VII SA/Wa 1703/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B. A. i H. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2010r. na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 oraz art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku B. i H. A. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2009 r., odmawiającą zatwierdzenia projektu zamiennego i zmiany decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej, położonego na terenie działki nr [...] ark. [...] obręb [...] przy ul. [...] w P. udzielonego R. Z., przeniesionej decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. na rzecz B. i H. A. - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2009 r. o odmowie zatwierdzenia, na wniosek B. i H. A., projektu budowlanego zamiennego i zmiany decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej udzielonego R. Z., a przeniesionej decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. na rzecz B. i H. A. B. i H. A. wnieśli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że istotą postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest wyłącznie ustalenie czy orzeczenie, którego postępowanie dotyczy, dotknięte jest co najmniej jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności określonych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a organ nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej badanym orzeczeniem. Z analizy sprawy wynikało, że H. i B. A. wnioskiem z dnia 30 czerwca 2009 r. zwrócili się do Prezydenta Miasta [...] o zmianę, na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej, położonego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w P. Do powyższego wniosku dołączyli projekt budowlany zamienny przedmiotowej inwestycji. Porównanie pierwotnego projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., oraz projektu zamiennego przedłożonego przez inwestora, wskazywało w ocenie organu, że projektowane zmiany to w istocie realizacja nowego obiektu, całkowicie odmiennego od budynku przewidzianego w projekcie pierwotnym. Rozwiązania zamienne zakładały wykonanie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, dwulokalowego oraz podpiwniczonego, podczas gdy pierwotny projekt budowlany dotyczył budowy budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, jednolokalowego, bez podpiwniczenia. Rozwiązania przewidziane analizowanymi projektami różniły się znacznie również w zakresie rozmiarów planowanych budynków. Projekt pierwotny zakładał realizację obiektu parterowego o wysokości 6,37 m, zaś projekt zamienny przewidywał budynek o 3 kondygnacjach nadziemnych oraz wysokości ponad 12,00 m. Przewidziano znacznie większą powierzchnię zabudowy (488,96 m2 względem 225,47 m2, wynikających z projektu pierwotnego), powierzchnię użytkową budynku (1139,46 m2 względem 146,00 m2 w projekcie pierwotnym) oraz przeszło dziesięciokrotnie większą kubaturę (5013,00 m3 względem 496,10 m3 przewidzianych projektem pierwotnym). Zaprojektowano również istotnie zmiany dotyczące konstrukcji i architektury budynku (np. odnoszące się do elewacji oraz dachu), jak również zagospodarowania działki inwestycyjnej (projekt zamienny zakładał realizację elementów zagospodarowania terenu, które nie były przewidziane w projekcie pierwotnym np. czterech miejsc parkingowych). W związku z powyższym, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, przedmiotowej inwestycji w żadnym wypadku nie można było zakwalifikować, jako istotne w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego odstąpienie od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Przedstawiony w projekcie zamiennym zakres zmian wskazywał jednoznacznie, iż jego przedmiotem było w istocie zupełnie nowe przedsięwzięcie, o charakterystyce wyraźnie odmiennej od obiektu planowanego pierwotnie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego "istotne odstąpienie", nie może oznaczać wybudowania całkiem innego obiektu, pozbawionego charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu zatwierdzonego w pierwotnym pozwoleniu na budowę, choćby jego przeznaczenie było podobne czy nawet identyczne. Ponadto organ zauważył, że postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Prezydent Miasta [...] wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości, poprzez: doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie przedmiotu decyzji - brak w tytule zmiany ukształtowania terenu oraz murów oporowych; doprowadzenie projektu zagospodarowania terenu do zgodności z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego (przyłącza mediów, projektowane rzędne terenu); doprowadzenie projektu budowlanego zamiennego