II SA/Sz 813/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia części budynku do stanu poprzedniego oddala skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu [...] r. oględziny budynku mieszkalnego zlokalizowanego na dz. nr [...] przy ul. [...]w m. [...], stanowiącego współwłasność U. i W. K. oraz H. i B. P. W wyniku oględzin ustalono, że inwestor wykonuje roboty budowlane na połaci dachowej części budynku mieszkalnego, usytuowanej przy granicy z działką sąsiednią nr [...], zmierzające do dostosowania jej do funkcji tarasu. Stwierdzono, iż inwestor wykonał wzdłuż ściany szczytowej ścianę żelbetową o wymiarach: [...], usytuowaną pomiędzy filarami betonowymi narożnikowymi wykonanymi wcześniej. Ponadto stwierdzono, że bezpośrednio na powierzchni dachu wykonano dwie belki żelbetowe o przekroju [...], w celu wzmocnienia wykonanej ściany żelbetowej. Do protokołu z oględzin B. P. oświadczył, że ww. roboty budowlane wykonuje zgodnie z zaleceniem rzeczoznawcy przeciwpożarowego i zgodnie z projektem budowlanym z dnia [...]r. znak: [...] oraz zgłosił zamiar wykonania robót remontowych w Urzędzie Gminy. Podczas oględzin wykonano dokumentację zdjęciową. Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...]r. postanowienie na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wstrzymując roboty budowlane związane z przebudową dachu na taras w części budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w m. [...]przy ul. [...], które postanowieniem z dnia [...]r. znak: [...] zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy. Powyższe rozstrzygnięcie stanowiło konsekwencję stwierdzenia, że wykonywane roboty budowlane przekraczały zakres bieżącej konserwacji i miały na celu przebudowę dachu usytuowanego na granicy z działką sąsiednią na taras, a oświadczenie inwestora o legalności wykonanych robót budowlanych nie znalazło potwierdzenia w dokumentach. Przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonywania ww. robót budowlanych organ powiatowy, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, decyzją z dnia [...]r. znak: [...] nakazał inwestorom doprowadzenie samowolnie wykonanego tarasu w części budynku mieszkalnego usytuowanego przy granicy z działką sąsiednią w miejscowości [...], ul. [...] na działce nr [...]do stanu poprzedniego, z uwagi na naruszenie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego, które to rozstrzygnięcie zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sąd po rozpatrzeniu skargi U. i W. K. wyrokiem z dnia 15 października 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 562/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu powiatowego, ze wskazaniem, iż zakres robót był szerszy niż rozpatrywany, gdyż obejmował remont pokrycia dachowego oraz wykonanie zamiast otworu okiennego, przesuwnych drzwi tarasowych rozwierno - uchylnych oraz, że decyzja nakazująca doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego winna szczegółowo określać zakres robót budowlanych ze względu na ewentualną konieczność skierowania decyzji do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Ponadto Sąd stwierdził, że przyjęty przez organy tryb postępowania administracyjnego był zasadny oraz, że prawidłowe też było stanowisko organów, że usytuowanie muru na granicy z działką sąsiednią narusza przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie sytuowania obiektów od granicy z sąsiednią działką. Jedyną drogą doprowadzenia zaistniałego stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem jest likwidacja wybudowanego muru. Organ powiatowy ponownie rozpatrując sprawę uzupełnił materiał dowodowy o protokół z przeprowadzonych w dniu [...]r. oględzin nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Podczas oględzin potwierdzono, że na dachu /nad drugim piętrem budynku/ na zewnętrznej ścianie wschodniej wykonano betonową ścianę o wysokości wynoszącej [...]m i długości wynoszącej [...]m, dwie ściany betonowe o wysokości wynoszącej [...] cm, usytuowane na ścianach nośnych – północnej i południowej na których ustawiono betonowe słupki ozdobne /tralki/ po [...] sztuk z każdej strony oraz wykonano [...] narożne słupki betonowe. Ustalono, że na całej długości murów wykonano betonowy oczep o długości wynoszącej [...]m. Dodatkowo wykonano [...]żelbetowe belki wzmacniające ścianę betonową od strony wschodniej. Ponadto na całej powierzchni dachu ułożono ruszt drewniany z belek, które zabezpieczono folią przeciwwilgociową. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał U. i W. K. oraz H. i B. P. doprowadzenie stropodachu w części budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w m. [...]do stanu poprzedniego poprzez wykonanie określonych robót budowlanych takich jak: 1. Demontaż balustrad betonowych z tralkami [...] od strony północnej i południowej o długości około [...]m, 2. Rozbiórkę, ściany żelbetowej o gr. [...], długości [...]m i wysokości około [...]m, od strony wschodniej, 3. Rozbiórkę [...]narożnikowych słupków żelbetowych o wysokości około [...] m, 4. Demontaż rusztu drewnianego, 5. Rozbiórkę dwóch usztywniających ścianę betonową poziomych belek żelbetowych o długości [...] m usytuowanych bezpośrednio na stropie, 6. Montaż balustrady przy oknie tarasowym od strony wschodniej zgodnie z warunkami technicznymi wynikającymi z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. 