I FSK 912/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1217/10 w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 września 2010 r. nr ... w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. i miesiące od marca do listopada 2006 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Zaskarżonym wyrokiem z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1217/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 20 września 2010 r. nr ... w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. i miesiące od marca do listopada 2006 r. Skarżący zaskarżył powyższy wyrok za pośrednictwem swojego pełnomocnika – radcy prawnego D. K., zarzucając mu w skardze kasacyjnej naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Te ostatnie wymagania są wymaganiami materialnymi, co oznacza, że nie podlegają one sanacji. Skarga kasacyjna jest zatem środkiem prawnym wysoce sformalizowanym, a wymogi formalne i materialne, jakimi jest obarczona, służą ustaleniu ponad wszelką wątpliwość zakresu rozpoznania sprawy przez NSA. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a jedynie nieważność postępowania bierze pod uwagę z urzędu. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że NSA związany jest jej podstawami i wnioskami. Nie jest zatem dopuszczalne ani konkretyzowanie, uściślanie, korygowanie skargi kasacyjnej, ani wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków (vide wyrok NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1401/05, LEX nr 262797). Ustawodawca, mając jednak na względzie ochronę strony przed ryzykiem niewłaściwego, nieprecyzyjnego sformułowania skargi kasacyjnej, uniemożliwiającego jej rozpoznanie, wprowadził tzw. przymus adwokacko-radcowski, przy czym w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych we wskazanym wyżej art. 176 p.p.s.a. Nie zawiera bowiem ani zakresu zaskarżenia, ani wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jak wielokrotnie podkreślał w swym orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny sformułowanie w skardze kasacyjnej wniosku co do rozstrzygnięcia jest jednym z najistotniejszych jej wymogów, który wyznacza granice zaskarżenia. Brak takiego wniosku uniemożliwia rozpoznanie sprawy, a przy tym nie podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym dla braków pisma procesowego w art. 49 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że pozbawienie skargi kasacyjnej jednego z jej podstawowych elementów konstrukcyjnych, powoduje iż jest ona niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu (vide wyrok NSA z 6 września 2005 r., sygn. akt FSK 2201/04, LEX nr 173173; postanowienie NSA z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 302/04, LEX nr 142060; postanowienie NSA z 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 160/04, LEX nr 156428). Kwestia zakresu zaskarżenia częstokroć wynika ze sformułowania petitum skargi kasacyjnej czy jej uzasadnienia, jednak wniosek o uchylenie orzeczenia lub jego zmiany musi być wyraźnie w jej treści zawarty. Oznacza to, że nawet np. pewne nieznaczne błędy redakcyjne wniosku mogą nie prowadzić do negatywnej oceny spełnienia wymogów skargi kasacyjnej z art. 176 p.p.s.a. W niniejszej sprawie chodzi jednak o zupełny brak tego wniosku. Zasadą jest stosownie do art. 178 p.p.s.a., że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym niedopuszczalną skargę kasacyjną. W razie jednak niedostrzeżenia przez sąd pierwszej instancji niedopuszczalności skargi kasacyjnej i przekazania jej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, kompetencje do odrzucenia skargi kasacyjnej wobec jej niedopuszczalności przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W myśl bowiem art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2