do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy - pkt I. ppkt 3, w zakresie wysokości budynku liczonej od wejścia do budynku od ul. [...]; wyjaśnienia planowanego ukształtowania terenu z uwzględnieniem projektowanych murów oporowych, odwodnienia terenu, utwardzenia terenu, istniejących skarp, schodów zewnętrznych; przedłożenia aktualnych warunków przyłączenia do sieci zapewniających dostawy i odbiory mediów dla planowanego budynku; wykazanie spełnienia warunków opinii geotechnicznej załączonej do pierwotnego projektu budowlanego w zakresie drenażu. W odpowiedzi inwestor, pismem z dnia [...] września 2009 r. poinformował, że projekt nie przewiduje budowy murów oporowych, jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie liczby kondygnacji, nie jest wymagana zmiana uzyskanych warunków przyłączeniowych ze względu na tą samą funkcję i kategorię obiektu oraz, że obecna technologia izolacji fundamentów pozwala na skuteczne zabezpieczenie budynku bez konieczności wykonania drenażu. Jednak, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z przedłożonej przez inwestora dokumentacji wynikało, że projekt zamienny przewiduje realizację murów oporowych, a zmiana parametrów technicznych wskazywała na konieczność uzyskania nowych warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Tym samym stwierdził, że inwestor nie uczynił zadość postanowieniu z dnia 1 września 2009 r., co uzasadniało odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie. Zgodnie bowiem z brzemieniem art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Mając na uwadze powyższe ustalenia organ nadzoru stwierdził, że odmowa zatwierdzenia projektu zamiennego oraz zmiany pozwolenia na budowę była w pełni uzasadniona. Uznał, że kontrolowana decyzja organu wojewódzkiego nie jest obarczona wadą rażącego naruszenia przepisów prawa, obowiązujących w dacie jej wydania. W szczególności nie stwierdził, aby rozstrzygnięcie uchybiało ustawie Prawo budowlane oraz przepisom aktów wykonawczych. Ponadto nie stwierdził, aby wydano je z naruszeniem przepisów o właściwości lub bez podstawy prawnej. Nie dotyczy ono sprawy rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną, jak również nie skierowano go do osoby nie będącej stroną sprawie. Weryfikowana decyzja nie była niewykonalna w dniu jej wydania, zaś jej wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Oprócz powyższego nie jest dotknięta wadą powodującą nieważność rozstrzygnięcia z mocy prawa. Z uwagi na powyższe Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. B. i H. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. - jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Wskazali, że zgodnie z brzmieniem art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Przepis ustępu 5 art. 36a enumeratywnie wymienia sytuacje, kiedy zachodzą przypadki nieistotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, a więc przypadki, kiedy jest nie wymagana decyzja o zmianie pozwolenia na budowę. Istotą zastosowania art. 36 a Prawa budowlanego jest takie odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, które jest zgodne podmiotowo i przedmiotowo z prawomocną decyzją o warunkach zabudowy oraz mieści się w parametrach ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy. W przedmiotowej sprawie decyzja o warunkach zabudowy ustalała realizację zabudowy jednorodzinnej o 2,5 kondygnacjach nadziemnych (nie zawierała żadnego zakazu budowy podpiwniczenia) o wielkości powierzchni zabudowy do 25% powierzchni działki. Wadliwy jest podgląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że projekt zamienny jest zupełnie innym przedsięwzięciem. Projekt zamienny nadal jest przedmiotowo i podmiotowo tożsamy z inwestycją zdefiniowaną w decyzji o warunkach zabudowy. Jest to nadal zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Składa się z dwóch lokali mieszkalnych. Ma to być dom dla rodziny wielopokoleniowej, z oddzielnym wejściem do pokolenia starszego. Nadal jednak jest to dom spełniający wszystkie kryteria urbanistyczne i architektoniczne określone w decyzji o warunkach zabudowy. Parametry tego domu są rzeczywiście zdecydowanie większe od projektu domu pierwotnego. Ale jest to uprawnienie inwestora do takiej zmiany wielkości domu, jaka określona jest w decyzji o warunkach zabudowy. Niedopuszczalne jest subiektywne decydowanie o ile inwestor może zwiększyć projekt pierwotny. Prawo budowlane nie wprowadziło tu żadnej normy, poza tożsamością podmiotową i przedmiotową określoną w decyzji o warunkach zabudowy. Projekt zamienny może się różnić od projektu pierwotnego na tyle, na ile pozwala na to decyzja o warunkach zabudowy. Jeżeli inwestor nie zmienia długości, szerokości, czy wysokości domu, to w ogóle nie potrzebuje decyzji zatwierdzającej istotne odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Żądania Prezydenta Miasta [...] zawarte w postanowieniu z dnia [...] września 2009 r. były bezpodstawne a nawet kuriozalne. Projekt zamienny może dowolnie zmienić usytuowania elementów na działce - jedynym ograniczeniem jest zgodność z prawomocną decyzją o warunkach zabudowy. Taka zgodność w każdym elemencie została zachowana. Zamiany w zagospodarowaniu działki nie naruszają żadnego postanowienia decyzji o warunkach zabudowy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku B. i H. A. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ ponownie stwierdził, że analiza porównawcza pierwotnego projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., oraz projektu zamiennego przedłożonego przez inwestora wykazała, że ma on zamiar zrealizować całkiem nowy obiekt, odmienny od budynku przewidzianego w projekcie pierwotnym. Rozwiązania zamienne zakładały wykonanie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, dwulokalowego oraz podpiwniczonego, podczas gdy pierwotny projekt budowlany dotyczył budowy budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, jednolokalowego, bez podpiwniczenia. Projekt pierwotny zakładał realizację obiektu parterowego o wysokości 6,37 m, zaś projekt zamienny przewidywał budynek o 3 kondygnacjach nadziemnych oraz wysokości ponad 12,00 m. Ponadto rozwiązania zamienne przewidywały znacznie większą powierzchnię zabudowy, powierzchnię użytkową budynku oraz przeszło dziesięciokrotnie większą kubaturę (5013,00 m3 względem 496,10 m3 przewidzianych projektem pierwotnym). Przewidziane zostały również istotnie zmiany dotyczące konstrukcji i architektury projektowanego budynku, jak również zagospodarowania działki (projekt zamienny zakładał realizację elementów zagospodarowania terenu, które nie były przewidziane w projekcie pierwotnym np. czterech miejsc parkingowych). Z uwagi na powyższe, planowane przedsięwzięcie w żadnym wypadku nie mogło zostać zakwalifikowane jako istotne odstąpienie od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego. Oprócz powyższego Prezydent Miasta [...], postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., wezwał inwestorów do usunięcia nieprawidłowości zawartych we wniosku o zmianę pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 2009 r., jednak inwestor postanowienia nie wykonał. B. A. i H. A. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r., domagając się uchylenia decyzji organu wydanych w sprawie. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że pozwolenie budowlane z dnia [...] sierpnia 2002 r., było poprzedzone decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] września 2001 r. W wymienionej decyzji określono między innymi, iż jest to teren "zróżnicowanych form zabudowy mieszkaniowej głównie jednorodzinnej". W kolejnych punktach określono wymagania jakie winny spełniać realizowane na tym terenie budynki. Projekt zamienny zgodny był z decyzją o warunkach zabudowy, spełniał wszystkie parametry budowy. Brak było podstaw dla których wymieniony projekt zamienny nie miałby być zaakceptowany. Jest rzeczą inwestora określenie wielkości budynku, jego kształtu architektonicznego, ilości pokoi, byle było to zgodne z przytoczonymi wyżej warunkami. Przytoczony przez organ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008r. II OSK 1924/06 nie miał zastosowania w tej sprawie. Zastrzeżenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji były bezzasadne, gdyż zmiany w projekcie pierwotnym nie powodują, iż jest to całkiem inny obiekt, nadal jest to bowiem budynek jednorodzinny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, analiza pierwotnego projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., oraz projektu zamiennego przedłożonego przez inwestora wykazała, że zamierza on w istocie zrealizować całkiem nowy obiekt, odmienny od budynku przewidzianego w projekcie pierwotnym. Rozwiązania zamienne zakładały wykonanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ale dwulokalowego podpiwniczonego. Pierwotny projekt budowlany przewidywał budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego bez podpiwniczenia. Trzeba zaznaczyć, że projekt pierwotny zakładał budowę obiektu parterowego o wysokości 6,37 m, zaś projekt zamienny przewidywał budynek o 3 kondygnacjach nadziemnych oraz wysokości ponad 12,00 m. Ponadto rozwiązania zamienne przewidywały znacznie większą powierzchnię zabudowy (488,96 m2 względem 225,47 m2 przewidzianych projektem pierwotnym), powierzchnię użytkową