7. Uszczelnienie przykrycia stropodachu bądź wykonanie nowego przykrycia. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że powyższy zakres robót ustalił w oparciu o przeprowadzone w dniu [...]r. oględziny nieruchomości mając jednocześnie na względzie wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli inwestorzy i współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości, czyli U. i W. K. oraz B. P. U. i W. K. zarzucili, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza przepisy art. 107 § 3 w związku z art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponadto podnieśli, iż uzasadnienie faktyczne decyzji "powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa". Zdaniem skarżących organ powiatowy uzasadniając decyzję winien odnieść się do art. 8 Kpa. Na poparcie swoich twierdzeń powołali się na wyroki: NSA OZ w Gdańsku z dnia 15.11.2000 r. sygn. akt I SA/Gd 668/98, NSA OZ w Lublinie z dnia 15.12.1995 r. sygn. akt SA/Lu 2479/94. Według skarżących w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w skrócie opisano przebieg postępowania w sprawie oraz przedstawiono dowody na których oparł się PINB wydając każdą kolejną decyzję w kontekście poprzednich postępowań. Odwołujący podnieśli, iż PINB po uchyleniu poprzednich decyzji przez WSA w Szczecinie, stwierdził jedynie w zaskarżonej decyzji, że pracownicy przeprowadzili kontrolę przedmiotowej nieruchomości, jednakże nie wyjaśnił w jaki sposób ww. kontrola wpłynęła na wcześniejsze ustalenia. Ponadto skarżący wskazali, że PINB powołuje się na określone przepisy, lecz nie wyjaśnia dlaczego mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Skarżący stwierdzili, że " w doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż powołanie się przez organ administracji publicznej na cały akt prawny nie wyczerpuje w sposób należyty obowiązku wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia (wyrok SN Z 2007.02.19, I UK 266/06)." Zdaniem skarżących stan prawny nie został skonfrontowany ze stanem faktycznym, co uniemożliwia adresatom decyzji przeanalizowanie toku rozumowania organu wydającego decyzję, a tym samym zasada pogłębiania zaufania obywateli do organu została naruszona. Z kolei drugi z odwołujących B. P. wyjaśnił, że w [...] r. uzyskał pozwolenie na nadbudowę nad istniejącym budynkiem /wybudowanym w [...] r./, która obejmowała, zgodnie z projektem sporządzonym przez inż. K. W., nadbudowę dwóch kondygnacji, dach nad istniejącym pomieszczeniem od strony wschodniej oraz zadaszenie nad budynkiem trzykondygnacyjnym połączone wspólną kalenicą na całości. Zgodnie ze sztuką budowlaną i nadzorem inspektora budowy wykonano dwie kondygnacje nad istniejącym budynkiem, zabezpieczone ścianą oddzielenia ogniowego o wysokości [...] cm a strop ocieplono szlaką. Z uwagi na problemy finansowe wybudowane pomieszczenia wykończono etapami. Dopiero w [...]r. inwestorzy postanowili dokończyć inwestycję oraz wykonać dach wg nowych technologii. Sporządzenie projektu dachu oraz uzyskanie zgody w organie administracji architektoniczno - budowlanej zlecono inż. K. T. Zgodnie ze wskazówkami projektanta skarżący wystąpili z wnioskiem o uzyskanie pozwolenia na budowę dachu skośnego od strony działki [...], jednakże go nie uzyskano, z uwagi na brak zgody na ww. inwestycję właściciela działki nr [...]. Skarżący wyjaśniają, iż dopiero sporządzony przez p. K. projekt został zatwierdzony a inwestorzy uzyskali "pozwolenie na zmiany architektury naszego obiektu wg projektu który obejmował elementy architektury konstrukcji dachu jak i ekspertyzę biegłego strażaka wraz z elementami techniki zabezpieczeń przeciwpożarowych typu ściana oddzielenia przeciwpożarowego". Dodatkowo odwołujący wskazał, że pomimo wytknięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny organowi powiatowemu wiele błędów w przeprowadzonym postępowaniach to nadal PINB zmierza do likwidacji docieplenia stropodachu oraz żąda likwidacji ściany oddzielenia ogniowego i elementów ozdobnych attyki i tralek nadających piękno architektury. W uzasadnieniu decyzji organ powiatowy nie określił z jakim przepisami niezgodne są ww. elementy. Skarżący podnosi, iż doprowadzenie stropodachu do stanu poprzedniego oznacza, że ściana oddzielenia przeciwogniowego powinna być zgodna z projektem z [...] r. gdzie ściana była zaprojektowana na wysokość ok. [...] m ponad stropodach lub zgodnie z projektem p. K., w którym uwzględniono ścianę o wysokości ok. [...]cm. Zdaniem skarżącego - Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wniósł nic nowego do sprawy i tylko poprawia swoje błędy następnymi błędami nie podpartymi żadną ustawą. