I SA/Kr 1184/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. spółka jawna w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 maja 2010r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. spółka jawna w C. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 maja 2010r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 23 lipca 2010r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 29 lipca 2010r. pod adresem Spółki wskazanym w skardze przesyłka zawierająca odpis zarządzenia został została skutecznie doręczona. Odbiór przesyłki potwierdziła osoba o imieniu i nazwisku E. B. Skarżąca Spółka nie uiściła należnego wpisu. Postanowieniem z dnia 28 września 2010r. tut. Sąd odrzucił wskazaną skargę z powodu nieuiszczenia należnego w sprawie wpisu pomimo uprzedniego wezwania do usunięcia tego braku. Odpis postanowienia wysłany na adres Spółki w dniu 26 października 2010r. ponownie odebrała ta sama osoba. W dniu 2 listopada 2010r. strona skarżąca złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi uiszczając jednocześnie kwotę 200zł tytułem wpisu od skargi oraz dołączając do wniosku dwa egzemplarze skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że dopiero w chwili doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi wspólnicy Spółki powzięli wiadomość o tym jakoby uprzednio mieli być wzywani do uiszczenia wpisu. Nadmieniono przy tym, iż po dokonaniu wewnętrznej kontroli okazało się, że w dniu 29 lipca 2010r. pracownice biurowe Spółki przebywały na urlopach i pismo musiał odebrać, któryś z kierowców zatrudnionych w Spółce. Osoba, która odebrał wezwanie zaniechała jednak jego przekazania osobom uprawnionym do reprezentacji Spółki. W tej sytuacji Spółka nie miała obiektywnych możliwości wykonania skierowanego do niej wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Według powyższego przepisu konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Stosownie zaś do treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy należy nadto przypomnieć, że w świetle przepisu art. 67 § 2 p.p.s.a. - pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, a zgodnie z art. 67 § 3 p.p.s.a. - pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Niewątpliwie art. 67 § 2 p.p.s.a. przewiduje dwie formy doręczenia jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, a to: organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk upoważnionego pracownika. W orzecznictwie przyjmuje się natomiast, że upoważnienie pracownika osoby prawnej do odbioru korespondencji sądowej, adresowanej do tej osoby, może być udzielone również w sposób dorozumiany (por. postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2007 r. o sygn. I OSK 911/07, Lex nr 360325). Jeżeli zatem poczta doręcza przesyłkę sądową stronie będącej spółką osobową prawa handlowego, która nie ma ustanowionego pełnomocnika procesowego, to należy uznać, że potwierdzenie odbioru tej przesyłki w siedzibie Spółki przez jej pracownika jest skuteczne, chyba że okoliczności wskazywałyby na brak upoważnienia tego pracownika do jej kwitowania. Taka sytuacja w sprawie jednak nie zachodziła, gdyż osoba doręczająca korespondencję wyraźnie oznaczyła sposób jej przekazania, zaś odbierający potwierdził otrzymanie wyraźnym podpisem, ze wskazaniem nazwiska a na odwrocie dowodu doręczenia także imienia i nazwiska. W skierowanym do Sądu wniosku Spółka nie zakwestionowała w sposób skuteczny uprawnień do odbioru korespondencji osoby podpisanej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wskazywano tam jedynie, że pismo musiał odebrać jeden z kierowców zatrudnionych w Spółce, który zaniedbał jednak przekazania go przełożonym. Tym twierdzeniom nie można było jednak dać wiary gdyż obie skierowane do Spółki w toku niniejszego postępowania przesyłki, a to tę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu, jak również drugą z postanowieniem o odrzuceniu skargi odebrała E. B. Nie sposób zatem zrozumieć, dlaczego jedynie w dacie doręczenia drugiej z przesyłek osoba ta dochowała obowiązków pracowniczych wyrażających się najogólniej powinnością dbania o dobro zakładu pracy. Niemniej jednak stwierdzić należy, że podmiot funkcjonujący profesjonalnie w obrocie gospodarczym nie dba starannie o swoje interesy, skoro naturalne i przewidywalne uszczuplenia kadrowe przedsiębiorstwa (jak podano we wniosku – urlopy pracowników) dezorganizują pracę i powodują chaos w napływającej korespondencji. Obowiązkiem spółki jest taki dobór kadry i takie zorganizowanie pracy, aby urlop czy zwolnienie lekarskie pracownika nie paraliżowało pracy całej firmy. Opisany brak należytej organizacji obsługi biurowo-administracyjnej spółki nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę strony skarżącej. Wina pracownika, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną uchybienia terminu, jest natomiast tożsama z winą jednostki organizacyjnej go zatrudniającej. Udzielenie upoważnienia do odbioru korespondencji określonej osobie (choćby jak już wspomniano w sposób dorozumiany) powoduje, że niewywiązanie się przez nią z obowiązku przekazania korespondencji w godzinach pracy bez wyraźnych przeszkód obiektywnych obciąża również osobę zlecającą czynność temu właśnie pracownikowi, a co za tym idzie - skutki zaniedbania przez pracownika obciążają również pracodawcę. W ocenie Sądu, te jednak okoliczności na które powoływano się we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, zostały sformułowane i przedstawione jedynie dla uzyskania określonych skutków procesowych. Ich wiarygodność nie może być oceniona pozytywnie wobec wykazanej wyżej sprzeczności z obiektywnymi okolicznościami sprawy. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.