budynku (1139,46 m2 względem 146,00 m2 przewidzianych projektem pierwotnym) oraz przeszło dziesięciokrotnie większą kubaturę (5013,00 m3 względem 496,10 m3 przewidzianych projektem pierwotnym). Przewidziano również istotnie zmiany dotyczące konstrukcji i architektury projektowanego budynku (np. odnoszące się do elewacji oraz dachu), jak również zagospodarowania działki inwestycyjnej (cztery miejsca parkingowe). Porównanie pierwotnego oraz zmienionego projektu budowlanego dowodzi, iż brak jest wspólnych architektonicznych cech obu budynków, łączy je jedynie tożsamy charakter w postaci przeznaczenia budynku na cele mieszkalne. Dlatego, należało podzielnic pogląd organu, iż w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego planowane przedsięwzięcie nie mogło zostać zakwalifikowane jako istotne odstąpienie od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Słusznie organ wskazał na poglądy judykatury (wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1924/06, wyrok NSA z dnia 14 lipca 2004r. sygn. akt OSK 594/04 – niepubl. , wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt 600/05), jak i nauki prawa (Z. Niewiadomski, "Prawo budowlane. Komentarz", Warszawa 2007, s.444), zgodnie z którym "istotne odstąpienie", w rozumieniu przepisu art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, nie może oznaczać wybudowania całkiem innego obiektu, pozbawionego charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu zatwierdzonego w pierwotnym pozwoleniu na budowę, choćby jego przeznaczenie było podobne czy nawet identyczne. Zmiana pozwolenia na budowę w omawianym trybie możliwa jest tylko wówczas, gdy zachodzi powyższa tożsamość np. co do kubatury lub usytuowania obiektu na działce. Odstępstwa, choć istotne, do których odnosi się art. 36 a Prawa budowlanego, mogą dotyczyć tylko obiektu określonego w pozwoleniu na budowę, a nie innego obiektu. Inaczej mówiąc, musi istnieć tożsamość obiektu oznaczonego w pozwoleniu na budowę i obiektu, którego dotyczą projektowane odstępstwa. Istotność odstępstw, w rozumieniu omawianego przepisu, nie może oznaczać wybudowania innego obiektu, choćby jego przeznaczenie było takie samo. Tymczasem na gruncie niniejszej sprawy brak jest tożsamości w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-architektonicznych przewidzianych w pierwotnym i zamiennym projekcie. Różnice pomiędzy parametrami technicznymi, wyglądem i usytuowaniem projektowanych obiektów są bardzo znaczne. Nie może być tu mowy o tożsamości obiektu oznaczonego w pozwoleniu na budowę i obiektu oznaczonego we wniosku o zmianę pozwolenia na budowę. Zmiana projektowanego przedsięwzięcia zmierza w istocie do realizacji całkiem nowego obiektu, który ma jedynie tę samą nazwę, co projekt pierwotny. Należy jeszcze raz podkreślić, że przepis art. 36a Prawa budowlanego ma na celu umożliwienie inwestorowi wprowadzenie do dokumentacji projektowej jedynie niezbędnych zmian, w sytuacji gdy konieczność ich wprowadzenia ujawniła się już po zatwierdzeniu projektu budowlanego. Przepis ten nie uprawnia do całościowej zmiany pierwotnego zamierzenia budowlanego wynikającego z pierwotnie przewidzianych rozwiązań. Zwłaszcza gdy zakres zamierzonych odstępstw jest posunięty tak dalece, jak ma to miejsce w analizowanym przypadku. W takim wypadku inwestor musiałby uzyskać nowe pozwolenie na budowę. Procedury przewidziane w art. 28 i 32 oraz 36 a Prawa budowlanego nie są bowiem trybami, które inwestor może stosować wymiennie. Oprócz powyższego należy zauważyć, że postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., Prezydent Miasta [...] wezwał inwestorów do usunięcia nieprawidłowości we wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. o zmianę pozwolenia na budowę. Brak wykonania tego postanowienia miał bezpośredni wpływ na odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Przy czym niniejsze postępowanie nadzwyczajne ogranicza się do ustalenia czy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2009 r., odmawiającą zatwierdzenia projektu zamiennego i zmiany decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., o pozwoleniu na budowę, dotknięta jest jedną z przesłanek do stwierdzenia nieważności, określonych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ nie orzeka natomiast, co do istoty sprawy rozstrzygniętej badanym orzeczeniem. Z uwagi na powyższe, argumentacja zawarta w skardze nie była zasadna i nie mogła osiągnąć zamierzonego celu. Podsumowując, słusznie stwierdzono, iż kontrolowana decyzja organu wojewódzkiego nie narusza rażąco przepisów prawa obowiązujących w dacie jej wydania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.