II GZ 341/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "B." Spółki z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 582/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "B." Spółki z o.o. w B. na informację [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., w punkcie pierwszym, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a w punkcie drugim, pozostawił bez rozpatrzenia skargę "B." Spółki z o.o. w B. na "ocenę [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego [...] na lata 2007-2013". Uzasadniając podstawy swojego rozstrzygnięcia Sąd powołał najpierw treść art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej jako: u.z.p.p.r.), zgodnie z którą, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie 14 dni od otrzymania tej informacji, bezpośrednio do sądu, wraz ze wskazaną dokumentacją. Następnie wskazał, że skarżąca otrzymała informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w dniu 9 lipca 2010 r., termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 23 lipca 2010 r. Skarga została zaś wniesiona do Sądu w dniu 23 sierpnia 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Złożony wniosek nie zawierał argumentacji przekonywującej co do braku winy spółki w uchybieniu terminu, wobec czego Sąd pierwszej instancji oddalił go w oparciu o art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), zawierając rozstrzygnięcie w punkcie 1 postanowienia. II W zażaleniu na postanowienie w części odmawiającej przywrócenia uchybionego terminu "B." Spółka z o.o. w B. domagała się uchylenia bądź zmiany postanowienia w zaskarżonej części oraz przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego, wykazując, iż nie ponosi winy w niedochowaniu terminu. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontroli instancyjnej poddane zostało postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W komparycji tegoż postanowienia Sąd I instancji podał, że przedmiotem sądowoadministracyjnej kontroli została objęta negatywna ocena [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego [...] na lata 2007-2013. Już jednak w uzasadnieniu obliczając zachowanie terminu do wniesienia skargi Sąd przyjął, że termin ten zaczął biec od dnia doręczenia skarżącej spółce informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. To, że przedmiotem skargi jest pismo informujące o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wynika wprost ze skargi, jak i pism kierowanych do Agencji (pismo z dnia 14 lipca 2010 r.). Ta istotna okoliczność uszła uwadze Sądu I instancji, co spowodowało, że poza zakresem jego rozważań znalazła się podstawowa kwestia obejmująca możliwość zaskarżenia pisma informującego o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Kwestia ta wyprzedza badanie zachowania terminu do wniesienia skargi. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poddała kognicji sądu administracyjnego negatywne oceny projektów, pod warunkiem wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Z treści art. 30 c ust. 1 tej ustawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść wówczas, gdy dokonano co najmniej dwukrotnej negatywnej oceny projektu, przy czym ta druga ocena określona została przez ustawodawcę jako "negatywny wynik procedury odwoławczej". Stąd beneficjent, który otrzymał negatywną ocenę projektu, obowiązany jest wykorzystać przewidziane w danej procedurze środki odwoławcze, aby następnie możliwe było skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Dla ustalenia dopuszczalności skargi na negatywną ocenę projektu niezbędnym elementem jest więc ustalenie, czy ocena ta została dokonana, w przypadku tego sytemu realizacji programu operacyjnego, dwukrotnie. Należałoby zatem zbadać, czy pozostawienie protestu bez rozpatrzenia jest rozstrzygnięciem tożsamym z negatywnym wynikiem procedury odwoławczej, o którym mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju. Badanie kognicji sądu wyprzedza zaś takie kwestie, jak badanie terminowości wniesienia skargi, dlatego też przed ustaleniem ewentualnej zasadności przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był do oceny jej dopuszczalności. Dopiero w następnej kolejności, w zależności od rozstrzygnięcia, Sąd bądź ponownie rozpozna wniosek o przywrócenie terminu, bądź, umorzy jako bezprzedmiotowe postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.