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z przepisami art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W świetle powyższych przepisów wykonanie przedmiotowych robót budowlanych, polegających na wykonaniu na istniejącym stropodachu ściany betonowej, filarów betonowych, belek żelbetowych, ozdobnych słupków betonowych, oczepu, oraz rusztu drewnianego, które w efekcie końcowym doprowadzają do wykonania tarasu, wymagały uzyskania stosownego pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynikało, że inwestorzy dokonali w dniu [...]r. w Urzędzie Gminy zgłoszenia robót budowlanych polegających m.in. na remoncie ściany przeciwpożarowej oraz zmianę poszycia izolacji poziomej dachu, jednakże z akt sprawy wynika, że przedmiotowa ściana przeciwpożarowa przed datą ww. zgłoszenia nie istniała, o czym świadczą nw. dokumenty: 1) protokół z oględzin z dnia [...]r., w którym opisany zakres robót budowlanych, w części dotyczącej wykonania nowych elementów budynku m.in. ściany żelbetowej oraz belek wzmacniających, nie stanowi zakresu robót budowlanych podanych przez inwestora w zgłoszeniu z dnia [...]r. złożonym w Urzędzie Gminy [...], 2) dokumentacja fotograficzna z dnia [...]r., z której wynika, że ściana przeciwpożarowa nie istniała w dacie wydania przez PINB decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...]r. znak: [...], 3) decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. znak: [...] wydana przez Starostę Powiatowego, która nie obejmowała przedmiotowej części budynku mieszkalnego, usytuowanej na granicy z działką [...], a zatem również robót budowlanych stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, gdyż dotyczyła nadbudowy o jedną kondygnację budynku mieszkalnego, w części oznaczonej nr "[...]" w projekcie zagospodarowania terenu, stanowiącym załącznik do ww. pozwolenia na budowę, 4) zapis rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych na projekcie zagospodarowania działki zatwierdzonym w w. decyzją o pozwoleniu na budowę, sporządzony został dopiero w dniu [...]r., i wskazuje, że przedmiotowa ściana przeciwpożarowa nie istniała przed datą dokonania tego zapisu. W tej sytuacji organ stwierdził, że skarżący nie uzyskał wymaganego przepisami pozwolenia na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych stanowiących przebudowę istniejącego dachu na taras od strony granicy działki nr 733. Organ odwoławczy mając na uwadze, iż w wyniku wykonanych robót budowlanych powstał taras usytuowany na granicy z działką sąsiednią nr [...], który nie jest zgodny z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.), nie ma możliwości jego zalegalizowania. Ponadto podniósł, że organ powiatowy ponownie rozpatrując sprawę stosownie do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zawartych w wyroku z dnia 15 października 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 562/09, zgromadził materiał dowodowy, umożliwiający wyszczególnienie robót budowlanych koniecznych do wykonania przez inwestora w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Ponadto przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ I instancji w trybie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego umożliwił stronom w sprawie wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Strony nie złożyły jednak nowych wyjaśnień, ani dowodów, tym samym nie skorzystały z przysługujących im praw. W tej sytuacji organ stwierdził, że w świetle obowiązujących przepisów prawa brak jest możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych na stropodachu budynku do stanu zgodnego z prawem, zatem rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest zasadne i zgodne z prawem. Argumenty skarżącego dotyczące uchybień formalnych poprzez brak szczegółowego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia tj. naruszenia art. 107 § 3 Kpa, nie stanowią podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, zważywszy, że strony postępowania miały możliwość zapoznania się z przeprowadzoną analizą oceny stanu faktycznego w świetle podstawy prawnej rozstrzygnięcia, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 15.10.2009 r. Ponadto organ wyjaśnił, iż kontrola obowiązkowa przeprowadzona przez PINB w dniu [...]r. dotycząca zakończenia nadbudowy części ww. budynku mieszkalnego o jedną kondygnację, wykonanej na podstawie decyzji z dnia [...]r. znak: [...] wydanej przez Starostwo Powiatowe, nie obejmowała tej części budynku, przylegającej do granicy działki sąsiedniej o nr [...], stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania. Kwestionując powyższą decyzję W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc przy tym o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Jednocześnie skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów poprzez naruszenie art. 107 § 3 w związku z art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń i zarzutów skarżącego, jak również poprzez sporządzenie uzasadnienia niespełniającego wymogów przewidzianych przepisami prawa. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w postaci naruszenia art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego wyrażającego zasadę dwuinstancyjności postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu [...]r. uczestnik postępowania B. P. oświadczył do protokołu rozprawy, że to co zostało wybudowane jest murkiem ogniooporowym, a nie tarasem, wynika to z opinii rzeczoznawcy do spraw pożarnictwa. Kolejny zaś uczestnik postępowania Z. C. oświadczył, że nie ma wątpliwości, że jest to taras i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Wskazana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 w/w ustawy). Przeprowadzone pod tym kątem badanie zaskarżonego orzeczenia doprowadziło do uznania przez Sąd, iż skarga nie jest zasadna. Należy zwrócić uwagę, że poprzednio w tej samej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. Nr [...]utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...]nakazującą U. i W. K. oraz H. i B. P. doprowadzenie samowolnie wykonanego tarasu w części budynku mieszkalnego usytuowanego przy granicy działki sąsiedniej w miejscowości [...]przy ul. [...], działka nr [...]gmina [...]