w zgodzie z prawem, co powoduje, że wniesione zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Również wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od jej otrzymania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji