I SA/Wa 1650/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Joanna Skiba Protokolant ref. Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi T. H., H. H., M. T., F. Z. i L. Z. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 272/09 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących T. H., H. H., M. T., F. Z. i L. Z. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz na rzecz każdego ze skarżących kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2010 r. (I SAB/Wa 272/09) zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o ustalenie odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne położone w W., [...], objęte księgami wieczystymi [...] - w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. T. H., H. H., M. T., F. Z. i L. Z. wnieśli skargę z uwagi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, żądając wymierzenia organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący są stronami postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta W. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne których własność z dniem 1 stycznia 1999 roku przeszła na własność Miasta W. w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy reformujące administrację publiczną. W trybie powołanego przepisu Wojewoda [...] wydał w dniu [...] lipca 2007 r. decyzję nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa gruntu oznaczonego jako działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] oraz [...] z obrębu [...] oraz decyzję [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa gruntu oznaczonego jako działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] oraz [...] z obrębu [...]. Pomimo przedstawienia prawomocnych decyzji Prezydent W. nie ustalił odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż w dniu [...] sierpnia 2010 r. wydał decyzję ustalającą odszkodowanie za grunt stanowiący działki ewid. nr [...] z obrębu [...]. W sprawie o odszkodowanie za grunt zajęty pod drogę publiczną – ulicę [...], oznaczony w ewidencji jako działki nr [...], poinformowano stronę w piśmie [...] sierpnia 2010 r., że wniosek zostanie rozpatrzony do 31 grudnia 2010 r. z uwagi na konieczność wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie przez Ministra Infrastruktury. Organ wskazał przy tym, iż zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Minister Infrastruktury [...] z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...]. Pismem z dnia 29 lipca 2010 r. Biuro Gospodarki Nieruchomościami wystąpiło do Ministerstwa Infrastruktury o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, o czym stanowi art. 154 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny także w sytuacji, gdy wydanie wyroku nastąpiło po wniesieniu skargi. Grzywna przewidziana art. 154 § 1 p.p.s.a. stanowi zatem w istocie sankcję za niewykonanie przez organ wyroku sądu lub ma spowodować wywiązanie przez organ z nałożonego przez sąd obowiązku. Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do sprawy administracyjnej prowadzonej z udziałem skarżących Sąd stwierdza, że z akt sądowych w sprawie I SAB/Wa 272/09 wynika, iż odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2010 r. został doręczony Prezydentowi W., wraz z aktami administracyjnymi, w dniu 16 kwietnia 2010 r. Uwzględniając tę okoliczność należało przyjąć, iż termin do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o ustalenie odszkodowania za grunty objęte księgami wieczystymi [...] – upływał w dniu 16 maja 2010 r. Prezydent W. wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. decyzję ustalającą odszkodowanie za grunt zajęty pod drogę stanowiący działki ewid. nr [...] z obrębu [...]. Organ nie wydał decyzji dotyczącej odszkodowania z grunty oznaczone jako działki nr [...]. Powyższe oznacza, iż skarga zawierająca żądanie wymierzenia organowi grzywny jest zasadna, gdyż organ był obowiązany do rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wszystkich gruntów wymienionych w wyroku z dnia 27 stycznia 2010 r. do dnia 16 maja 2010 r. Organ nie wykonał tego obowiązku. Decyzja z dnia [...] sierpnia 2010r. została wydana po upływie terminu wyznaczonego w wyroku z dnia 27 stycznia 2010 r., co stanowi wystarczającą przesłankę do wymierzenia organowi grzywny. Ponadto nadal nie wydano decyzji w przedmiocie odszkodowania za grunty stanowiące działki nr [...]. Ustosunkowując się do stanowiska organu Sąd wyjaśnia, iż fakt wystąpienia z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. i wszczęcie postępowania nadzorczego w tej sprawie przez Ministra Infrastruktury, nie stanowi okoliczności wykluczającej bezczynność organu. Dopiero wydanie przez Ministra Infrastruktury postanowienia o wstrzymaniu wykonania wymienionej decyzji na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. mogłoby stanowić ewentualnie okoliczność wykluczającą stan bezczynności organu. Prezydent W. nie wykazał, aby postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji zostało wydane. Bezczynność organu prowadziła do naruszenia obowiązku wynikającego z art. 12 k.p.a. i art. 35 § 2 k.p.a., co stanowiło – z uwagi na wydanie decyzji dopiero po wniesieniu skargi, a i to jedynie co do części żądania – uzasadnienie wymierzenia grzywny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2006 r., II GSK 384/05, niepubl.; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r., II SA/Wa 1981/04, niepubl.). Ustalając wysokość grzywny Sąd uznał, iż kwota 1000 zł będzie adekwatna do stopnia zawinienia organu wynikającego z zakresu potwierdzonego opóźnienia i charakteru sprawy. Wymierzona grzywna ma także spowodować niezwłoczne rozstrzygnięcie sprawy w zakresie dotyczącym odszkodowania za grunty stanowiące działki nr [...]. Z powyższych względów Sąd, podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a.