– do stanu poprzedniego. W wyniku skargi wniesionej przez U. i W. K. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 15 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 562/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd stwierdził, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zwanej w dalszej części uzasadnienia "ustawą" nakazująca doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego winna szczegółowo wskazywać jakie roboty budowlane będzie musiał wykonać, w tym celu, zobowiązany. Szczegółowe zaś określenie zakresu robót budowlanych jest konieczne ze względu na ewentualną konieczność skierowania decyzji do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja zaś organu pierwszej instancji nie określała żadnych robót jakie mieliby wykonać współwłaściciele nieruchomości. Z treści jej rozstrzygnięcia można odczytać, że między innymi skarżący zobowiązany jest przywrócić poprzednio istniejący taras, chociaż z uzasadnienia decyzji wynika, że taras nie istniał poprzednio, lecz powstał w wyniku wykonanych robót budowlanych. W tym miejscu należy wskazać na treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W świetle powołanego przepisu zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję, która ściśle odpowiada wskazaniom zawartym w powołanym wyroku Sądu z dnia 15 października 2009 r. należy uznać za zgodną z prawem. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą U. i W. K. oraz H. i B. P. doprowadzenie stropodachu w części budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego poprzez wykonanie szeregu określonych w rozstrzygnięciu czynności. W oparciu o znajdujące się w aktach sprawy materiały należy uznać, że inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na wykonanie robót budowlanych mających na celu przebudowę istniejącego dachu na taras, w tym wybudowanie żelbetonowego muru (attyki), na granicy z działką sąsiednią, czym naruszyli przepis § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w zakresie usytuowania obiektów od granicy z sąsiednią działką. Wobec powyższego organy prawidłowo prowadziły niniejsze postępowanie w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy zgodnie z którym organ administracji zobowiązany jest do podjęcia decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Organ pierwszej instancji ponownie prowadząc postępowanie wykonał czynności mające na celu uzupełnienie materiału dowodowego i w oparciu o przeprowadzone w dniu [...]r. oględziny nieruchomości stwierdził wykonanie szeregu robót budowlanych zmierzających do powstania tarasu na poprzednio istniejącym dachu budynku. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że organy administracji publicznej rozstrzygające sprawę na podstawie powołanego przepisu powinny konkretnie wskazać jakie czynności należy wykonać, aby doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Analizując treść osnowy decyzji organu pierwszej instancji należy stwierdzić, uznając za właściwe stanowisko organu odwoławczego, że czynności te zostały określone w sposób jasny i precyzyjny, nie dający podstaw do wątpliwości co do ich interpretacji. Tym samym organ administracji publicznej prawidłowo, stosując się ściśle do wskazówek zawartych w orzeczeniu Sądu, wskazał na konkretne roboty budowlane, jakie należy wykonać w celu doprowadzenie stropodachu w części budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego. Ponadto Sąd nie dopatrzył się podnoszonego w skardze naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w tym art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), zwanej w dalszej części uzasadnienia "k.p.a." w zw. z art. 8 k.p.a., bowiem ustalenia podjęte przez organy administracji publicznej znalazły swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której wyczerpująco poinformowano strony, o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ w toku załatwiania sprawy. Uzasadnienie faktyczne decyzji w szczególności zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, w tym przepisów ustawy Prawo budowlane. Zdaniem Sądu organy administracji publicznej podjęły wszelkie kroki niezbędne do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, który następnie właściwie oceniły, czemu wyraz dały w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. Wbrew twierdzeniom skargi, nie zasługuje na uwzględnienie argument uczestnika postępowania B. P., że to co zostało wybudowane stanowi mur przeciwpożarowy, a nie taras. Podkreślenia wymaga, że wskazana ściana przeciwpożarowa stanowi faktycznie nielegalny - w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, mimo wykonania jej zgodnie z przepisami przeciwpożarowymi - element stanowiący o dostosowaniu dachu do funkcji tarasu, jako całości. W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji orzeczenia.