II SA/Kr 775/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Irla WSA Jacek Bursa Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Kamienica z dnia 29 czerwca 2009 r. nr XXIII/143/09 w przedmiocie skorygowania oczywistego błędu stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały II SA/Kr 775/10 UZASADNIENIE Rada Gminy Kamienica podjęła w dniu 29 kwietnia 2008 r. Uchwałę Nr XIV/90/08 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kamienica dla części działek Nr "1" i "2" w S.. W uchwale tej znalazł się § 9 ust. 4 w brzmieniu: "Dojazd do terenów z drogi wojewódzkiej istniejącym zjazdem na działce "3" na warunkach określonych przez zarządcę drogi". W dniu 29 czerwca 2009 r. Rada Gminy Kamienica podjęła uchwałę Nr XXI II/143/09, korygującą "błąd oczywisty" w powyższej uchwale, wykreślając z cyt. § 9 ust. 4 słowa: "istniejącym zjazdem na działce ewid. "3". Jako podstawę prawną tej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). W dniu 31 maja 2010 r. uchwałę z dnia 29 czerwca 2009 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wojewoda Małopolski, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Wojewoda stwierdził, że uchwała ta została podjęta z istotnym naruszeniem prawa w zakresie procedury sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W szczególności ustawa o samorządzie gminnym nie może stanowić podstawy do sporządzenia zmiany planu miejscowego. Podstawę taką stanowi wyłącznie ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która nie przewiduje trybu prostowania oczywistych błędów pisarskich. Ponadto zaskarżona uchwała nie została ogłoszona zgodnie z wymogami ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie lub o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi umotywowano tym, że zdaniem strony przeciwnej stroną postępowania winna być Gmina Kamienica, a nie - jak stwierdził Wojewoda Małopolski - Rada Gminy Kamienica. Strona przeciwna nie ma zdolności sądowej. Wniosek o oddalenie skargi umotywowano tym, że rzeczywiście doszło do oczywistego błędu w tekście uchwały o planie miejscowym i Rada Gminy działała w przekonaniu, że sprostowanie takiego błędu nie wymaga uruchomienia procedury planistycznej. Procedura ta byłaby zresztą nieracjonalna, kosztowna i skomplikowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o odrzucenie skargi jest nietrafny. Zaskarżoną uchwałę wydała Rada Gminy Kamienica, toteż organ ten stał się stroną przeciwną w niniejszym postępowaniu. Skarga Wojewody Małopolskiego jest zasadna. Ani cyt. ustawa o samorządzie gminnym ani ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) nie przewidują bowiem instytucji prostowania błędów lub oczywistych omyłek w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, będących aktami prawa miejscowego. Takie rozwiązanie przyjmują jedynie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dla decyzji i postanowień administracyjnych, ale stosowanie tu jakiejkolwiek analogii jest wykluczone. Co więcej, cyt. ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga, żeby zmiana planu miejscowego została dokonywana w takim samym trybie, jak uchwalenie planu (art. 27). Każdą zatem poprawkę, nawet uznaną przez organ planistyczny za sprostowanie "oczywistego błędu" należy traktować jako zmianę planu wymagającą przeprowadzenia procedury planistycznej. Brak takiej procedury prowadzi wprost do stwierdzenia nieważności podjętej uchwały (arg. ex art. 28 cyt. ustawy). Należy zatem uznać, że w analizowanej tu sytuacji doszło do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kamienica bez przeprowadzenia jakiejkolwiek procedury planistycznej. Z tego powodu Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 28 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.